tag:blogger.com,1999:blog-27161824196138579642012-02-17T09:17:09.952+06:30In my opinion my friends are the most important people in my life. This is because my friends are more important to me than anyone else and they help me in my life. Actually I have a lot of friends and I feel very luck to have so many friends. Other people may not have good friends but I would not be happy without my friends around. Even if I am ill , I still need my friends and no one else can take their place. As a consequence, I value very highly.thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.comBlogger511100tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-3621204277114020312010-06-11T11:04:00.001+06:302010-06-11T11:49:29.294+06:30လက္ဖက္ႏွပ္နည္းသစ္<br /><br />လက္ဖက္ရွားပါးတဲ့ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ လက္ဖက္ႀကိဳက္တဲ့ ေရႊျမန္မာေတြအတြက္ ဒီက အစ္မတစ္ေယာက္ဆီက ရတဲ့ လက္ဖက္လုပ္နည္းေလး ေ၀မွ်ခ်င္လို႕ပါ..<br /><br />ခ်န္းနီမတို႕ဆီမွာလည္း လက္ဖက္ဆိုတာ ျမန္မာျပည္က လာတဲ့လူၾကံဳရွိမွ စားရတာ.. လာတဲ့လူၾကံဳတိုင္းကလည္း လက္ဖက္က အေလးခ်ိန္စီးေတာ့ ေတာ္ရံု မသယ္လာခ်င္ၾကဘူး.. ဒီကလူေတြကလည္း လက္ဖက္က ၾကိဳက္တတ္ပါဘိနဲ႕ဆိုေတာ့ လက္ဖက္ရေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲဆိုျပီး ေတြးေနၾကတာ ၾကာျပီ.. အဲဒါနဲ႕ပဲ အစ္မက စမ္းသပ္ၾကည့္တာကေန ေအာင္ျမင္သြားလို႔ ျပန္ၿပီး ေ၀မွ်တာပါ..<br /><br />နီဒါန္းခ်ီေနတာ မ်ားေနျပီ.. နည္းက လြယ္လြယ္ေလးပါ..<br />လက္ဖက္ႏွပ္ဖို႕အတြက္ေတာ့ အာရွဆိုင္ေတြမွာ အလြယ္တကူ၀ယ္လို႕ရတဲ့ green tea လက္ဖက္ေျခာက္ေတြကိုပဲ သံုးပါတယ္..<br />လက္ဖက္ေျခာက္ေတြကို ျပန္ျပီး ေရေႏြးေငြ႕နဲ႕ေပါင္းလုိက္တာပါပဲ.. ေပါင္းလုိက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အရြက္ေလးေတြ ေပ်ာ့သြားျပီး အခါးရည္ေတြလည္း ထြက္မသြားပါဘူး..<br />ျပီးေတာ့ လက္ဖက္ႏွပ္သလိုပဲ သံပုရာသီး၊ ပုစြန္ေျခာက္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ တို႕နဲ႕ ကိုယ္ၾကိဳက္သလို ႏွပ္စား၊ သုပ္စားႏိုင္ပါတယ္..<br />ျမန္မာျပည္က လာတဲ့ လက္ဖက္လိုပဲ စားေကာင္းပါတယ္..<br /><br /><br />source: myanmarcupid<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-362120427711402031?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-24873578357938436002010-06-11T10:33:00.000+06:302010-06-11T10:53:49.061+06:30ေၾကကြဲအလင္း<br /><br />အရိပ္ထင္လာတဲ့ ပံုရိပ္ကို<br />ဖမ္းဆုပ္ဖုိ႔လုုပ္ေနတုန္းေပါ့<br />မပီ၀ို္းတ၀ါး အေရာင္ေတြကို<br />ၿပန္ရုပ္သိမ္းသြားေလရဲ႔<br />အလင္းတန္းေတာင္ မေတာက္ပေသးဘူးကြာ……။<br /><br />လိုသလို ခံစားပါ။<br />ေမွာင္သြားတဲ့ ငါ့လမ္းမက<br />သိပ္ေတာ့ မထူးဆန္းေတာ့ဘူး။<br />အရင္ကအတိုင္းပါပဲ။<br /><br />တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့<br />လင္းလက္မယ့္ အေရာင္ေတြမွာ<br />အၿပာေေရာင္ေတြ ခပ္မ်ားမ်ား ထည့္ေပးခ်င္ေသးတယ္။<br /><br />ခုေတာ့ င့ါမွာ<br />ခရမ္းေရာင္ေတြ ၿဖန္႔က်က္<br />အစိမ္းေရာင္သစ္သီးကို လက္ခံစားသံုး<br />အေမွာင္ထဲမွာ<br />တိတ္တဆိတ္ ေငးေမာရင္း<br />အသက္ဆက္ေနရဦးမယ္။<br /><br /><br />အဇူရီ<br />11-6-10( Friday )<br />10:20 am<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-2487357835793843600?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-84049800282837005242010-05-02T11:42:00.003+06:302010-05-02T11:50:18.677+06:30<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CAdmin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:zawgyi1; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:536902279 -2147483648 8 0 511 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} a:link, span.MsoHyperlink {color:blue; text-decoration:underline; text-underline:single;} a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {color:purple; text-decoration:underline; text-underline:single;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%; color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="font-family: zawgyi1;"><a href="http://burglish.my-mm.org/latest/trunk/web/testarea.htm">http://burglish.my-mm.org/latest/trunk/web/testarea.htm</a></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"> <br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;">ေပၚလာတဲ့ box ထဲမွာ barglish လုိ ရိုက္ထည့္လိုက္ရင္ ၿမန္မာလုိ ၿပန္ေပၚေပးတာေလးဗ်။ ၿမန္မာလုိ ရိုက္ဖုိ႔ အခက္အခဲ ရွိသူေတြအတြက္ အသံုး၀င္နိုင္တဲ့ ဆုိဒ္ေလးပါ။ </p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"> <br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;">azzurri</span></span> <br /><span style="font-family: zawgyi1; color: fuchsia;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-family: zawgyi1; color: fuchsia;"><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-8404980028283700524?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-55043512248083633032010-05-02T10:38:00.005+06:302010-05-02T11:38:20.840+06:30<span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 153, 153);">ဒီတစ္ခါေတာ့ က်ေနာ္ မေက်မနပ္ၿဖစ္ေနတာေလးေတြ ေရးဦးမယ္ဗ်ာ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">က်ေနာ္ခု ေနေနရတာက လူ (၈)ေယာက္ကို အေဆာင္တစ္ခုတည္းမွာ တူတူေနရတယ္ဗ်။ အခန္း (၄)ခန္း ရွိတယ္။ တစ္ခန္းကို ႏွစ္ေယာက္ေပါ့။ အေဆာင္မွာ အေဆာင္မွဴးဆိုၿပီး ရွစ္ေယာက္ထဲကေန တစ္ေယာက္ကို ခန္႔ထားၾကတယ္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">က်ေနာ္ေၿပာခ်င္တာကေတာ့ လူေတြက ဘာလို႔ ကိုယ့္အိမ္ကုိယ့္ယာလို သေဘာမထားဘဲ ထင္သလို လုပ္ေနၾကတာလဲဗ်ာ။ တစ္ေယာက္ကို ကူညီေပးခ်င္စိတ္ေတြ ခန္းေၿခာက္ေနၾကတာလဲ။ ဘာလို႔ တြက္ကပ္ေနၾကတာလဲဗ်ာ......။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">က်ေနာ္တို႔က မနက္ ၈း၃၀ ေလာက္ဆို အားလံုး အေဆာင္က ထြက္ၾကရၿပီ။ အဲ့ဒီအခါမွာ အေဆာင္မွာ ရွိတဲ့့ တံခါးေတြကို ေနာက္ဆံုးက်န္ခဲ့တဲ့သူက ပိတ္ေပေရာ့ပဲ။ အဲ.........အမွန္က အရင္ထြက္သြားတဲ့သူေတြက တံခါးမၾကီးပဲ ခ်န္ၿပီး က်န္တဲ့တံခါးေတြကို ပိတ္ေပးခဲ့မယ္ဆိုရင္..............ေနာက္ဆံုးက်ုန္ခဲ့တဲ့သူအတြက္ မသက္သာဘူးလား ........................။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">ၿပီးေတာ့ (ကန္ေတာ့ဗ်ာ) အိမ္သာေရေပါ့။ ေရလႊတ္တုန္းဆို ေရပိုက္ကေန ေရလာတယ္။ ေရလႊတ္ခ်ိန္မဟုတ္ရင္ အိမ္သာေရက မလာေတာ့ဘူး။ နည္းနည္းခ်င္းပဲ က်ေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့ သူတုိ႔က ေရပံုးနဲ႔ ခပ္မထည့္ခ်င္ေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္တယ္မွတ္လဲ။ နည္းနည္းခ်င္းက်ေနတဲ့ ေရ ကို ဖြင့္ထားခဲ့ၾကတယ္။ ဖြင့္ထားခဲ့ရင္လည္း ၿပန္ေတာ့ ပိတ္ဦးမွေပါ့ဗ်ာ.......။ ခုေတာ့ အၿမင္မေတာ္တိ္ုင္း က်ေနာ္က အေနာက္ကေန လုိက္လုပ္ေနရတာဗ်ာ။ သူတုိ႔ ဒီလိုလုပ္တာဟာ ေရစင္မွာ နည္းနည္းပဲ က်န္ေတာ့တဲ့ ေရကို မေခၽြတာရာ မေရာက္ဘူးလားဗ်ာ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">ၿပီးေတာ့ တခ်ိဳ႔ကိစၥေတြမွာ သစၥာသိပ္ရွိၾကတယ္ဗ်။ ဘယ္လုိ ရွိသလဲ ဆုိေတာ့ ကိုယ္က ဒီတံခါးကို မဖြင့္ဘူးဆုိရင္ ၿပန္ၿပီး မပိတ္ဘူးဗ်။ မေန႔ကေပါ့။ က်ေနာ္က မီးဖုိ္ေခ်ာင္မွာ ထမင္းခ်က္ၿပီး ၿပတင္းေပါက္တံခါး မပိတ္ခဲ့ရေသးဘူး။ က်ေနာ္ခ်က္ၿပဴတ္ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္က ခ်က္ေနေသးေတာ့ က်ေနာ္က ေလ၀င္ေလထြက္ေကာင္းေအာင္လုိ႔ တံခါးကို မပိတ္ခဲ့ေသးဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲ့ဒါဗ်ာ...........အဲ့ဒီတစ္ေယာက္က သူ ခ်က္ၿပီးတဲ့အခါ တံခါးေပါက္ကုိ မပိတ္ခဲ့ဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္ဖြင့္ထားခဲ့တဲ့ တံခါးေပါက္ကိုပဲ မပိတ္ခဲ့တာေနာ္။ ကဲ................ဘယ့္ႏွယ့္လဲ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">အဲ့လို ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ကိစၥကို ကုိယ္ကပဲ အဆံဳးသတ္ရမယ္ဆုိရင္ ဘာလုိ႔ အိ္မ္သာေရကိုေတာ့ မပိတ္ခဲ့ၾကတာလ ဲ မသိဘူးေနာ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">ၿပီးေတာ့ ရွိေသးတယ္ဗ်။ ေရသြန္ၾကတာေလ။ အေဆာင္ေရွ႔တံခါးေပါက္မွာ ဘာလုိ႔ သြန္ၾကတာလဲ မသိဘူးဗ်ာ။ သူတုိ႔ ဒီလို ေရသြန္ေတာ့ အေဆာင္အ၀င္အထြက္ ေရေတြနဲ႔ ေခ်ာ္လဲမွာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေတာ့ မေနႏိုင္တဲ့ က်ေနာ္က လုိက္ၿပီး ရွင္းေနရတယ္ဗ်။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">က်ေနာ္ ခုလုိ ေရးမိတာက က်ေနာ္လုပ္ေနရလို႔ ေရးတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္ကေတာ့ အၿမင္မေတာ္တိုင္း လုုပ္ေပးေနမိဦးမွာပဲေလ။ က်ေနာ့္ဆႏၵကေတာ့ သူတုိ႔ကို လူပီသေစခ်င္တယ္။ နည္းနည္းမ်ား ၾကီးက်ယ္သြားမလား မသိဘူး။ အမွန္ကေတာ့ ကိုယ့္ေၾကာင့္ သူတစ္ပါးမွာ ထိခိုက္မႈ မၿဖစ္သြားေအာင္ ေနထိုင္ၿပဳမူမိစိတ္ေတြ ရွိေနေစခ်င္တာပါပဲဗ်ာ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">က်ေနာ္လည္း စိတ္ထားေကာင္းဖုိ႔ လူပီသဖုိ႔ ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမယ္။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">အဇူရီ</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-5504351224808363303?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-28782905468354176212010-05-02T10:31:00.002+06:302010-05-02T11:41:18.706+06:30<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CAdmin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:zawgyi1; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:536902279 -2147483648 8 0 511 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(153, 51, 102);font-family:zawgyi1;font-size:20;" ><span style="font-size:130%;">ေပြ႔ခ်ီထားပါရေစ</span></span></i></b></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"> <br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"> <br /><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(153, 51, 102);font-family:zawgyi1;font-size:20;" ><o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-family:zawgyi1;font-size:20;" ><o:p> </o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" >က်မရဲ႔ တစ္လခြဲ အရြယ္ အၿမႊာႏွစ္ေယာက္နဲ႔အတူ ၿမိဳ႔နယ္ေဆးရံုက ဓာတ္မွန္ဌာနကို ေရာက္ေနပါတယ္။ က်မရဲ႔ သမီးေလး Abigail က တင္ပါးဆံုနဲ႔ ေမြးဖြားခဲ့တာ ၿဖစ္ၿပီး သူ႔အစ္ကို Daniel ထက္ တစ္ေပါင္ခြဲ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလ်ာ့နည္းပါတယ္။<span style=""> </span>သူ႔ကို ေမြးဖြားစဥ္က တင္ပါးဆံုေနရာ လြဲသြားခဲ့ပါတယ္ အခု ေနရာတက် ရွိ မရွိ<span style=""> </span>ဓာတ္မွန္ ရိုက္ၾကည့္ဖို႔ ၿဖစ္ပါတယ္။ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္အတုိင္း လုုပ္မွာ ၿဖစ္ေပမယ့္ <span style=""> </span>က်မစိတ္ေတြ လႈပ္ရွားေနခဲ့ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>က်မတုိ႔ ေရာက္တာ တစ္နာရီေလာက္ ရွိေနေပမယ့္ က်မတုိ႔ကို ေခၚမယ့္ အရိပ္အေယာင္ေတာင္ မၿမင္ရေသးပါဘူး။ ေနာက္ထပ္ေရာက္လာတဲ့ သူေတြက မ်ားလာတဲ့့အတြက္ ဓာတ္မွန္စမ္းသပ္ခန္းကို ၀င္ရတဲ့လူေတြ အေရအတြက္က နည္းေနပါတယ္။ စိတ္မရွည္မႈကို ဖံုးကြယ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားၾကရင္း လူနာအခ်င္းခ်င္း စကားေၿပာေနမိၾကပါတယ္။ က်မရဲ႔ အၿမႊာေလးေတြကို စိတ္၀င္စားေနၾကၿပီး အမိ်ဳးသမီးငယ္တစ္ေယာက္က က်မလက္ေပၚက လူးလြန္႔စၿပဳေနတဲ့ Abigail ကုိ ေပြ႔ခ်ီထားပါရေစလို႔ ေတာင္းခံလာပါတယ္။ က်မက ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ၿငင္းဆုိလုိက္ပါတယ္။ Daniel က လက္တြန္းလွည္းထဲမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနဆဲပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ မၾကာခင္မွာ ႏိုးလာေတာ့မွာကို က်မ သိေနပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>သူနာၿပဳတစ္ေယာက္ ထြက္လာၿပီး က်မတုိ႔ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ေစာင့္ေနၾကတာကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းနဲ႔ <span style=""> </span>အတြင္းလူနာမ်ားကို ဓာတ္မွန္ရိုက္ေပးတာကို အၿပီးသတ္ေတာ့မွာ ၿဖစ္ေၾကာင္း ေၿပာပါတယ္။ ခဏေလာက္ ေစာင့္ၿပီးရင္ အစဥ္လိုုက္ ေခၚေတာ့မွာၿဖစ္ေၾကာင္း ဆက္ၿပီး ေၿပာသြားပါတယ္။ ၿမန္ၿမန္ေခၚမွပါပဲ။ ဘာလုိ႔လဲဆိုေတာ့ က်မနားက တစ္ခံုနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္က တစ္ခံုကလြဲလုိ႔ တစ္ခန္းလံုး ၿပည့္ေနပါၿပီ။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ အသက္အရြယ္ ၾကီးေနၿပီၿဖစ္တဲ့ စံုတြဲတစ္တြဲ ၀င္လာပါတယ္။ စာရင္းသြင္းလုိက္ၿပီး ထုိင္ဖုိ႔ ေနရာရွာၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ က်မက ကေလးလွည္းေလးကို ေနရာေရႊ႕<span style=""> </span>ၿပီး သူတုိ႔ ထိုင္လုိ႔ ရေအာင္ လုပ္ေပးလုိက္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>အဘုိးၾကီးက </span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 204);font-family:zawgyi1;" >ငါေတာ့ ကေလးေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆို္င္မွာ ထုိင္မယ္ေဟ့</span></span><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" > လုိ႔ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေၾကညာလုိက္ပါတယ္။ အဘြားၾကီးက အဘိုးၾကီးရဲ႔ လက္ေမာင္းကို လွမ္းရိုက္ၿပီး </span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 204);font-family:zawgyi1;" >တုိးတုိး ေၿပာပါရွင္ သူ႔ကို မေႏွာင့္ယွက္ပါနဲ႔</span></span><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" > </span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 204);font-family:zawgyi1;" >သူ႔မွာ ကေလးေတြနဲ႔ လက္မအားရရွာပါဘူး</span></span><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" > လုိ႔ ေၿပာလိုက္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>သူတုိ႔ကိုၾကည့္ၿပီး တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ၿပံဳးရယ္ေနၾကပါတယ္။ အဘြားၾကီးက က်မနားမွာ ထိုင္ၿပီး အဘုိးၾကီးက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ ၀င္ထုိင္လုိက္ပါတယ္။ သူ႔အနားက လူေတြကို စကားေတြ အဆက္မၿပတ္ ေၿပာေနပါေတာ့တယ္။ သူ႔ရင္ဘတ္ကို ဓာတ္မွန္ရိုက္ဖို႔လာေၾကာင္း သူ႔ရဲ႔ဆရာ၀န္က ညႊန္ၾကားလို႔သာ လာရေၾကာင္း၊ လုိအပ္မယ္ မထင္ပါဘူးလုိ႔ ေၿပာေနပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>က်ဳပ္ လူ႔ေလာကၾကီးထဲကို ေရာက္လာတာ (၈၇) ႏွစ္ ရွိပါၿပီ။ ဘာေရာဂါမွ မၿဖစ္ဖူးပါဘူးဗ်ာ လုိ႔ ေၿပာေနၿပန္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>သူ႔ဇနီးက တစ္ၿခားလူေတြကို အေႏွာင့္အယွက္ေပးရမလားလုိ႔ ဆူလိုက္ပါတယ္။ ဘယ္သူကမွ မၿငိဳၿငင္ၾကပါဘူး။ က်မတုိ႔အားလံုး<span style=""> </span>ေစာင့္ရတာ ၾကာလို႔ ၿငီးေငြ႔စိတ္ပ်က္ေနၾကလို႔ အဘုိးၾကီးရဲ႔ ေဖာ္ေရြရႊင္ပ်တဲ့ စကားသံေတြကို စိတ္၀င္စားေနၾကပါတယ္။ သူက သူတုိ႔ရဲ႔ ေၿမးငါးေယာက္အေၾကာင္းကို တခမ္းတနား ေၿပာေနတုန္းမွုာပဲ Daniel ႏိုးလာၿပီး ငိုပါေတာ့တယ္။ က်မပါ ေရာၿပီး ငိုခ်င္ပါေတာ့တယ္။ Daniel ကို ေပြ႔ခ်ီေခ်ာ့ဖို႔ နည္းလမ္းရွာရေတာ့မွာပါ။ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိခင္မွာဘဲ </span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 204);font-family:zawgyi1;" >ကေလးကို အဘြား ခ်ီထားပါရေစကြယ္</span></span><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" > ဆုိတဲ့ ေတာင္းပန္သံေလးကို ၾကားလုိက္ရပါတယ္။ က်မ တန္႔သြားပါတယ္။ အဘြားၾကီးက ကေလးကို ေပြ႔ခ်ီဖုိ႔ လက္ကမ္းေနပါၿပီ။<span style=""> </span>သူ႔လက္ေတြ တုန္ေနတာ က်မ သတိထားလုိက္မိ္ပါတယ္။ သူ႔ကို ေစာ္ကားတဲ့ စကားေတြ မပါဘဲ ဘယ္လုိယဥ္ယဥ္ေက်ုးေက်း ၿငင္းပယ္ရမလဲ စဥ္းစားလုိုက္ပါတယ္။ Abigail ကုိ သူ႔ရဲ႔ အားနည္းၿပီး တုန္ယင္ေနတဲ့ လက္ေတြထဲကို ထည့္လိုက္လို႔ ၿဖစ္မွာ မဟုုတ္ပါဘူး။ မေတာ္တဆ လြတ္က်သြားရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>ယဥ္ေက်းစြာ ၿငင္းပယ္ရမယ့္အစား က်မ Abigail ကုိ သူ႔ဆီကို လွမ္းၿပီး ေပးလုိက္ပါတယ္။ ဘာၿဖစ္လုိ႔ ဒီလို ဆံုးၿဖတ္လုိက္ရသလဲ ဆိုတာ ၿပန္ၿပီး စဥ္းစားလုိ ႔ မရပါဘူး။ က်မ မသိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ဦးကုိ သမီးေလးကုိ ကမ္းေပးလုိုက္တာကိုပဲ သတိရပါတယ္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>သမီးက ရုန္းကန္ၿပီး ငိုလိုုက္ပါတယ္။ ကေလးကို ခ်က္ခ်င္းၿပန္ေပးမလားလုိ႔ ထင္လိုက္ပါတယ္။ သူက သမီးရဲ႔ ေက်ာကေလးကို ပြတ္သပ္ေခ်ာ့ၿပီး သီခ်င္းေလးကို စၿပီး ဆုိလုိက္ပါတယ္။ စာသားေတြကို မဖမ္းမိေပမယ့္ ေတးသြားေလးကိုေတာ့ ၾကားဖူးေနပါတယ္။ သမီးေလးက ခ်က္ခ်င္းကုိပဲ ၿငိမ္သက္သြားပါတယ္။ Daniel ကုို ေပြ႔ခ်ီၿပီး ၿငိမ္သက္ေအာင္ ေခ်ာ့လုိက္ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ အိတ္ထဲက အ၀တ္ကို ဆြဲထုတ္ၿပီး အဘြားၾကီးရဲ႔ ပခံုးေပၚမွာ တင္ေပးဖုိ႔ ၾကိဳးစားေတာ့ သူက ေခါင္းကို ခါရမ္းလိုက္ပါတယ္။ </span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 204);font-family:zawgyi1;" >ဘြားဘြားၾကီး အက်ၤ ီကို သမီးရဲ႔ သြားရည္ေတြ ေပကုန္မွာေပါ့</span></span><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" > လို႔ ေၿပာေတာ့ သူ႔မ်က္လံုးေတြက အေရာင္ေတြ တလက္လက္ ထြက္ေပၚလာၿပီး သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြ တုန္ယင္လာပါတယ္။ </span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 204);font-family:zawgyi1;" >ဒီကေလးေလးက ငါ့အက်ၤ ီကို ပ်က္စီးေအာင္ မလုပ္ပါဘူးကြယ္</span></span><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" > လုိ႔ ေၿပာၿပီး သူ႔မ်က္လံုးေတြထဲ မ်က္ရည္ေတြကို က်မ မၿမင္ေစခ်င္လို႔ တစ္ဖက္ကို လွည့္ၿပီး က်မ သမီးေလး<span style=""> </span>အိပ္ေပ်ာ္သြားေအာင္ လႈပ္ၿပီး သိပ္ေနပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; text-align: justify;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" >အဘုိးၾကီးက က်မလက္ကို လွမ္းကိုင္လိုုက္ပါတယ္။ သူက ၿပံဳးၿပေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရီေ၀၀မ္းနည္းရိပ္သမ္းေနတဲ့ အၿပံဳးပါ။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 204);font-family:zawgyi1;" >ငါတုိ႔မွာ ေၿမးငါးေယာက္ ရွိတယ္ကြဲ႔<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 204);font-family:zawgyi1;" ><span style=""> </span>ဟုတ္ကဲ့ ေစာေစာက ေၿပာၿပလုိ႔ သိၿပီးပါၿပီ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>သူက<span style=""> </span>ေခါင္းညိတ္လိုက္ၿပီး သူ႔လက္ေတြကို ငံု႔ၾကည့္ေနပါတယ္။ သူေခါင္းေမာ့ၿပီး က်မကို ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာ သူ႔မ်က္လံုးေတြထဲမွာလည္း မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ၿပည့္ေနတာကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 204);font-family:zawgyi1;" >ကေလးေတြကို တုိ႔ ခ်ီခြင့္မရဘူးကြဲ႔။ ကေလးေတြ လြတ္က်ၿပီး ထိခိုက္ကုန္မွာစိုးလို႔ ထင္ပါရဲ႔</span></span><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" > လို႔ ေၿပာၿပပါတယ္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>သူ႔ကို က်မ ဘာမွ ၿပန္မေၿပာႏိုင္ပါဘူး။ ေၿပာၿပစရာ စကားလည္း ရွာလို႔ မေတြ႔ပါဘူး။ ခဏေနေတာ့ က်မတုိ႔အလွည့္ က်လာလို႔ သမီးကို အဘြားၾကီးလက္က ၿပန္ယူလုိုက္ပါတယ္။ ဓာတ္မွန္ရိုက္ၿပီးေတာ့ တၿခားတံခါးေပါက္က ထြက္လာရတဲ့အတြက္ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ၿပန္ၿပီး မေတြ႔ေတာ့ပါဘူး။ သူတုိ႔နာမည္ေတြကိုေတာင္ မေမးလုိက္ရပါဘူး။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>အခုဆုိရင္ ႏွစ္ႏွစ္ ရွိသြားပါၿပီ။ Abigail ရဲ႔ ဓာတ္မွန္ကလည္း ပံုမွန္ပါပဲ။ အခုဆုိရင္ ေကာင္းေကာင္း လမ္းေလွ်ာက္ေနပါၿပီ။ သူ႔အသက္နဲ႔စာရင္ နည္းနည္း ေသးၿပီး ႏုနယ္ေပမယ့္ က်မတုိ႔ရဲ႔ အသည္းစြဲသမီးေလးပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><span style=""> </span>သူတုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံအတြက္ က်မ ေန႔စဥ္လုိ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။ သူတုိ႔ ဘယ္မွာရွိၾကသလဲ။ သူတုိ႔ ဘယ္သူေတြလဲဆုိတာ မသိေပမယ့္ သူတုိ႔ေၾကာင့္ က်မ အသိတစ္ခု တုိးခဲ့ရပါတယ္။</span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> <br /></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> <br /><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(153, 51, 102);font-family:zawgyi1;" >လူေတြက ကိုယ့္ဘ၀လမ္း ကိုယ္ေလွ်ာက္ေနရေပမယ့္ ဆက္စပ္မႈ တစ္ခုေတာ့ ေကာက္ခ်က္ခ်စရာ ရွိပါတယ္။ တစ္ခါတေလမွာ က်မတို႔ကို လုိအပ္တဲ့ လူေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါမွ တစ္ေယာက္ရဲ႔ ရင္ထဲက အလင္းေရာင္ေလးကို ခံစားသိရွိႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ခါတေလမွာေတာ့ က်မတုိ႔က လုိအပ္တဲ့ လူေတြ ရွိပါတယ္။ ေမတၱာ ကရုဏာေတြ ရႏိုင္ပါလားဆုိတာကို သတိရေစဖုိ႔ပါပဲ။ ၿပီးေတာ့<span style=""> </span>တစ္ခါတေလမွာလည္း ေဆးရံုက နားေနေဆာင္မွာ ေတြ႔ခဲ့တဲ့ အဘြားလိုပဲ သူနဲ႔ က်မ အၿပန္အလွန္ လုိအပ္တဲ့ သူေတြ ၿဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။</span></i></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"> <br /><span style="font-size:100%;"><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(153, 51, 102);font-family:zawgyi1;" ><o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(153, 51, 102);font-family:zawgyi1;" ><o:p> </o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(153, 51, 102);font-family:zawgyi1;" ><o:p> </o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(153, 51, 102);font-family:zawgyi1;" ><o:p> </o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="color: rgb(51, 153, 102);font-family:zawgyi1;" >source: A cup<span style=""> </span>of comfort for inspiration မွ Adrian R.Ward ရဲ႔ </span></b><b style=""><span style="color: rgb(51, 153, 102);font-family:Arial;" >“</span></b><b style=""><span style="color: rgb(51, 153, 102);font-family:zawgyi1;" > To hold and behold</span></b><b style=""><span style="color: rgb(51, 153, 102);font-family:Arial;" > “ <o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="color: rgb(51, 153, 102);font-family:zawgyi1;" ><o:p> </o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(51, 153, 102);font-family:zawgyi1;" >ခင္ေစာတင့္(အခ်စ္မ်ားစြာနဲ႔ ေပးတဲ့ လက္ေဆာင္) စာအုပ္မွ ကူးယူသည္။<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(153, 51, 102);font-family:zawgyi1;" ><o:p> </o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:11;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:11;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-2878290546835417621?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-57820594530723473372010-04-27T13:21:00.007+06:302010-04-27T13:39:34.606+06:30<div style="text-align: center; font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:130%;">သစ္စက္<br /></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 153, 255);">သစ္ရာ၊ ကၽြန္း၊ ပ်ဥ္းကတိုး၊ ပိေတာက္ တဲ့</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">အစိမ္းေရာင္တစ္အုပ္လံုး ညႈိ႔ေနေအာင္ ၀တ္ဆင္ၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ကုိယ့္အရပ္အေမာင္းနဲ႔ကိုယ္ ၿမင့္တက္ဖုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ကုိယ့္အလံုးအထည္နဲ႔ကိုယ္ ၾကီးထြားဖုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ဒီေတာဒီေတာင္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေရခ်ိဳးမမွားလည္း ဖ်ားတတ္သလိုမ်ိဳးေပါ့</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ရွဴသြင္းလိုက္တို္င္း လႊသြားေငါေငါ</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ရွဴထုတ္လိုုက္တုိင္း ပ်ဥ္တုိပ်ဥ္စ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ခုေတာ့ .........</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">အိပ္မက္က သစ္ေတာၿဖစ္ၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ဘ၀က သစ္စက္ၿဖစ္လို႔ ။ ။</span><br /><div style="text-align: right; color: rgb(204, 0, 0);">ေမာင္တည္ေအး<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အမွတ္ ၂၂၇</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၁၉ ႏွစ္ၿပည့္ ကလ်ာမဂၢဇင္း</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၂၀၀၄ ဇန္န၀ါရီလ</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-5782059453072347337?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-70606162777523826302010-04-27T08:26:00.003+06:302010-04-27T08:40:56.551+06:30<div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:130%;">မင္းသိမယ္<br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(153, 153, 153);">မင္း ဆင္းရဲခဲ့ဖူးမွ<br />ဆင္းရဲတဲ့ခါးသီးမႈကို သိမယ္။<br />မင္း ခ်မ္းသာခဲ့ဖူးမွ<br />မေအးခ်မ္းတဲ့ ရသကုိ သိမယ္။<br />မင္း အယုယ ခံစားခဲ့ဖူးမွ<br />အခ်စ္ၾကင္နာတရားကုိ သိမယ္။<br />မင္း ခ်စ္ၾကင္သူ ဆံုးပါးခဲ့ဖူးမွ<br />အထီးက်န္ဘ၀ကို သိမယ္။<br />မင္း အတၱဆန္ခဲ့ဖူးမွ<br />ပရဟိတသမားကို သိမယ္။<br />မင္း ေလာဘေဇာတက္ခဲ့ဖူးမွ<br />သႏၱိသုခ ေရာင့္ရဲစိတ္ကို သိမယ္။<br />မင္း ေၾကာက္ရြ႕ံ႔ေနာက္တြန္႔ခဲ့ဖူးမွ<br />ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔စိတ္ကုိ သိမယ္။<br />မင္း အုိမင္းမစြမ္းးခ်ိန္ေရာက္မွ<br />ႏုႏုငယ္ငယ္ဘ၀ကုိ လြမ္းဖုိ႔သိမယ္။<br />မင္းဘ၀စဆံုး ေစ့ေစ့ေတြးခဲ့ဖူးမွ<br />ဘယ္သူမွ ဘာမွ မဟုတ္တာကုိ သိမယ္။<br />ငါေတာ့ ဘာမွမဟုတ္<br />ဘာမွ မသိေသးဘူးဆုိတာကို<br />ဒီေန႔ သိလိုက္ရတယ္။<br /><br /></span></span></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">စုိးလႈိင္တင့္</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">December, 2009 ကလ်ာမဂၢဇင္း </span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(153, 153, 153);"></span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-7060616277752382630?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-6915493855565754332010-04-07T13:06:00.002+06:302010-04-07T13:27:52.724+06:30<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">Morgan Robertson</span><br /></div><br /><div style="text-align: left;"> In 1898, the American writer, Morgan Robertson, wrote a story called. The Wreck of the Titan. In his story, a large passenger ship called the Titan sails from England on its maiden voyage to New York. The ship has the very latest technology and everyone on board believes it is unsinkable. A few nights later the Titan hits an iceberg and sinks. Because there are not enough lifeboats on the ship, many passengers----including many rich and famous people------die in the icy water of the North Atlantic. Not many people read The Wreck of the Titan----the only unusual thing about the story was that Morgan Robertson claimed that he wrote it in a psychic trance.<br /><br /> Fourteen years later, on April 9th, 1912, a large passenger ship called the Titanic left Southampton, England on its maiden voyage to New York. The ship was of the very latest design and it was described as being unsinkable by its engineers. Five nights later the Titanic bit an iceberg and sank. There were not enough lifeboats on the ship and 1,513 people----including many rich and famous passengers-----died in the icy water of the North Atlantic.<br /><br /><br />စာအုပ္တစ္အုပ္က ဖတ္ဖူးတာေလးပါ။ စာအုပ္နာမည္ကုိ မမွတ္မိေတာ့တာေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ ည့ံဖ်င္းမႈပါပဲ။ သိတဲ့သူမ်ား ေၿပာၿပၾကပါ။<br /><br />အဇူရီ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-691549385556575433?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-77810012155052369892010-04-07T13:03:00.000+06:302010-04-07T13:05:11.562+06:30ေအာ္…….သြားလိုက္ၿပီလား<br />ႏႈတ္မဆက္ ထြက္ခြာ<br />အသံတိတ္နဲ႔ ေတးဆုိခဲ့တယ္<br />ေနာက္ဆံုးေတးသံ ငါမၾကားၿပီပဲကြယ္…။<br /><br />ေအာ္…….ႏႈတ္ဆက္ေတးက<br />မခ်ိဴဘူးမုိ႔ တိတ္တဆိတ္မ်ား<br />အသံမဲ့ေတးေတြ ဆုိၿငီးရင္း<br />ထြက္ခြာခဲ့ေလသလား……ကြယ္။<br /><br />ေအာ္……ေနာက္ဆံုးထြက္သက္<br />ေ၀ဒနာေတးေတြ တိတ္ဆိတ္ခံစား<br />ေအးၿငိမ္းရာကို သူထြက္သြားခဲ့ေလၿပီတကား……….။<br /><br />azzurri<br />12-1-09(Tuesday)<br />1:55 afternoon<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-7781001215505236989?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-14014197938010098842009-12-27T13:25:00.003+06:302009-12-27T13:34:07.378+06:30ႏွလံုးသားအလို<br /><br />က်မမွာ စိတ္ေရာဂါ တစ္ခုခု ရွိေနၿပီလား…….ဘယ္သူကမွ ဒီလိုမေၿပာၾကေပမယ့္ က်မသိေနတယ္။ အေဖရယ္ အေမရယ္ အစ္မရယ္…က်မ မိသားစု တစ္ခုလုံးရဲ႕ အၾကည့္ေတြ အေၿပာေတြက က်မကို ေရာဂါသည္တစ္ေယာက္လုိ သေဘာထားေနတာ က်မ သိတာေပါ့။ က်မဟာ သူတုိ႕အတြက္ သနားစရာ သတၱ၀ါၿဖစ္ေနၿပီလား………..။ က်မ တကယ္ရူးေတာ့မွာလား……..။စိတ္ညစ္တယ္။ ေၿပာရရင္ စိတ္ညစ္တာထက္ အမ်ားၾကီးပုိပါတယ္။ စိတ္ပ်က္လွၿပီ။ စိတ္ကုန္လွၿပီ။ အိမ္နဲ႕ ေ၀းရာ လူေတြနဲ႕ေ၀းရာ တစ္ေနရာရာကုိ ထြက္ေၿပးခ်င္လို္က္တာ…….။<br />က်မက ငယ္ငယ္ကတည္းက လွခ်င္တာ။ ၀ရင္ အရုပ္ဆုိးမွာဆုိတာ သိေနေတာ့ ၀မွာလည္း သိပ္ေၾကာက္တာပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အစားေရွာင္တယ္။ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ ဖိလုပ္တယ္။ ၾကာေတာ့ ဘာမွ စားခ်င္ေသာက္ခ်င္စိတ္ မရွိေတာ့ဘူး။ ခံတြင္းပ်က္လာတယ္။ ညညဆုိရင္လည္း အိပ္မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး။ အိပ္ပ်က္ညေတြ မ်ားလာတယ္။ မွန္ၾကည့္လုိက္ၿပန္ေတာ့လည္း မွန္ထဲက " အရိုးပေဒသာမ " က က်မကို ေၿပာၿပေနတယ္။ က်မ အသက္(၁၈)ႏွစ္ အရပ္က ၅' ၈" ကိုယ္အေလးခ်ိန္က ၉၅ ေပါင္ပဲ ရွိတယ္။ ေက်ာင္းက ေကာင္ေလးေတြေၿပာင္ေခၚၾကသလို ေကာင္မေလးေတြ မၾကားႏိုးနား အတင္းခုတ္သလို " အရိုးပေဒသာမ " ဆုိတာ ဟုတ္မွာပါပဲ………..။<br /> က်မမွာ အေပါင္းအသင္းဆုိတာလည္း မရွိပါဘူး။ ေက်ာင္းက ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြနဲ႔လည္း ေ၀းေ၀းပဲ ေနပါတယ္။ သူတုိ႔က သူတုိ႔ က်မက က်မ… ဘာဆုိဘာမွ မတူၾကဘူးဆိုတာ စိတ္ထဲက အလိုလို သိေနတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ သေရာ္ေစာ္ကားအၾကည့္ေတြ၊ အေၿပာေတြ၊ အၿပံဳးေတြကုိ က်မ မုန္းလွၿပီ။ ဒီလိုနဲ႔ ဘယ္သူနဲ႔မွ ဘာစကားမွ မေၿပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ ခက္တာက က်မအစ္မ။ တစ္ခန္းတည္းမွာ ေနရတာဆုိေတာ့ ဘယ္လိုမွ ေရွာင္မရဘူး။ အစ္မက က်မကုိ အခ်ိန္ၿပည့္အကဲခတ္ေနတာ။ ဟုိဟာေလးစားလုိက္ဦး။ ဒီဟာေလး စားလုိက္ဦးလုိ႔လည္း စားစရာတစ္ခုခုကို ခဏခဏ ေကၽြးတတ္တယ္။ က်မမွ မစားခ်င္တာ။ ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ။ အၿပင္ကို အလည္ထြက္ဖုိ႔လည္း ခဏခဏေခၚပါတယ္။ က်မမွ မလည္ခ်င္တာ။ ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ။ သူၿဖစ္ခ်င္တာ မၿဖစ္ရေတာ့ သူကပဲ ေဒါသထြက္ခ်င္ေသးတယ္။ က်မကို ဆူုတယ္။ ခ်က္ခ်င္းပဲ မ်က္ႏွာၿပင္ၿပီး ညီမေလးရယ္ ဘာရယ္ညာရယ္ ဆိုၿပီး ေခ်ာ့ၿပန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ မာရသြန္မိန္႔ခြန္းရွည္ၾကီး ေၿခြပါေလေရာ………………..။ ပ်င္းလုိက္တာ။<br /> တစ္ေန႔ေတာ့ အေဖက က်မကုိ အ၀တ္ဗီရိုေလးတစ္လံုး ၀ယ္ေပးပါတယ္။ သိတာေပါ့။ က်မကို အ၀တ္ဗီရိုတစ္လုံး ၀ယ္ေပးပါတယ္။ သိတာေပါ့။ က်မကို ေခ်ာ့ေနတာ။ ဗီရိုအသစ္ထဲကို အ၀တ္အစားေတြ ထည့္ၿပီးၿပီဆုိတာနဲ႔ အေမက ထမင္းစားဖုိ႔ လာေခၚတယ္။ မဆာေသးဘူး အေမ လို႔ ေၿပာေပမယ့္ မရဘူး အခုစား တဲ့။ ေနာက္ေတာ့ အေဖေရာ အေမေရာက သူတုိ႔ေရွ႔မွာ တစ္ခုခု စားၿပရမယ္လုိ႔ လုပ္လာေရာ။ က်မ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ေအာ္ရယ္ပစ္လုိက္တယ္။ ဘာေၿပာေကာင္းမလဲ။ တစ္အိမ္သားလုံး မ်က္စိပ်က္မ်က္ႏွာပ်က္နဲ႔ က်မကို ဇြတ္ဖမ္းၿပီး ေဆးခန္းတစ္ခုကုိ္ ေခၚသြားၾကတယ္။ စိတ္ကုဆရာ၀န္ဆုိလား မသိပါဘူး။ ေလေတာ့ အေတာ္ပန္းႏိုင္တဲ့သူပါ။ တစ္နာရီနီးပါးေလာက္ သူကပဲ မရပ္မနား စကားေတြေၿပာေတာ့တယ္။ ေၿပာရင္းက ဟုတ္လား ဟုတ္လား လုိ႔လည္း ခဏခဏ ေမးေသးတယ္။ က်မလည္း စိတ္ခ်ဥ္ခ်ဥ္ရွိတာနဲ႔ ဟုတ္ဘူး ဟုတ္ဘူး လို႔ ေအာ္ပစ္လုိက္တာေပါ့။<br /> ဒီလိုနဲ႔ အိမ္မွာေနရတာ စိတ္အဆင္းရဲဆံုးအခ်ိန္မွာ က်မေကာလိပ္တက္ရပါတယ္။ တစ္ၿခားၿမိဳ႔ ကိုသြားတက္ရတာဆုိေတာ့ အိမ္နဲ႔ ေ၀းၿပီေပါ့။ ေပ်ာ္လုိက္တာ။ တစ္ခုပဲ စိတ္ထဲက ထင့္ေနတာ ရွိတယ္။ က်မတုိ႔ အေဆာင္က ေလးေယာက္ခန္းဆုိေတာ့ တစ္ၿခားေက်ာင္းသူသံုးေယာက္နဲ႔ အတူေနရမွာ။ သူတုိ႔နဲ႔ အဆင္ေၿပမွ ေၿပပါ့မလား…….။ တကယ္တမ္းအတူေနရေတာ့လည္း စိုးရိမ္သလိုၿဖစ္မယ္ မထင္ေတာ့ပါဘူး။ က်မ အခန္းေဖာ္ေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးရဦးမယ္။ ဟုိခပ္၀၀တစ္ေယာက္က ဂ်ဴလီယာ တဲ့။ သူ႔ၾကည့္လုိက္ရင္ အၿမဲတမ္း တစ္ခုခုစားေနတာ ေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။ ခပ္ပိန္ပိန္ အရပ္ရွည္ရွည္နဲ႔ တစ္ေယာက္က ပန္ တဲ့။ လူပိန္သေလာက္ အရယ္သန္တဲ့ မိန္းမေပါ့။ အလွဆံုးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ဒုိင္ယာနာ တဲ့။ အၿမဲတမ္းလုိ သီခ်င္းတေအးေအးနဲ႔ ေနတတ္တယ္။ အရုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္ဆံုးကေတာ့ ေၿပာဖုိ႔မလိုပါဘူးေနာ္။ က်မေပါ့…………။<br /> က်မတုိ႔ေလးေယာက္ ေက်ာင္းအတူတူ တက္ၾကတယ္။ အတူေလွ်ာက္လည္ၾကတယ္။ အတူစားေသာက္ၾကတယ္။ အတူစာက်က္ၾကတယ္။ ညတုိင္းလုိလို ေရာက္တတ္ရာရာ ေလပန္းၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္လံုးက က်မကို လူထူးလူဆန္းလုိ မဆက္ဆံဘူး။ ၾသဇာမာလကာေတြ မေပးၾကသလို ဘာမွလည္း တယုတယ လုပ္မေနၾကပါဘူး။ က်မကိုယ္တုိင္ကလည္း ကုိယ့္ကို္ယ္ကုိ တသီးတၿခားလုိ႔ မၿမင္လွေတာ့ဘူး။ သူတုိ႔နဲ႔ အတူတူလုိ႔ တၿဖည္းၿဖည္း ထင္လာတယ္။ က်မတုိ႔ခ်င္း ရင္းႏွီးလာတာနဲ႔အမွ် တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္ ရင္ဖြင့္ၾကတယ္။ က်မၿပႆနာေတြကို္ ေၿပာၿပေတာ့ ပန္ က တဟားဟားရယ္တယ္။ ဂ်ဴလီယာ ကေတာ့ ခုလုိ မွတ္ခ်က္ခ်တယ္။ နင္ကလည္းဟာ စားတာမ်ား ခက္တာမွတ္လုိ႔ ဒီမွာၾကည့္ ငါစားၿပမယ္လ ေၿပာရင္းက ဟန္ဘာဂါကို ပလုတ္ပေလာင္း စားၿပေတာ့ က်မၿဖင့္ ရယ္လုိက္ရတာ။ စိတ္ညစ္ခဲ့ဖူးတာကိုေတာင္ ေမ့သြားပါေရာ…….။ ဒုိင္ယာနာ ကေတာ့ ဘာမွ မေၿပာဘူး။ သူ႔ထံုးစံအတုိင္း သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ေကာက္ညည္းလုိက္တယ္။ အမိန္႔ေတြ ေပးတာ မေက်နပ္ဘူး။ ရင္ထဲမွာရွိတာ အမွန္တရား ….ဟား …..ဟား ……..ေဟ့……..။<br /> က်မတုိ႔သံုးေယာက္လံုး ုဒိုင္ယာနာ သီခ်င္းကုိ သံၿပိဳင္ဟစ္လုိုက္ၾကပါတယ္။<br /><br />ဆူဆန္ လို႔ေခၚတဲ့ ကေလးမေလးရဲ႔ ကုိယ္ေတြ႔ၿဖစ္ပါတယ္။ ေကာလိပ္ေရာက္လုိ႔ ႏွစ္၀က္မက်ိဳးခင္ပဲ ဒီကေလးမရဲ႔ စိတ္အေၿခအေနဟာ ပံုမွန္ၿဖစ္သြားပါတယ္။ သူ႔ကုိ ကုလုိက္တာ ဘယ္ဆရာ၀န္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေလးသံုးေယာက္ပါ သူတုိ႔သံုးလုိက္တဲ့ ကုသနည္းမွာ ဘာေဆး၀ါးမွ မပါဘူး။ ဘာညႊန္ၾကားခ်က္ ဘာမိန္႔ခြန္းမွ မေၿခႊဘူး။ ႏွလံုးသားရဲ႔ အနက္ရႈိင္းဆံုး လုိအပ္ခ်က္ကို ၿဖည့္စြမ္းေပးလုိုက္တာသာ ၿဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ နားလည္မႈ ပါ။ လူမႈဆက္ဆံေရးမွာ နားလည္မႈကိုသာ ဖန္တီးႏိုင္ရင္ တစ္၀က္မက ေအာင္ၿမင္ၿပီလို႔ ဆုိႏိုင္ေလာက္ပါတယ္။<br /><br />Source: : ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု သားေရႊဥ( ေက်ာ္၀င္း )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-1401419793801009884?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-34092162746256093682009-12-13T11:24:00.001+06:302009-12-13T11:31:13.129+06:30<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CAdmin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:zawgyi1; mso-font-alt:Arial; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:536902279 -2147483648 8 0 511 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:EN-US;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CAdmin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"MS Mincho"; panose-1:2 2 6 9 4 2 5 8 3 4; mso-font-alt:"ＭＳ 明朝"; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-1610612033 1757936891 16 0 131231 0;} @font-face {font-family:zawgyi1; mso-font-alt:Arial; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:536902279 -2147483648 8 0 511 0;} @font-face {font-family:"\@MS Mincho"; panose-1:2 2 6 9 4 2 5 8 3 4; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-1610612033 1757936891 16 0 131231 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:EN-US;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 22pt; font-family: Zawgyi-One; color: red;">လက္<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ဟုတ္တယ္ သူငယ္ခ်င္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">လက္တစ္ဖက္ကို္ ေထာင္ၾကည့္</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">.။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">င့ါဘက္က လက္ဖမုိးဆုိရင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">မင္းဘက္က လက္ဖ၀ါးေပါ့</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">.။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ဒါက ကေလးကလားပါ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ငါေၿပာတာက</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">လက္တစ္ဖက္ကို ေဘးတုိက္ၾကည့္ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">အင္း </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">……</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">..မင္းၿမင္လား </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">……</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">.။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ငါ့ဘက္က လက္မက စရင္</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">မင္းဘက္က လက္သန္းက စမယ္</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ဒါဟာလည္း အမွန္တရားပဲ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">..။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">လူေတြက</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ေမွာက္ခ်ည္ လွန္ခ်ည္ လုုပ္ဖုိ႔သာ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">သူတုိ႔ စဥ္းစားေနၾကတာ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">……</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">လက္ဆုိတာ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ခုတ္လုိ႔ ထုိးလုိ႔လည္း ရေသးတယ္</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ဘ၀ဆုိတာ အပိုင္းအစ တစ္ခု</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ႏႈိင္းၿပညွိဖုိ႔ ဆိုတာ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ခက္တယ္</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">..။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">အမရာေဒ၀ီလက္၀ါးေထာင္ၿပတာ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">မင္းကလည္း တစ္မ်ိဴးေတြးခ်င္ ေတြးမွာေပါ့</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…။</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ငါကလည္း တစ္မ်ိိဴးေတြးမိတယ္ေလ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ဒါေၾကာင့္ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">………</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ငါတို႔ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">……</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">အမရာနဲ႔ ေ၀းလုိက္ရတာ ၿဖစ္မယ္</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">.။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ေဟာ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">………</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">.မေဟာ္သဓာကေတာ့<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ဒီလက္ဖ၀ါးကို ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ်သြားတယ္..။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">ကဲပါ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">………</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">.သူငယ္ခ်င္း </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">မင္းနဲ႔ငါ ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: fuchsia;">ေရာ့ကြာ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: fuchsia;">……</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: fuchsia;">ငါ့လက္တစ္ဖက္ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: fuchsia;">……</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: fuchsia;">..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: fuchsia;">လာကြာ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: fuchsia;">……</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: fuchsia;">..မင္းလက္တစ္ဖက္ကမ္း </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: fuchsia;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: fuchsia;">..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">သူငယ္ခ်င္းေရ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">.ရွိတ္ကမ္း (shaking) </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">.။<span style=""> </span>။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 14pt; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ဒယ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: red;">Source:</span></b><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 153, 0);"> myanmarcupid.net <o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"> <br /></span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">သူငယ္ခ်င္း ဇင္ေယာ္အတြက္ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္...</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:10;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:10;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-3409216274625609368?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-85932357628203563882009-09-12T12:37:00.000+06:302009-09-12T13:04:15.124+06:30ကိုယ္ခ်င္းစာတရား<br /><br />လူေတြဟာ ကိုယ္ေတြ႕ၾကံဳလာမွ သူမ်ားကို ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ၾကတာပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိရင္ သူမ်ားကို ကိုယ္ခ်င္းစာဖို႕ေတာင္ သတိမရၾကပါဘူး။ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာကုိ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ ဂရုမစိုက္ဘဲ လုပ္မိတတ္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႕ေတြရဲ႕ ဘ၀မွာ ေအာင္ၿမင္မႈရဖို႕ ကုိယ္သာလွ်င္ အထူးခၽြန္ဆံုးၿဖစ္ဖို႕ ၾကိဳးစားေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြဟာ ေအာင္ၿမင္ေကာင္း ေအာင္ၿမင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ဓာတ္ခြန္အား ခ်ိဳ႕တဲ့ေနတတ္ပါတယ္။ ကုိယ္က သူမ်ားကို ခ် ပစ္လုိက္လုိ႕ တစ္ဘက္သားေတာ့ ဘယ္လုိခံသြားရရွာတယ္လုိ႕ မေတြးမိတတ္ၾကပါဘူး။ မိမိကိုယ္တုိင္ အခ်ခံ ရသူၿဖစ္လာမွ ခ်တဲ့သူ ကို ေဒါသထြက္တတ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္က သူမ်ားကို မခ်ခင္ အခ်ခံရသူ ေနရာမွာ ငါသာဆိုရင္ ဆုိၿပီး အရင္ဆံုး ခံစားၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။<br /><br />လူၾကီးေတြဟာ ကေလးဘ၀၇ဲ႕ အရိပ္<br /><br />အထက္ပါ စာသားေလးဟာ စာေရးဆရာမ မစႏၵာ ရဲ႕ အရိပ္ ၀တၳဳထဲက စာသားေလးေတြပါ။ ဖတ္ဖူးၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒီ၀တၳဳကုိ ဒါရိုုက္တာမီးပြားက ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားအၿဖစ္ အသက္သြင္းခဲ့ပါတယ္။ အဓိကဇာတ္ေကာင္ စုစုလိႈင္ အၿဖစ္ သရုပ္ေဆာင္တဲ့ ပန္းၿဖဴ လည္း အကယ္ဒမီဆု ရရွိခဲ့ပါတယ္။ မစႏၵာ ေရးသားခဲ့သလိုပါပဲ ဒီေန႕လူၾကီးေတြဟာ တခ်ိန္က ကေလးဘ၀ကို ၿဖတ္သန္းခဲ့ရဖူးသူခ်ည္းပါ။ အဲ့ဒီကေလးေတြဟာ ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္းရဲ႕ ထိေတြ႕မႈ၊ မိသားစုရဲ႕ ေႏြးေထြးမႈ၊ ပင္ကိုယ္ဗီဇေတြနဲ႕ ၾကီးၿပင္းလာၾကပါတယ္။ ကေလးဘ၀က အရိပ္ေတြဟာ လူၾကီးဘ၀အထိ အရိပ္မိုးလာခဲ့ပါတယ္။ အထူးသၿဖင့္ မိသားစု တစ္ခုရဲ႕ သာယာခ်မ္းေၿမ႕မႈကို ရယူႏိုင္ခဲ့သူ ကေလးေတြဟာ ၾကီးၿပင္း ၾကီးၿပင္းလာတဲ့အခါ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ သဟဇာတ ၿဖစ္တတ္ပါတယ္။ မိဘေတြ၇ဲ႕ ဂရုတစိုက္ ခ်စ္ခင္မႈကို ခံယူရရွိခဲ့တဲ့ ကေလးငယ္ေတြမွာ စိတ္ဓာတ္ခြန္အား ၿပည့္၀ေနတတ္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္က်ိဳးမိသားစုမွာ ၾကီးၿပင္းခဲ့တ့ဲ ကေလးနဲ႕ မိဘစံုစံုလင္လင္ ၾကီးၿပင္းခဲ့တဲ့ကေလးဟာ စိတ္ဓာတ္ခ်င္း ကြာၿခားတတ္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္က်ိဳးမိဘက ေမြးဖြားခဲ့တဲ့ ကေလးေတြဟာ ေမတၱာကို ေတာင့္တတတ္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႕လုိခ်င္တဲ့ ေမတၱာကို မရရွိတဲ့အခါ အရြဲ႕တုိက္ၿပီး ေလာကကို ရင္ဆိုင္လာၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ သူတုိ႕ေလးေတြဟာ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ စိတ္ဓာတ္ပ်က္ၿပားသူေလးေတြ ၿဖစ္လာၾကေတာ့တာပါပဲ။ သာယာခ်မ္းေၿမ႕တဲ့ မိသားစုဘ၀ထဲက ကေလးေတြမွာေတာ့ မိဘေမာင္ႏွမေတြ၇ဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ ေမတၱာကို အၿပည့္အ၀ ရရွိခဲ့ပါတယ္။ သူူတုိ႕ေတြမွာ မိမိကိုယ္မိမိ ယံုၾကည္ၿခင္း၊ သူတစ္ပါးအား စာနာသနားစိတ္ရွိၿခင္း၊ ရဲေဘာ္၇ဲဘက္စိတ္ရွိၿခင္း၊ ေမတၱာတရားလက္ကိုင္ထားႏိုင္ၿခင္း စသည္တုိ႕ကို ရရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြအတြက္ လုိအပ္တဲ့ ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာ ေတြကို ေပးႏိုင္တဲ့၊ အရိပ္အာ၀ါသေကာင္းတဲ့၊ အခ်စ္သစ္ပင္ေလး ရွင္သန္ေနေစဖုိ႕ မိမိကိုယ္တုိင္ အခ်စ္ခံဖူးပါေစ၊ ခ်စ္တတ္ၾကပါေစ လို႕ ဆုေတာင္းေပးလုိုက္ပါတယ္။<br /><br /> ဒီစာသားေလးကို တစ္ခါေလာက္ အသံထြက္ၿပီး ရြတ္ဆုိၾကည့္လုိုက္ပါ။<br /><br /><br />အခ်စ္မခံရတဲ့ ကေလးဟာ မခ်စ္တတ္ဘူး တဲ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-8593235762820356388?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-2169528128374417392009-08-23T09:27:00.002+06:302009-12-13T11:23:41.831+06:30<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CAdmin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:zawgyi1; mso-font-alt:Arial; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:536902279 -2147483648 8 0 511 0;} @font-face {font-family:"MS UI Gothic"; panose-1:2 11 6 0 7 2 5 8 2 4; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610612033 1757936891 16 0 131231 0;} @font-face {font-family:"\@MS UI Gothic"; panose-1:2 11 6 0 7 2 5 8 2 4; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610612033 1757936891 16 0 131231 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:EN-US;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 20pt; font-family: zawgyi1; color: black;">Number </span><b style=""><span style="font-size: 24pt; font-family: zawgyi1; color: red;">4</span></b><span style="font-size: 20pt; font-family: zawgyi1; color: black;"> people<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 11pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(102, 102, 153);">မည္သည့္လတြင္မဆုိ 4, 13, 22, 31 ရက္ေန႔မ်ားတြင္ ေမြးေသာသူမ်ားကို ေလးဂဏန္းသမားမ်ားလုိ႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ </span><span style="font-size: 20pt; font-family: zawgyi1; color: black;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 11pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(102, 102, 153);">သူတုိ႔ေတြဟာ အရာရာကို သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူတ့ဲ ရႈေထာင့္ကေန ၾကည့္ၿမင္ေလ့ရွိပါတယ္။ သူမ်ားနဲ႔ မတူတဲ့အေတြးေတြေၾကာင့္ အတုိက္အခံ ၿဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ လွ်ိဳ႕ ၀ွက္တဲ့ ရန္သူေတြလည္း ေပါမ်ားတတ္ပါတယ္။ ေလးဂဏန္းသမားေတြဟာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြနဲ႔ ခ်ဴပ္ၿခယ္မႈကို မႏွစ္သက္ၾကပါဘူး။ အၿမဲလုိလုိ ေတာ္လွန္ပုန္ကန္လုိစိတ္ ရွိၾကပါတယ္။ အေတြးအေခၚအေဟာင္းေတြကို ဆန္႔က်င္ၿပီး အယူအဆအသစ္ေတြကုိ တီထြင္တတ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြဟာ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းကို အလြယ္တကူ မဖြဲ႔တတ္ေပမယ့္ ရွိတဲ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြအေပၚမွာေတာ့ အလြန္သစၥာရွိတဲ့ မိတ္ေဆြေကာင္းအၿဖစ္ ဆက္ဆံတတ္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 11pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(102, 102, 153);">သူတုိ႔ရဲ႔ စိတ္ကူးေတြ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကို သူတုိ႔ရဲ႕<span style=""> </span>ဂ ဏန္းၿဖစ္တဲ့ <span style=""> </span>၄ ၊ ၁၃၊ ၂၂၊ ၃၁ ရက္ေန႔ေတြမွာ လုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္။ အထူးသၿဖင့္ ဇြန္ ၂၁ မွ ဇူလိုင္ ၂၀ၾကား၊ <span style=""> </span>ဇူလိုင္ ၂၂ မွ ၾသဂုတ္လကုန္အထိ ရက္ပုိင္းမွာ ၄ က်တဲ့ ေန႔ေတြမွာဆုိရင္ ပိုၿပီး ထိေရာက္ပါတယ္။ သူတုိ႔အတြက္ lucky အရွိဆံုး ရက္ေတြကေတာ့ ၄၊ ၁၃၊ ၂၂၊ ၃၁ ဂဏန္းေတြက်ေရာက္တဲ့ စေန၊ တနဂၤေႏြ နဲ႔ တနလၤာ ေတြ ၿဖစ္ပါတယ္။ အၿပာေရာင္ ၊ မီးခိုးေရာင္နဲ႔ အေရာင္မႈိင္းေတြကေတာ့ အသင့္ေတာ္ဆံုး အေရာင္ေတြလို႔ ဆုိၾကပါတယ္။ ၀တ္ဆင္သင့္တဲ့ ေက်ာက္မ်က္ရတနာကေတာ့ sapphire နီလာ<span style=""> </span>ၿဖစ္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 11pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(102, 102, 153);"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: red;">Source:</span></b><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(255, 153, 0);"> numbers4_people.php.htm<o:p></o:p></span></i></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-216952812837441739?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-51181723983330542992009-06-13T15:30:00.003+06:302009-06-13T15:47:43.617+06:30<span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" >၁၃ .......၁၃.....<br /><br />ေတာ္ေတာ္ေလးကို အမွတ္တရ ရွိလွပါလား။<br /></span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);font-size:100%;" >ဒီေန႕ နည္းနည္းေလး အခ်ိန္၇တာရယ္..ကြန္နက္ရွင္ေလး အဆင္ေၿပေနတာရယ္ေၾကာင့္ နက္ေပၚ လာခဲ့ပါရဲ႕။<br />က်ေနာ့္အတြက္ စိတ္ထိခုိက္စရာ တစ္ခု သိလိုက္ရတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ေတြ အသက္ရွင္တုန္း ေတြ႕ဆံုခိုက္မွာ ခင္ၾကမင္ၾကတယ္။ မၿမင္ဖူးဘဲ ခင္မင္ေနၾကသလုိ အၿပင္မွာ တကယ္ေတြ႕ၿပီး ဆက္လက္ခင္မင္ေနၾကသူေတြလည္း ရွိၾကမွာပါ။ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ မၾကိဳက္တာရွိရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေၿပာၾကေပါ့ဗ်ာ။။ ခုေတာ့..................။<br />ထားပါေတာ့ေလ။ က်ေနာ္လည္း ရင္ထဲ မေကာင္းလြန္းလုို႕ လာညီးမိတာပါ။<br /><br />တုိက္တုိုက္ဆိုင္ဆုိင္ ဒီေန႕က 13 ရက္ေန႔ေနာ္။<br />က်ေနာ့္အတြက္ ထူးၿခားတဲ့ အၿဖစ္အပ်က္ေတြ ေပးေလ့ရွိတဲ့ ေန႕ရက္ေလးပါ။<br />ဒီေန႕ေတာ့ အ၇မ္းကိုထူးၿခား လြန္းလုိ႔ ရင္ထဲ မွာ နာက်င္ေနေၾကာင္း ...............။<br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-5118172398333054299?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-32142775673063349772009-06-13T11:15:00.001+06:302009-06-13T11:18:43.057+06:30<span style="color: rgb(204, 102, 0);font-size:100%;" >ခ်စ္သူကို ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနၾကသူမ်ားအတြက္ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကုိ ဆက္လက္တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။<br /><br /></span> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><u style=""><span style="font-size: 16pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(102, 0, 204);">မနက္ၿဖန္<o:p></o:p></span></u></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-size: 14pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(102, 0, 204);"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">မနက္ၿဖန္ ၿပန္လာမယ္ဆုိၿပီး<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">သူ ကိုယ့္ကို ထားခဲ့တယ္<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">ကုိယ္ေလ<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">အိမ္ၾကမ္းၿပင္တစ္ခုလံုး ၿပည့္သြားေအာင္<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">' </span></i></b><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: purple;">မနက္ၿဖန္</span></i></b><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;"> ' ဆုိတဲ့ စာလံုးေတြ<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">ေရးမိတယ္။<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;"><o:p> </o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">မုိးေသာက္တဲ့အခါ<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">သူငယ္ခ်င္းေတြလာတယ္<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">' ဆုိစမ္းပါဦး သူငယ္ခ်င္းရယ္<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">မင္းရဲ႕ မနက္ၿဖန္ဆုိတာက<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">ဘယ္ေတာ့လဲ............' တဲ့ကြယ္<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">ေၾသာ္...........မနက္ၿဖန္။ မနက္ၿဖန္၊ မနက္ၿဖန္ရယ္<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">ကိုယ့္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">စြန္႔လႊတ္လိုက္ရပါၿပီ<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">ခ်စ္သူ<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: gray;">ဘယ္ေသာအခါမွ ၿပန္မလာတယ္။<span style=""> </span>။<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: fuchsia;">သကၠတကဗ်ာဆရာ ၀ိဒယပတိ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: fuchsia;">( ၁၃၅၂-၁၄၄၈ )<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">၀ိဒယပတိ၏ အခ်စ္ကဗ်ာေလးမ်ားမွာ ႏူးည့ံလွပေသာေၾကာင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံတြင္ အလြန္ထင္ရွား၏။ ယခုတိုင္ ဟိႏၵီမဂၤလာေဆာင္မ်ားတြင္ သီခ်င္းအၿဖစ္ ၿမတ္ၿမတ္ႏိုးႏိုး သီဆုိေနၾကဆဲ ၿဖစ္သည္။ ယင္းကဗ်ာေလးမ်ားမွာ အိႏၵိယစာဆုိမ်ား ေရးဖြဲ႕ ေလ့ရွိသည့္ ကရိသွ်ဏႏွင့္ ရာဒတုိ႔၏ အခ်စ္ကိုပင္ ဖြဲ႔ဆိုေသာ ကဗ်ာမ်ားၿဖစ္သည္။ ၀ိဒယပတိ၏ ထူးၿခားခ်က္မွာ အခ်စ္ကဗ်ာမ်ားကို မိန္းကေလးမ်ားဘက္မွ ခံစား၍ ေရးဖြဲ႕ ေလ့ရွိၿခင္းပင္ ၿဖစ္သည္။ စာဆုိသည္ မိန္းကေလးတုိ႔၏ စိတ္ႏွလံုးႏွင့္ အမူအရာကို ခ်စ္ခင္ေလးစားသူ ၿဖစ္ေလသည္။ အထက္ပါကဗ်ာတြင္ ခရီးထြက္သြားေသာ ခ်စ္သူၿပန္အလာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္၏ ခံစားမႈကို ဖြဲ႕ ဆိုထားသည္။<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: red;" lang="MY">ဂႏၱ၀င္အခ်စ္ကဗ်ာ ၁၀၀<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: red;" lang="MY">ဘာသာၿပန္---ေမာင္ေဇ</span><b style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: red;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"><o:p> </o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"><o:p> </o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-3214277567306334977?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-24598890629725138952009-06-13T11:01:00.004+06:302009-06-13T11:14:27.167+06:30<span style="font-size:85%;">မ၀င္တာၾကာေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးထဲကို ၿပန္၀င္မိခဲ့တယ္။ ခုတေလာ စိတ္ေတြရႈပ္ေနတာနဲ႕ စာအုပ္ေတြလွိမ့္ဖတ္ေနမိတယ္။ ကဗ်ာေလးေတြ ၿပန္ဖတ္ရင္း ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္မိလုိက္တယ္။ တဆက္တည္း စာအုပ္ေလး ေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ေနမိတယ္။<br /><br /></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><span style="font-family: zawgyi1; color: green;">ရူဘိုင္ယတ္မွ<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">ေဟာဒီသစ္ပင္ေအာက္မွာ<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">ေပါင္မုန္႔တစ္လံုး<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">၀ိုင္ တစ္ပုလင္း<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">ကဗ်ာတစ္အုပ္<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">ၿပီးေတာ့ အရိုင္းေတးကို ဆိုေနတဲ့<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">မင္းရယ္<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">ကႏၱာရ ဆိုတာ<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">နိဗာန္ဘံုပါပဲ<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">ကိုယ့္အတြက္ ၿပီးၿပည့္စံုေနတယ္။<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: purple;">အုိမာေခယမ္<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: purple;"><o:p> </o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: purple;">ရူဘိုင္ယတ္ </span></i></b><b style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 204, 204);">သည္ အလြန္ထင္ရွားေသာ ပါသွ်န္းကဗ်ာစု ၿဖစ္သည္။ ရူဘိုင္ယတ္ဟု ေခၚေသာ ကဗ်ာအဖြဲ႔ ပံုစံကို အစြဲၿပဳ၍ </span></b><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 204, 204);" lang="MY">ဤအမည္ေပးထားၿခင္း ၿဖစ္သည္။ ေသရည္အားၿဖင့္ ဘ၀၏ သုခခ်မ္းသာကို ရယူႏိုင္သည္။ မနက္ၿဖန္ဟူသည္ မရွိ။ ယခု လက္ရွိအခိ်န္တြင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထုိင္ၿခင္းသည္ ဘ၀၏ တန္ဖိုးသာ ၿဖစ္သည္ဟု စာဆုိ<span style=""> </span>အုိမာေခယမ္<span style=""> </span>ယံုၾကည္သည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 204, 204);" lang="MY"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: red;" lang="MY">ဂႏၱ၀င္အခ်စ္ကဗ်ာ ၁၀၀<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: red;" lang="MY">ဘာသာၿပန္---ေမာင္ေဇ</span><b style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: red;"><o:p></o:p></span></b></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-2459889062972513895?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-88756084575462541952009-05-01T13:07:00.000+06:302009-05-01T13:14:10.140+06:30<p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 16pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(153, 51, 102);">ပါရမီၿဖည့္ဖက္<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>တစ္ခါတုန္းက စာေရးဆရာေလာင္းလ်ာ တစ္ေယာက္မွာ ထူးၿခားေသာ ဇနီးသည္တစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ဖူးသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>သူမနာမည္က ဆုိဖီယာ ၿဖစ္သည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>သူမ၏ခင္ပြန္း နသန္နီယယ္သည္ အေကာက္ခြန္ရံုး အမႈထမ္းတစ္ဦးၿဖစ္၍ တစ္ေန႕တြင္ အိမ္သုိ႕ အၾကီးအက်ယ္ မိႈ္င္ေတြလ်က္ ၿပန္ေရာက္လာသည္။ သူ အလုပ္ၿပဳတ္လာခဲ့ၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ေၿပာသည့္အခါ ဇနီးသည္က ၀မ္းသာအားရ ထေအာ္သည္။ မိန္းမဘယ္လုိၿဖစ္သြားပါလိမ့္ဟု သူ ေငးေမာေနစဥ္ ဇနီးသည္က<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: blue;">ဟန္က်ၿပီ။ ရွင္ေရးခ်င္ေနတဲ့ ၀တၳဳ အခုမွ ေရးရေတာ့မယ္</span> ဟု ဆိုသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: blue;">ေအးကြာ၊ အားသြားတာေတာ့ မွန္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ စာထုိင္ေရးေနေတာ့ ဘာနဲ႕ သြားစားမလဲ</span> ေယာက်ၤားက စိတ္ဓာတ္က်လ်က္ပင္ ၿပန္ေၿပာသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ဇနီးသည္က စားပြဲအံဆြဲတစ္ခုကို ဆြဲဖြင့္ၿပီး အထဲမွ ေငြစကၠဴတစ္ထပ္ကို ယူ၍ ေထာင္ၿပလိုက္သည့္အခါ နသန္နီယယ္ အံ့အားသင့္သြားသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: blue;">မင္းဘယ္က ရသလဲ</span> သူ တအံ့တၾသ ေမးသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: blue;">ကၽြန္မက ရွင့္မွာ ပါရမီရွိတယ္ဆုိတာ ယံုၾကည္ထားၿပီးသား။ တစ္ေန႕က်ရင္ ဂႏၱ၀င္တြင္မယ့္ ၀တၳဳၾကီးတစ္ပုုဒ္ ရွင္ေရးၿဖစ္မယ္ဆုိတာ ကၽြန္မသိေနတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ႕လို႕ ရွင္အပတ္စဥ္ေပးတဲ့ေငြထဲက နည္းနည္းစီ ကၽြန္မဖဲ့ဖဲ့ၿပီး စုထားတာ၊ ဒီပိုက္ဆံနဲ႕ ကၽြန္မတုိ႕ တစ္ႏွစ္လံုးစားလုိ႕ေလာက္တယ္၊ ရွင္ေရးေပေတာ့ </span>ဟု ဆုိဖီယာက ယံုၾကည္မႈအၿပည့္ႏွင့္ ေၿပာလုိက္သည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>မိမိအေပၚ အားထားယံုၾကည္လွသည့္ ဇနီးသည္ထံမွ ထက္သန္တက္ၾကြစိတ္ေတြ ကူးစက္ကာ နသန္နီယယ္သည္ အေမရိကန္စာေပသမိုင္းတြင္ အထင္ရွားဆံုး လက္ရာတစ္ခုၿဖစ္လာမည့္ <span style="color: blue;">ၾကက္ေသြးေရာင္စာလံုး ( The Scarlet Letter )</span> ၀တၳဳၾကီးကို ေရးသားၿဖစ္ခဲ့ၿပီး <i style=""><span style="color: red;">နသန္နီယယ္ေဟာ္သြန္း<o:p></o:p></span></i></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">( Nathaniel Hawthorne)</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> ဟူေသာ သူ၏ အမည္ကိုလည္း ကမၻာက သိေစခဲ့ေပသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">(မူရင္း။<span style=""> </span>။ Nido Qubein ၏ Encouragement)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b style=""><span style="font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 153, 0);">ေဖၿမင့္<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b style=""><span style="font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 153, 0);">နွလံုးသားအာဟာရ ရသစာမ်ား ( ၂ )<o:p></o:p></span></b></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-8875608457546254195?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-51553860537071553802009-05-01T12:54:00.000+06:302009-05-01T13:01:59.672+06:30<p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><span style="font-family: Zawgyi-One; color: red;">ၿမန္မာ </span></b><b style=""><span style="font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 51, 51);">ဟူေသာ စကား၏ အဓိပၸါယ္</span></b><b style=""><span style="font-family: Zawgyi-One; color: rgb(153, 204, 255);"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -33pt;"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 11pt; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ၿမန္</span></i></b><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: blue;">ဟူသည္မွာ စစ္ခ်ီ စစ္တက္ၿခင္းမွ စ၍ ခက္ခဲေသာ အေရးအေၾကာင္းႏွင့္ ၾကံဳၾကိဳက္သည့္အခါ ဤအေရးကို ၿပီးစီးေအာင္ၿမင္ရန္ ဇ၀နဥာဏ္၊ တခၤႏုပတၱိဥာဏ္တုိ႔ၿဖင့္ လ်င္ၿမန္စြာ ၾကံစည္တတ္ေသာ သတိၱဂုဏ္ၿဖင့္ ၿပည့္စံုၿခင္း။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -33pt;"><b style=""><i style=""><span style="font-size: 11pt; font-family: Zawgyi-One; color: red;">မာ</span></i></b><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: blue;">ဟူသည္ မည္သည့္အရာမဆုိ ဆႏၵ၊ အာသီသ ႏွလံုးသြင္းသည့္အတိုင္း ေပါက္ေၿမာက္ေအာင္ မေလွ်ာ့ေသာ လံု႕လ၀ီရိယၿဖင့္ ဇာတိေသြး ဇာတိမာန္ ခက္ထန္ တင္းမာေသာ စိတ္ရင္း သတၱိႏွင့္ ၿပည့္စံုၿခင္း။</span><u style=""><o:p></o:p></u></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-5155386053707155380?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-92133330209387388742009-03-14T14:22:00.002+06:302009-03-14T14:34:41.174+06:30<span style="color: rgb(204, 102, 0);">စာၾကည့္ေနစဥ္ (သို႔) အလုပ္လုပ္ေနစဥ္တြင္ မ်က္လံုးကို ေခတၱပိတ္ထားကာ အနားေပးေသာ အေလ့အက်င့္သည္ မ်က္စိက်န္းမာေရးကို အေထာက္အကူၿပဳေစေၾကာင္း ၿဗိတိသွ်သုေတသန ပညာရွင္မ်ားက ေၿပာၾကားလုိက္သည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> အလုပ္လုပ္ေနစဥ္အခ်ိန္တြင္ မ်က္စိကိုမွိတ္ကာ ငါးမိနစ္ခန္႔ အနားေပးသည့္ အေလ့အက်င့္ကို တစ္ေန႔လွ်င္ ေၿခာက္ၾကိမ္ခန္႔ ၿပဳလုပ္ေပးပါက မ်က္စိက်န္းမာေရးကို ေကာင္းမြန္ေစေၾကာင္း အၿမင္ဓာတ္အၿမဲတမ္း ၾကည္လင္ၿပတ္သားေစႏို္င္ေၾကာင္း သိရသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> ထုိသိ္ု႔ ေန႔စဥ္ ၿပဳလုပ္ေပးပါက အသက္(၄၀)ေက်ာ္သည့္တုိင္ မ်က္စိ အၿမင္ေ၀ေ၀ါးၿခင္း၊ အၿမင္ခ်ိုဳ႔ယြင္းၿခင္းႏွင့္ မ်က္ေၾကာနာက်င္ၿခင္း ေ၀ဒနာတုိ႔ မၿဖစ္ေပၚႏို္င္ေၾကာင္း သိရပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> ေန႔စဥ္မ်က္စိေလ့က်င့္ခန္းကို ပံုမွန္ၿပဳလုပ္သူမ်ား မ်က္စိအၿမင္ မႈန္၀ါးမႈႏွင့္ အၿခားမ်က္စိေ၀ဒနာမ်ား မၿဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ၿဖစ္ပြားမႈ အခြင့္အလမ္း နည္းပါးေၾကာင္း သိရပါသည္။</span><br /><br />ကိုးကားခ်က္။ ။ ၿမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ (1-2-2009)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-9213333020938738874?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-43367229735677415162009-03-14T14:18:00.002+06:302009-03-14T14:21:07.453+06:30ႏွလံုးသားၿမိဳ႔ေတာ္ (၃)<br /><br />ခု ေရဒီယိုက လာေနတဲ့ သီခ်င္းက ခ်စ္သူလမ္း တဲ့။ ဟန္ထြန္းနဲ႔ Rဇာနည္ ဆိုထားတာေလးေလ။ သီခ်င္းက ဘာကို ခံစားၿပီး ဖြဲ႔ဆိုထားသလဲဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္ မသိဘူး။ က်ေနာ္ စာေရးမယ္လို႔ စဥ္းစားၿပီး စာအုပ္နဲ႔ ေဘာပင္ ခ်ထားတုန္း ၾကားလိုက္ရတဲ့ အသံက ခ်စ္သူလမ္း တဲ့ေလ။ က်ေနာ့္အေတြးအိမ္ထဲမွာ မေနာေၿမ ၿမစ္ၾကီးနားက ခ်စ္သူလမ္း ေလးကို ေရာက္သြားမိတယ္။ ဧရာ၀တီ ၿမစ္ကမ္းေဘးက ေနရာေလး …..ဗလမင္းထင္တံတားၾကီးကို ေငးေမာခြင့္ရတဲ့ ေနရာေလး ……ဆုိင္တန္းေလးေတြမွာ ထိုင္ရင္း ၿမစ္ေရစီးတာကို ေငးေမာခြင့္ ရတဲ့ ေနရာေလး ……ဟူး………..လြမ္းတယ္ ခ်စ္သူလမ္း ေရ။<br /> ခ်စ္သူလမ္းကို က်ေနာ္ ေနာက္ဆံုး ေရာက္ခဲ့တာက ဇန္န၀ါရီလ (၁၈)ရက္ေန႔။ က်ေနာ္ ၿမစ္ၾကီးနားက မခြာခင္ ခ်စ္သူလမ္းဘက္ကို ဓာတ္ပံုရိုက္ယူခဲ့ခ်င္တာနဲ႔ က်ေနာ့္ညီမေလးနဲ႔ က်ေနာ္ စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ ေနပူတာကို မမႈဘဲ ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ ေန႔ခင္းဘက္ဆိုေတာ့ လူသိပ္မရွိဘူး။ က်ေနာ္ ေရာက္ဖူးတာကလည္း အမ်ားအားၿဖင့္ ညေနခင္းေတြဆိုေတာ့ ေန႔ခင္းဘက္ကို သိပ္မေရာက္ဖူးဘူး။ ဆုေတာင္းၿပည့္နားက KISS ME ဆုိင္ကေနစၿပီး ခ်စ္သူ႔ရင္ခြင္ ကာရာအိုေကဆုိင္ထိ ဆိုင္တန္းနဲ႔ လမ္းေတြကို အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုရုိုက္ယူေနရင္း က်ေနာ္ လႈိက္ခနဲ ၀မ္းနည္းသြားခဲ့တယ္။ သစ္ပင္ေပၚက သစ္ရြက္ေတြ ေလအေ၀ွ႔မွာ ေၾကြဆင္းေနတာကို ၾကည့္ရင္း ေနာက္ဆုိ ၿမင္ရဖုိ႔ သိ္ပ္မေသခ်ာေတာ့တဲ့ ၿမစ္ၿပင္ က်ယ္ရယ္.. ေသာင္ၿပင္ ေဖြးေဖြးေတြရယ္..သစ္ရြက္ေၿခာက္ေတြရယ္….က်ေနာ့္ နွလံုးသားထဲမွာ ဓာတ္ပံုရိုုက္ယူလာခဲ့မိတယ္။<br /> ခ်စ္သူလမး္ ဆိုတာ ဘာကုိ ကုိယ္စားၿပဳၿပီး ေခၚေ၀ၚၾကတာလဲဆုိတာ က်ေနာ္မသိဘူး။ ခ်စ္သူလမ္း ဆိုတဲ့ ဆိုင္နာမည္ရွိတဲ့ လမ္းမို႔လား……..? ဒါမွမဟုတ္ နဂိုတည္းက ခ်စ္သူလမ္း လို႔ ေခၚေနၾကလုိ႔ ခ်စ္သူလမ္း ဆိုတဲ့ ဆုိင္ေလး ေပၚေပါက္လာတာလား……….? ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္..က်ေနာ္ စားခဲ့ဖူးတဲ႔့ လက္ဖက္ထမင္းနဲ႔ ဆတ္သားေၿခာက္၊ ပဲၾကမ္းသုပ္၊ ၾကာဇံဟင္း၊ ေကာ္ၿပန္႔ေၾကာ္၊ ထမင္းသုပ္၊ ေက်ာက္ပြင့္သုပ္၊ ေၾသာ္………..အတူသြားခဲ့ဖူးတဲ့ ညီမေလးေတြ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ အစ္မေတြ………သတိရမိေသးတယ္။<br /><br />31-1-09(SATURDAY)<br />9:35 PM<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-4336722973567741516?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-31500009631588085522009-02-12T13:33:00.000+06:302009-02-12T13:37:10.365+06:30မနက္ၿဖန္ဆိုရင္ က်ေနာ့္ေမြးေန႔ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဴပ္နဲ႔ ေမြးရက္တူပါတာကုိ က်ေနာ္ဂုဏ္ယူမဆံုးပါဘူး။<br />ဒါေၾကာင့္ အမွတ္တရ အေနနဲ႔ ဒီပိို႔စ္ေလး တင္လုိက္ပါတယ္။<br /><br /><br /><br />ဗို္လ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း၏ အမည္ (၆) မ်ိဳး<br /><br />၁။ ငယ္အမည္ ေမာင္ထိန္လင္း<br />၂။ သခင္အမည္ သခင္ေအာင္ဆန္း<br />၃။ ဗိုလ္အမည္ ဗိုလ္ေတဇ ဂ်ပန္အမည္=အုိမိုရာ<br />၄။ တရုတ္အမည္ တန္လုေရွာင္<br />၅။ ေတာ္လွန္ေရးကာလ လွ်ိဳ႔၀ွက္အမည္ ဦးေနာင္ခ်ိဳ<br />၆။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္းမွ <br /> လွ်ိဳ႔၀ွက္ဆက္သြယ္သည့္အမည္ ကိုဆက္ေဖ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-3150000963158808552?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-45558541766016193532009-02-02T13:06:00.000+06:302009-02-02T13:08:48.761+06:30<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><u style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: fuchsia;">ရင္မွာထိရွ ေတြးမိသမွ် ( ၂ ) <span style=""> </span><o:p></o:p></span></u></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><u><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1;"><o:p><span style="text-decoration: none;"> </span></o:p></span></u></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">‘ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(153, 51, 102);">ၿမစ္ၾကီးနား </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">‘</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1;"> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">တဲ့။ ခုဆုိ မကန နဲ႔ ပတ္သက္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကုိ ၿပန္စဥ္းစားေနမိတယ္။ ၿပန္ေတြးမိေတာ့ အရင္ဆံုး က်ေနာ့္ရဲ႕ တိုက္ဆိုင္မႈေလးေတြကို သတိရမိေသးတယ္။ က်ေနာ္က </span><b style=""><span style="color: purple;">ေရ</span></b><span style="color: rgb(153, 51, 102);">ႊ</span><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> </span></span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);"><span style=""> </span></span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">မၾကိဳက္ဘူး။ ၀တ္လည္း မ၀တ္ခ်င္ဘူး။ က်ေနာ္ၾကိဳက္တာေတြက ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြ။ ငယ္ကတည္းက စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ပုိက္ဆံ အ၇မ္းရွိတဲ့အခါ ေက်ာက္မ်က္မ်ိဳးစံုကုိ တစ္ေန႔တစ္မ်ိဳး မရိုးေအာင္ ၀တ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵ ရွိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေက်က္မ်က္ရတနာေတြနဲ႔ အလွဆင္ထားတဲ့ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: purple;">ၿမန္မာၿပည္ေၿမပံု</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"> ရင္ထိုးကုိ အရမ္းလုိခ်င္ခဲ့တယ္။ ခုထိေတာ့ ဒီဆႏၵေတြ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ၿဖစ္မလာေသးပါဘူး။ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">“</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"> </span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: fuchsia;">There must be hope in life </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">“</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"> တဲ့။ ၿဖစ္တာ..မၿဖစ္တာ အပထား။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အသက္ရွင္ရတာ ပိုေကာင္းတယ္မလား။ ဆက္ေၿပာရရင္</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">.က်ေနာ္အၾကိဳက္ဆံုးက </span><b style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(153, 204, 0);">ေက်ာက္စိမ္း</span></b><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"> ။ ငယ္ငယ္ေလးတည္းက ေက်ာက္စိမ္းဆြဲၾကိဳးေတြ၊ လက္စြပ္ေတြ၊ နားကပ္ေတြ ေတြ႔တိုင္း အရမ္းကို ၾကည္ႏူးပီတိ ၿဖစ္ၿဖစ္သြားတဲ့ က်ေနာ့္ခံစားခ်က္။ ၾကီးလာေတာ့လည္း ပိုၿပီးေတာင္ သေဘာက်လာေသးတယ္။ အထူးသၿဖင့္ ေက်ာက္စိမ္းလက္စြပ္ေလးကို အ၇မ္းလုိခ်င္တာပဲ။ ( ခုေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ hope တစ္ခုကုိ က်ေနာ္ပုိင္သြားၿပီ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">..ေနာက္မွ ေၿပာၿပဦးမယ္။)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"><span style=""> </span>က်ေနာ္ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ တာ၀န္မထမ္းေဆာင္ခင္ မြမ္းမံသင္တန္းကို ရန္ကုန္မွာ သြားတက္ရတယ္။ သင္တန္းတက္ေနရင္း ၿမစ္ၾကီးနား ကို တာ၀န္က်တယ္လုိ႔ order ထြက္လာတယ္။ ဒီတုန္းက က်ေနာ္တုိ႔ order မွာ လူ ( ၅ ) ေယာက္ပါတယ္။ order ေတြ ထြက္ၿပီလို႔ သိသိခ်င္း စာရြက္ကုိ ၾကည့္ေတာ့ က်ေနာ္က ၿမိဳ႕ နာမည္ေတြကို အရင္ၾကည့္တာ။ ၿမိဳ႔ေတြက </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">“</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"> </span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: purple;">လားရိႈး၊ ကေလး၊ ၿမစ္ၾကီးနား၊ ပခုကၠဴ၊ ၿမိတ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">္ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">“</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"> တဲ့။ ၿမိဳ႔နာမည္ေတြ ဖတ္ၿပီးၿပီးခ်င္း ၿမစ္ၾကီးနား ရဲ႕ ေဘးက လူနာမည္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္နာမည္ကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္ေလ။ အ၇မ္းေပ်ာ္သြားတာကို ခုထိ မွတ္မိေသးတယ္။ က်ေနာ့္ရဲ႕ မသိစိတ္ထဲမွာကုိ ၿမစ္ၾကီးနား က ဘယ္တုန္းက ေန၇ာယူထားပါလိမ့္ေနာ္။ ၿပီးေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ ၿဖစ္တာ တစ္ခု ရွိေသးတယ္။ က်ေနာ္ ရန္ကုန္မလာခင္ ညီမေလးတစ္ေယာက္က သူ႔ဆီမွာ ရွိတဲ့ စာအုပ္ေတြ က်ေနာ့္ကို ေပးဖတ္တယ္။ ( က်ေနာ္က စာအုပ္၀ါသနာအုိး၊ စာ မဖတ္ရရင္ မေနႏိုင္တဲ့သူေလ။) သူေပးတဲ့ စာအုပ္ေတြထဲမွာ ၀တၳဳစာအုုပ္တစ္အုပ္ပါတယ္။ ေရးတဲ့သူေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ၀တၳဳနာမည္ကေတာ့ ဖတ္ကတည္းက ရင္ထဲကုိ စြဲသြားတာ။ နာမည္ေလးက </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">“</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"> </span><b style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 153, 102);">က်မခ်စ္ေသာ ၿမစ္ၾကီးနား</span></b><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"> </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">“</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"> တဲ့။ ကဲ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">…………</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">ဒီစာအုပ္ေလး ဖတ္လိုက္၇လို႔ ၿမစ္ၾကီးနားကို တာ၀န္က်တာလား</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">……</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">..? ေက်ာက္စိမ္းေတြကို သေဘာက်လုိ႔ ၿမစ္ၾကီးနားကုိ တာ၀န္က်ခဲ့တာလား</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">………</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">..? ကခ်င္ရိုးရာ ၀တ္စံုေတြကို သေဘာက်တဲ့သူမို႔ ၿမစ္ၾကီးနားကို တာ၀န္က်တာလား</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">…………</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">? ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ၿမစ္ၾကီးနား ကို ေရာက္ေရာက္</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">………</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">.ၿမန္မာၿပည္ေၿမာက္ဖ်ားက ၿပည္နယ္ေဒသေလးကို က်ေနာ္ ေရာက္ရေတာ့မယ္။ ၿမစ္ၾကီးနားက က်ေနာ့္ကို ဘယ္လိုၾကိဳဆုိေနမွာလဲ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">..? ေဒသခံေတြကေရာ ဘယ္လိုဆက္ဆံၾကမလဲ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">………</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);">? က်ေနာ္တာ၀န္က်ရာ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(51, 102, 255);">ဌာနမွာေရာ အားလံုးနဲ႔ သင့္တင့္မွ်တေအာင္ က်ေနာ္ ဆက္ဆံႏိုင္ပါ့မလား….? မိဘရင္ခြင္က ခြဲခြာၿပီး ဟုိးေ၀းလံလွတဲ့ ေနရာေဒသအသစ္ကုိ က်ေနာ္ ဘယ္လုိ ခြန္အားေတြနဲ႔ သြားေနရမလဲ………? ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ က်ေနာ့္ေမြး၇ပ္ေၿမကို ၿပန္လည္ေၿခခ်ခြင့္ ရမွာလဲ……..? အေတြးေပါင္းစံုနဲ႔ က်ေနာ္ ၿမစ္ၾကီးနားမသြားခင္ နပန္းလံုးခဲ့ရေသးတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(51, 102, 255);"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-4555854176601619353?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-26909974874616916562009-02-02T12:59:00.000+06:302009-02-02T13:04:58.148+06:30<p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><span style="font-family: zawgyi1; color: red;">ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><u style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: fuchsia;">ရင္မွာထိရွ ေတြးမိသမွ် (၁)<o:p></o:p></span></u></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1;"><span style=""> </span></span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">“ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: rgb(153, 51, 102);">ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">“</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1;"> <span style="color: blue;">တဲ့။ <span style=""> </span>ဟုတ္တယ္။ က်ေနာ့္ဘ၀ရဲ႕<span style=""> </span>မေမ့ႏိုင္တဲ့ အၿမဲထာ၀ရ တည္ရွိေနမယ့္ ၿမိဳ႕ေလးပါ။ က်ေနာ့္ ရင္ဘတ္ထဲက တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ေနတဲ့ ႏွလံုးသားရဲ႕ ေတာင့္တရာ၊ ငတ္မြတ္ရာ၊ လြမ္းေမာစရာ ရပ္၀န္းေလး </span></span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">………</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">..ဒါ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">ဘာလဲ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">.? သိခ်င္ၾကလားဟင္</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">..!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;"><span style=""> </span>ခုဆို က်ေနာ္ဟာ ေမြးရပ္ေၿမ ေရႊမန္းေလးကုိ ၿပန္ေရာက္ေနေပမယ့္ အၿမဲလုိလုိ အားခ်ိန္တိုင္း သတိရေနမိတာ မိဘလည္းမဟုတ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္းမဟုတ္.. ေမာင္ႏွမေတြလည္းမဟုတ္နဲ႔ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">.၊၊ က်ေနာ့္ကုိေမြးဖြားခဲ့တဲ့ မႏၱေလးေရႊၿမိဳ႔ေတာ္မွာ ေၿခခ်ခြင့္ရေနေပမယ့္ ( ၂ ) ႏွစ္နီးပါး ေနထုိင္ခဲ့ရာ၊ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရာ၊ မေနာေၿမေလးကို အခ်ိန္တုိင္းလုိလို သတိရေနမိတာ ဘာေၾကာင့္လဲလို႔ေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">.၊ ဒါ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">.ေရစက္ လား</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">.! ဟုိးအရင္ ဘ၀ေတြတုန္းက မေနာေၿမနဲ႔ ဘာေတြ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးသလဲ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">! ေသခ်ာတာက က်ေနာ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ အၿမဲထာ၀ရ တည္ရွိေနမယ့္ ၿမိဳ႕ေလးဟာ ကခ်င္တုိင္းရင္းသားတုိ႔ရဲ႕<span style=""> </span>ၿမိဳ႕ေတာ္</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">…</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">..မေနာအက ထြန္းကားရာ </span><b style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: purple;">ၿမစ္ၾကီးနား</span></b><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;"> ၿမိဳ႕ ေလးပါပဲ</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: blue;">………</span><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;">၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: zawgyi1; color: blue;"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-2690997487461691656?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-90471148666815930152009-01-14T21:37:00.002+06:302009-01-14T21:52:24.640+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DaR-vN64EUY/SW4CCaXH-vI/AAAAAAAAABU/Pwt_bwmmv3E/s1600-h/New+Image.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DaR-vN64EUY/SW4CCaXH-vI/AAAAAAAAABU/Pwt_bwmmv3E/s320/New+Image.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291168852666219250" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">က်ေနာ္ၿမစ္ၾကီးနားကို ေရာက္တာ ၂ ႏွစ္ၿပည့္ေတာ့မယ္။ ေရာက္ကတည္းက တည္ေနတဲ့ဘုရားပါ။ အေ၀းက သူမ်ား ကုသိုလ္ယူႏိုင္ေအာင္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဘုရားတည္ေနရာကေတာ့ ၿမစ္ၾကီးနားၿမိဳ႔ရဲ႔ ဆုေတာင္းၿပည့္ဘုရားနားကပါ။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-9047114866681593015?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-73922480037371461822009-01-14T00:00:00.002+06:302009-01-14T00:12:58.428+06:30<span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">သူငယ္ခ်င္း သဇင္ အတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေလးပါ။ မႏိုင္းႏို္င္းဘေလာ့ဂ္ကဟာေလးပါ။ ၾကိဳက္တာနဲ႔ က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္လုိက္ပါတယ္္။<br /><br />၁)</span> ငါတို႔ၾကားမွာ ေျခလွမ္း ၁ဝဝဝ ကြာေဝးခဲ့ရင္</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ့ဖက္ကို နင္ေျခတစ္လွမ္း စလွမ္းပါ</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">က်န္တဲ့ ၉၉၉လွမ္းနဲ႔ နင့္ဖက္ကို ငါလွမ္းခဲ့ပါ့မယ္။</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">၂) </span>ေမတၱာစစ္ကို ေပးမွ ေမတၱာစစ္ကို ျပန္ရမယ္။ </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒါေပမယ့္ နာက်င္မႈေတာ့ ရွိမွာပဲ။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ၾကားမွာ အကြာအေဝးတစ္ခု ခ်န္ထားရင္</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ရာေရာက္ေပမယ့္ အထီးက်န္မႈကိုေတာ့ ခံစားရမွာပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">၃) </span>တစ္ခါတေလမွာ တစ္ဖက္လူက ကိုယ့္ကိုယ္ ဂရုမစိုက္၊ အေလးမထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္ဖက္က လိုခ်င္တာေတြ မ်ားသြားလို႔ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">၄) </span>Believe ဆိုတဲ့ စကားလံုးၾကားမွာေတာင္ lie ဆိုတဲ့ စာလံုးကို ဝွက္ထားေသးတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">၅) </span>၁ဝဝ% ျပည့္တဲ့ ၾကင္ေဖာ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">၅ဝ% ရွိတဲ့ လူႏွစ္ဦးေပါင္းစပ္ထားတဲ့ ဘဝပဲ ရွိပါတယ္။<br /><br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">၆)</span> ကိုယ္နဲ႔အတူ ျငင္းခုန္ရန္ျဖစ္ဖို႔ က်န္ရစ္ခဲ့သူသာလွ်င္ ကိုယ့္ကိုအမွန္တကယ္ ခ်စ္တဲ့သူျဖစ္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">၇)</span> ကိုယ္စိတ္ညစ္လို႔ သူေပ်ာ္ရင္ အဲဒါ ရန္သူတဲ့။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္ေပ်ာ္လို႔ သူေပ်ာ္ရင္ အဲဒါ သူငယ္ခ်င္းတဲ့။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္စိတ္ညစ္လို႔ သူစိတ္ညစ္ရင္ အဲဒီလူေတြကို ကိုယ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာ ထာဝရ သိမ္းထားလိုက္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">၈)</span> ေအးစက္တယ္၊ ဥေပကၡာျပဳတယ္ဆိုတာ တစ္ခါတေလမွာေတာ့ </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရက္စက္တယ္လို႔ ထင္မထားရဘူး။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ မထိခိုက္ဖို႔ ကာကြယ္တဲ့ပစၥည္းလို႔ မွတ္ယူထားရမယ္။</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">၉)</span> တကယ့္သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ အတူရွိေနျပီး ေျပာမကုန္တဲ့ စကားေတြနဲ႔ ေဖာင္ဖဲြ႔ေနသူကို ဆိုလိုတာမဟုတ္ဘူး။</span><span style="font-family: Zawgyi-One;"> တကယ့္သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ အတူရွိေနျပီး စကားေတြမေျပာလည္း တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ နားလည္ေနသူကို </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဆိုလိုပါတယ္။</span><br /></div><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">၁ဝ)</span> တကယ့္သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ကိုယ့္အေၾကာင္း၊ ကိုယ့္အေျခအေနကို သိနားလည္ ျပီးသည့္တိုင္ ကိုယ့္ကို ဆက္လက္ႏွစ္သက္ </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေနသူျဖစ္တယ္။<br /><br />အင္တာနက္ေပၚမွာ ရွာေဖြျပီး ကြ်န္မဖတ္ဖို႔ကို <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0); font-size: 85%;">ႏိုင္းႏိုင္းစေန</span> ဖတ္သည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-7392248003737146182?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-72696269293477637472009-01-13T23:41:00.002+06:302009-01-13T23:55:02.518+06:30<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Happy Birthday </span></span><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Thazin</span></span></span></span><br /><br /><br />ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။<br />လတ္တေလာ စာေမးပြဲ ေအာင္ပါေစ။<br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-7269626929347763747?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-51228172787727391712009-01-04T02:28:00.002+06:302009-01-04T02:55:10.962+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 204, 255);"> က်ေနာ္ တစ္ေန႔ နက္ေပၚ ေလွ်က္သြားရင္းနဲ႔ ၾကယ္စင္မင္း ဆိုတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို သိရွိိခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ အရင္က ကဗ်ာေရးတိုင္း ၾကယ္စင္ ဆိုတဲ့ ကေလာင္ကို အသံုးၿပဳခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္မွ အဇူရီ ဆိုတာကို ေၿပာင္းလဲခဲ့တာပါ။ ခု ၾကယ္စင္မင္းနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ ဟုိးအရင္ (၁၀) ႏွစ္ေလာက္တုန္းက ေရးဖူူးတာေလးကို သတိရမိရင္း အားလံုးအတြက္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။</span></span><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 204, 255);"></span></span></div><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 204, 255);"><br /></span></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 204, 255);"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ၾကယ္စင္ေရ</span>..........အစ္မကေတာ့ ကဗ်ာေတြကို ခ်စ္တဲ့သူဆိုေတာ့ အၿမဲတမး္ကဗ်ာေတြနဲ႔ ရွင္သန္ေနဦးမွာပါ။ မင္းလည္း မင္းဘ၀အတြက္ ၾကိဳးစားရုန္းကန္ရင္း ေကာင္းကင္မွာ အၿမဲလင္းလက္ႏုိင္ပါေစေနာ္.........၊</span></span><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 204, 255);"></span></span></div><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 204, 255);"><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ၾကယ္မ်ားႏွင့္ေကာင္းကင္</span><span style="color: rgb(51, 204, 255);"></span></span><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">မိုးေကာင္းကင္ဟာ<br />ၾကယ္တာရာေတြေၾကာင့္<br />လွေနခဲ့ပါတယ္။ ။<br /><br />တခ်ိဳ႔တခ်ိဳ႔<br />ေၿမၿပင္ေၾကြဆင္းက်တာေတာင္<br />သူ႔အလင္း စူးရွဆဲ.................။<br /><br />အခ်ိဳ႔အခ်ိဳ႔<br />ေကာင္းကင္မွာ ရွိေနတာေတာင္<br />မွိန္ေဖ်ာ့အားခ်ည့္လို႔ ..............။<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ၾကယ္စင္ </span></span>ဆိုတဲ့ က်ေနာ္ကေတာ့<br />မိုးယံထက္မွာ ေတာက္ပခ်င္<br />သက္ဆင္းနိမ့္လည္း ထိန္လင္းခ်င္<br />ဒီ႔အတြက္ေၾကာင့္<br />(ကၽြန္ေတာ္ဟာ)<br />ေသငယ္ေဇာထိ<br />ကဗ်ာေတြ ေရးေန၇မယ္ေလ...............။<br /><br /></span></span><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >အဇူရီ</span><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">13-11-99(Saturday)</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">11:45 pm</span><span style="font-weight: bold;"><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-5122817278772739171?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-71402815913027488282009-01-04T01:34:00.003+06:302009-01-04T02:07:35.056+06:30<span style="color: rgb(51, 51, 255);">က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္တက္တုန္းက ခံစားခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေလးေတြပါ။<br />ကဗ်ာေတြ ၿပန္ဖတ္ရင္းနဲ႔ ေတြ႔တာနဲ႔ အမွတ္တရအေနနဲ႔ ၿပန္တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။<br />အားလံုးအမွတ္ရၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသြားဖို႔ စီးခဲ့၇တဲ့ <span style="color: rgb(204, 0, 0); font-style: italic; font-weight: bold;">ေရႊမန္းေမ</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> </span>အေတြ႔အၾကံဳေလးေတြကို ေရးသားထားတာပါ။ ခံစားေပးလွည့္ပါေနာ္။<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">1CST's ရင္ခုန္သံ<br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ႏွင္းမႈန္ေ၀သီ ေဆာင္းနံနက္တြင္<br />မပီ၀ိုးတ၀ါး လႈပ္ရွားသူမ်ား<br />ၿမင္ေတြ႔ႏိုင္ရန္ ခဲယဥ္းလွ၏။<br /><br />ေ၀လီေေ၀လင္း အလင္းပ်ံ႔ခ်ိန္<br />မည္းမည္းၿမင္၇ာ ၾကည့္မိခဏ<br />စိတ္၀ယ္ပင္ပန္း ေစာင့္စားရ၏။<br /><br />ကဆုန္ခုန္ေပါက္ သူေရာက္ခ်ိန္၌<br />ၿမင္သာထင္ရွား မက်န္ခဲ့၇န္<br />ေ၀ွ႔ယမး္လက္ၿပ တားဆီးရ၏။<br /><br />သူနဲ႔သြားစဥ္ ခရီးတစ္ေလ်ာက္<br />စိတ္အိုက္နားဆူ ေဒါသေ၀လည္း<br />သည္းခံၿခိဳးၿခံ ႏႈတ္ဆိတ္ရ၏။<br /><br />လုိရာပန္းတုိင္ ေရာက္ၿပန္ေသာ္ၿငား<br />ေညာင္းညာခႏၶာ ဆန္႔တန္းကာၿဖင့္<br />အိပ္ခ်င္မူူးတူး မ်က္လံုးေမွးကာ<br />သြက္လက္လႈပ္ရွား သြားရၿပန္သည္<br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;"> " စာသင္ခန္းဆီ "..............။<br /><br /></span></span></span></span></span></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">အဇူရီ</span></span>ီ<br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102); font-weight: bold;">30-11-2000( Thursdau)</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102); font-weight: bold;">11:50 pm</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;"></span></span></span></span></span></span></div></div><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-7140281591302748828?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-14088232747148215252009-01-04T00:16:00.002+06:302009-01-04T01:08:47.126+06:30<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒီေန႔ဖတ္လုိက္ရတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။<br />အ၇မ္းလွတဲ့စာသားေလးေတြက က်ေနာ့္ကို ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ဖို႔ တိုုက္တြန္းတာနဲ႔ ပို႔စ္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။<br />သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးအတြက္ ရည္ရြယ္ပါတယ္။<br />ေရာက္လာသူအေပါင္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">REMEMBER</span></span></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">You may forget me<br />But don't forget that<br />I never forget you<br /><br />You may forget me<br />But don't forget that<br />I like you until now<br /><br />You may forget me<br />But....................<br />Friend, never forget that<br />I'll have an attachment for you always!<br /><br /><br /></span></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">composed by Khin Myat Mon( Yamethin)</span><br /><br />The Light<br />July, 2002<br /></div><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;"></span></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;"></span></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;"></span></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span><span style="font-weight: bold;"></span></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;"></span></span></div><span style="color: rgb(51, 51, 255);"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-1408823274714821525?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-7877575377383555732009-01-01T01:06:00.004+06:302009-01-04T01:15:20.969+06:30<span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">၂၀၀၈ ရဲ႕ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ကို လက္ၿပခဲ့ရပါၿပီ။</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">၂၀၀၉ ရဲ႔ အစကို ေရာက္ခဲ့ၿပီ။</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး ႏွစ္သစ္မွာ အစစ အဆင္ေၿပၾ</span><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ကပါေစ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ကို က်ေနာ္ ႏွစ္သစ္လက္ေဆာင္အၿဖစ္ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">က်ေနာ္သိပ္ၾကိဳက္တ့ဲ ကဗ်ာေလးပါ။</span><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size:130%;">ဘာမွမလိုဘူး<br /></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 204, 255);">အိပ္မက္နဲ႔ညေရးက အစပ္အဟပ္မတည့္ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">အလြမ္းက ေခါင္းေထာင္လာတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">ငါ့ကိုယ္ငါ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ ေမ့ေနသလို တစ္ေလွ်ာက္လံုး</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">မင္းဆီမွာ ရွိေနတဲ့ ငါ့အေတြးေတြ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">တစ္ေခါက္တစ္ခါမွ ၿပန္မလာဘူး။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">ေန႔ေရာညပါ ဒီစိတ္န႔ဲ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">မင္းကိုခ်စ္တဲ့ အမွတ္တံဆိပ္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">က်န္တာ ဘာမွ မလုိဘူး။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">ကုန္ကုန္ေၿပာမယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">မင္းရွိေနတာေလာက္ မလိုဘူူး............။</span><br /></div><br /><div style="text-align: right; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-weight: bold;">မိုသွ်န္း</span><br /></div><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကလ်ာ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">2004, November</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-787757537738355573?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-10423938912578127882008-12-28T22:20:00.003+06:302008-12-28T22:45:08.867+06:30<div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"></span></span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;">ဒီေန႔ ဖတ္လုိက္၇တဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ.......</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;">စာသားေလးေတြ လွ တာနဲ႔ တင္လိုက္ပါတယ္......</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;">အားလံုးခံစားႏိုင္ၾကပါေစ.............</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"></span></span></div><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"><br /></span></span><div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"></span></span></div><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">I will love you forever</span></span><br /><div style="text-align: left;"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I love you so deeply,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I love you so much</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I love the sound of your voice</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">And the way that we touch.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I love you warm smile</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">And your kind, thoughtful way,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">The joy that you bring</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">To my life everyday.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I love you today</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">As I have from the start,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">And I'll love you forever</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">With all of my heart.</span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">Amanda Nicole Martinez</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">The Light of English</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">No.167, November, 2008</span><br /></div><br /> <br /><br /></div><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-1042393891257812788?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-77329858713760343722008-12-28T21:28:00.003+06:302008-12-28T22:48:52.893+06:30<span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="font-size:85%;">ဒီေန႕က်ေနာ့္စိတ္ေတြ အရမ္းရႈပ္သြားတယ္။ က်ေနာ္မလုပ္ခ်င္တာတစ္ခုကို လုပ္ရေတာ့မယ္ေလ။ က်ေနာ့္အေဖရဲ႔ ငိုသံနဲ႔ ေတာင္းဆုိတဲ့ ဆႏၵတစ္ခုကို က်ေနာ္ ဘယ္လုိႏွလံုးသားမ်ိဳးနဲ႔ တင္းခံ၇မွာလဲ................?<br /><br />က်ေနာ္ တစ္ေန႔လံုးအေတြးေတြ လည္ေနတယ္။ ခုေတာ့ က်ေနာ္ ပံုမွန္ၿပန္ၿဖစ္သြားပါၿပီ။<br /><br />ေမြးဖြားေပးခဲ့တဲ့ မိဘကို ဒီအသက္အရြယ္ထိ ဘာမွ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေက်းဇူးမၿပဳႏိုင္ေသးဘူး။ က်ေနာ့္ကို ေတာင္းဆိုုတဲ့ မိဘရဲ႔ ဆႏၵကလည္း က်ေနာ့္အတြက္ မေကာင္းတာကို ေတာင္းဆိုတာမွ မဟုတ္တာပဲေလ။<br /><br />ခုေတာ့က်ေနာ္ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးသြားၿပီ။ က်ေနာ့္စိတ္ေတြ ရႈပ္ေနတုန္း ဖုန္းဆက္ၿပီး စကားေၿပာေပးတဲ့ မေလးက ေမာင္ေလး ဟယ္ရီ နဲ႔ ရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္း စည္သူ တို႕ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ေၿပာပါရေစ။ စင္ကာပူေရာက္သူငယ္ခ်င္း ေက်ာ္ဆန္းဦးကိုလည္း ေက်းဇူးပါလို႔။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ က်ေနာ္အရင္က ေရးဖူးတဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို တင္ေပးလိုက္ပါရေစ။<br /><br /></span></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >အမွားနဲ႔ငါ</span><br /><div style="text-align: left;"><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:85%;" >လွည့္စားတတ္တဲ့ ေလာကရယ္</span><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><br />မင္းရိုက္ခ်က္က ဆိုးလြန္းတယ္<br />ငါ ...........ၿပင္ဆင္ခ်ိန္ မရလုိက္ေတာ့<br />ဟားတုိက္ၿပီး တြန္းကန္ဖို႕႔႕<br /></span><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">အၿပံဳးတစ္ခ်က</span>္ </span></span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ပဲလိုတယ္။</span><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><br /><br /><br /></span></span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မေရရာတဲ့ ေလာကရယ္<br />မင္းၿပဳစားခ်က္ ဆိုးလြန္းတယ္<br />ငါ...........အဆင္သင့္ ရင္ဆုိင္ဖို႔<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">အၾကည့္တစ္ခ်က္</span> ပဲလိုတယ္။<br /><br />က်ီစယ္တတ္တဲ့ ေလာကရယ္<br />မင္းေဆာ့ကစားတာ ဆုိးလြန္းတယ္<br />ငါ ..........အငိုက္မိသြားလို႔<br />ေရွာင္တိမ္းဖို႔ သတိမရလိုုက္ဘူး။<br /><br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္<br />ေလာကမွာ ရွင္သန္ဖို႔<br />ေႏြးေထြးတဲ့ <span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">လက္တစ္စံု</span> ေတာ့ လိုအပ္တယ္။<br /><br /></span></span><div style="text-align: right;"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">အဇူရီ</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">13-9-03(saturday)</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">9:00 pm</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"></span></span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"></span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-7732985871376034372?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-34566738180938039122008-12-17T22:37:00.000+06:302008-12-17T22:48:09.119+06:30<div style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">အသည္းေရာဂါအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ<br /></div><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ခႏၶာကိုယ္တြင္း အသည္း၏ အေရးပါပံု</span><br /><br /> <span style="color: rgb(51, 51, 255);">အသည္းသည္ ခႏၶာကိုယ္တြင္ မရွိမၿဖစ္ အေရးၾကီးေသာ အဂၤါတစ္ခု ၿဖစ္သည္။ ေန႔စဥ္ အသက္ရွင္ေနထိုင္ေရးအတြက္ အမ်ိဳးေပါင္း (၅၀၀)ေက်ာ္မွ်ေသာ ဇီ၀ကမၼ၊ ဇီ၀ဓာတု ၿဖစ္စဥ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေပးသည္။ အသည္၏ အေရးၾကီးေသာ တာ၀န္မ်ားမွာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ခႏၶာကိုယ္ကို အႏၱရာယ္ ၿပဳႏို္္င္ေသာ အဆိပ္အေတာက္မ်ားႏွင့္ ေဆး၀ါးမ်ားကို အႏၱရာယ္ကင္းသည့္ အဆင့္သိုု႔ ေၿပာင္းလဲစြန္႔ထုတ္ေပးၿခင္း။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ခႏၶာကိုယ္အတြက္ လိုအပ္ေသာ စြမ္းအင္ကို ထုတ္လုပ္ေပးၿခင္း။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ေသြးနီဥႏွင့္ ေသြးခဲပစၥည္းမ်ား ထုတ္ေပးၿခင္း။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ခႏၶာကို္ယ္ ခုခံကာကြယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ပါ၀င္ၿခင္း။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ကို္ယ္အပူခ်ိန္ ထိန္းညွိေပးၿခင္း။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အစာေခ်ဖ်က္ရန္ သည္းေၿခရည္ စစ္ထုတ္ေပးၿခင္း။</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">အသည္းကို ထိခိုက္ပ်က္စီးၿခင္း အေၾကာင္းအခ်က္မ်ား</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အရက္အမိ်ဳးမ်ိဳးႏွင့္ ေဆးလိပ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ဓာတုေဗဒ ဆုိးေဆးပါ အစားအေသာက္မ်ား ၊ ဓာတုေဗဒ ေဆးသံုး တာရွည္ခံ အစားအစာမ်ား</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- မိႈတက္အစားအစာမ်ား ( ငရုပ္သီး၊ ေၿမပဲမိႈ )</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အသည္းကို ထိခို္က္ေစေသာ ေဆး၀ါးမ်ား ၊ ဥပမာ---တီဘီေဆး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အသည္းေရာင္ဗိုင္းရပ္စ္ပိုး ( Hepatitis Virus A, B, C )</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ၀မ္းကိုက္ေရာဂါပိုး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အဆီဓာတ္လြန္ကဲေသာ အစားအစာမ်ား</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">အၿဖစ္မ်ားေသာ အသည္းေရာဂါမ်ား</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အသည္းေရာင္အသား၀ါေရာဂါ ( Viral Hepatitis A, B, C )</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အသည္းအဆီဖံုးၿခင္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အသည္းေၿခာက္ေရာဂါ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အသည္းကင္ဆာေရာဂါ</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">အသည္းေရာဂါလူနာမ်ား လိုက္နာရန္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ပင္ပန္းစြာ အလုပ္လုပ္ၿခင္း၊ ကစားၿခင္း၊ အိပ္ေရးပ်က္ခံၿခင္းမ်ား မၿပဳလုပ္သင့္ပါ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အခ်ိဳဓာတ္မ်ားမ်ားပါေသာ အာဟာရၿပည့္၀ေသာ အစာမ်ား စားသံုးပါ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ဗိုင္းရပ္စ္အသည္းေရာင္အသား၀ါေရာဂါတြင္ အၿခားသူမ်ားကို မကူးစက္ေစရန္ အစားအေသာက္ပန္းကန္၊ ေသာက္ေရခြက္ႏွင့္ ဟင္းခ်ိဳပန္းကန္မ်ားကို သီးသန္႔ထားပါ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အစာမစားမီႏွင့္ အိမ္သာတက္ၿပီးတုိင္း လက္ကို ဆပ္ၿပာႏွင့္ စင္ၾကယ္စြာေဆးပါ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- တစ္ခါသံုး ေဆးထုိးအပ္မ်ားကိုသာသံုးပါ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- လိင္ကိစၥ အေပ်ာ္်က်ဴးၿခင္း ေရွာင္ပါ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အသည္းုလုပ္ငန္း စစ္ေဆးၿခင္း အတြက္ ပံုမွန္ေသြးေဖာက္စစ္ပါ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ေရွာင္ၾကဥ္ရန္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အရက္၊ ဘီယာ၊ ၀ိုင္၊ ထန္းရည္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ေဆးလိပ္ႏွင့္ စီးကရက္</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">အစားအစာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ဆုိးေဆးပါေသာ အစားအစာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- မီးကင္ထားေသာ အစားအစာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- မိႈတက္ေသာ အစားအစာ</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ေဆးမ်ား</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- အိပ္ေဆး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ေဟာ္မုန္းအားေဆးမ်ား</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- ကိုယ္၀န္တားေဆး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- သံဓာတ္မ်ားမ်ားပါေသာေဆးမ်ား၊ Steroids ပါေသာ ေဆးမ်ား</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-3456673818093803912?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-85267003873194847142008-12-17T20:27:00.009+06:302008-12-30T02:02:16.914+06:30<div style="text-align: center; color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;">ေဆာရီးရဲ႕ ေက်းဇူး<br /></span></div><br /><span style="font-size:100%;"> <span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> က်ေနာ့္အေတြ႔အၾကံဳအရ ေၿပာရရင္ မိဘဆိုတာ ေတာင္းပန္လိုုက္ရင္ အုိေကပါတယ္။ ကုိယ့္အမွားကိုသာ ၀န္ခံၿပီး ေတာင္းပန္လိုက္ရင္ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို ၀န္ခံဖို႔ ေတာင္းပန္ဖုိ႔ိဆိုတာလည္း တကယ္ေတာ့ မလြယ္လွပါဘူး။ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> သိပ္မၾကာလွေသးတဲ့ တစ္ညကပါ။ က်ေနာ္ အိမ္အၿပန္မွာ မူးလာတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အေဖာ္ေကာင္းတာနဲ႔ ၀ီစကီေလးနည္းနည္း ေထြလာတာပါ။ က်ေနာ့္အေမက အရက္ေသာက္တာ မၾကိဳက္ဘူး။ ဘာေၿပာေကာင္းမလဲ။ က်ေနာ့္ပါးစပ္က အနံ႔ရတယ္ဆိုရင္ပဲ အေတာမတတ္ " <span style="color: rgb(255, 102, 0);">ပြမ္</span> " ပါေတာ့တယ္။ က်ေနာ္ </span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဘာမွ ၿပန္မေၿပာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ " <span style="color: rgb(255, 153, 0);">နားပူလုိက္တာ </span>" ဆုိတဲ့ အမူအရာမ်ိဳးေတာ့ ၿပလုိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အေမ့ေရွ႕႔</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မွာပဲ တံခါးကို ေဆာင့္ပိတ္ၿပီး က်ေနာ့္အခန္းထဲ ၀င္လုိက္တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ခုတင္ေပၚေရာက္ေတာ့ အမူးေၿပသြားပါၿပီ။ အေမ့ရဲ႔ ဗ်စ္ေတာက္ ဗ်စ္ေတာက္အသံကိုေတာ့ ၾကားေနရ</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တုန္း။ ရိႈက္သံသဲ့သဲ့လည္း ၾကားရေသးတယ္။ တစ္ေအာင့္ေလာက္ေနေတာ့မွ တၿဖည္းၿဖည္း ေ၀းသြားတဲ့ အေမ့</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေၿခသံကို ၾကားလုိ္က္ရပါတယ္။ က်ေနာ္ အေမ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းပါဘူူး။ က်ေနာ့္အသက္အရြယ္နဲ႔ အရက္မ</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေသာက္သင့္ေသးဘူး ဆုိတာလည္း သိပါတယ္။ အေမ့ကို မခန္႔ေလးစား လုုပ္မိလုိ႔ ရွက္သလိုလုိလည္း ၿဖစ္မိ</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တယ္။ က်ေနာ္ ဘာလုုပ္မလဲ။ အေမ့အခန္းဆီေၿပးၿပီး ေတာင္းပန္မလား ဆက္အိပ္မလား။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ဘယ္လုိမွ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့အဆံုး တတြတ္တြတ္ ေၿပာလုိက္ပါတယ္။ အေမ့ရင္ခြင္ကို ေခါင္းနဲ႔ ေခြ႔ၿပီး တတြတ္</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တြတ္ ေၿပာလိုက္တယ္။ <span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">"</span> ေဆာရီးမာမီ......က်ေနာ္မွားတာပါ။ က်ေနာ္ မေကာင္းတာပါ။ က်ေနာ့္္ကို စိတ္မဆိုးပါ</span></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">နဲ႔ေနာ္.........</span>." က်ေနာ့္ပါးမွာ ေႏြးခနဲ ၿဖစ္သြားလုိ႔ ေမာ့ၾကည့္လုိက္တယ္။ မ်က္ရည္ေတြၾကားက ၿပံဳးေနတဲ့ အေမ့</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မ်က္ႏွာ..........။ " <span style="color: rgb(255, 153, 0);">မာမီ သိပါတယ္ကြယ္........မာမီ့သားက လိမၼာၿပီးသားပါ...............</span>"</span><br /></span><br /><br />အသက္(၁၇)ရြယ္ " <span style="color: rgb(204, 51, 204);">လီနာ</span> " ဆုိတဲ့ <br />ခ်ာတိတ္ရဲ႔ ဇာတ္လမး္ပါ။<spanstyle="color:rgb(255,0,0);">sorry</span>"ဆုိတဲ့စကား<br />ေလးဟာလူမႈဆက္ဆံေရးမွာသိပ္တာသြားပါတယ္။ကိုယ့့္ဘက္ကအမွားအယြင္းတစ္ခုခုလုပ္မိၿပီ<br />ဆုိတာနဲ႔၀န္ခံလိ္ုက္တာ။ေတာင္းပန္လုိက္တာ၊အေကာင္းဆံုးပါ။ဒါဆုိရင္ကုူိယ့္ေၾကာင့္ထိခို္က္နစ္နာ<br />သြားတဲ့သူဟာစိတ္မဆိုးေတာ့တဲ့အၿပင္ေက်နပ္ေတာင္သြားတတ္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္လူေတြဟာ<br />အမွားကို၀န္ခံဖို႔ေတာင္းပန္ဖို႔၀န္ေလးတတ္ၾကပါတယ္ေနာ္။ဒါဟာအေၾကာင္းႏွစ္ခုေၾကာင့္ၿဖစ္ႏိုင္တယ္။<br />တစ္ခုကေၾကာက္လုိ႔။ေနာက္တစ္ခုကမာန။ေၾကာက္စိတ္ကုိဖယ္လိုုက္ပါ။မာနကိုခ၀ါခ်လိုက္ပါ။<br />အၿမန္ဆံုး<spanstyle="color:rgb(255,0,0);">sorry</span>"ပစ္လုိုက္။တစ္ဖက္သားလည္း<br />ေက်နပ္သြားမယ္။ကိုယ္လည္းေပ်ာ္လာမယ္......မယံုရင္ စမး္ၾကည့္။<br /><br /><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု သားေရႊဥ ( ေက်ာ္၀င္း ) စာအုပ္မွ ၿဖစ္ပါသည္။</span></span><br /></div><span style="font-size:100%;"><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">တစ္ဆက္တည္းက်ေနာ္တစ္ခုေတာင္းပန္ပါရေစ။ဟုိတစ္ေန႔ကက်ေနာ္ပို႔တဲ့ေမးလ္မွာ(ထမင္းစားၿပီးတို္င္း<br />ေရ</span spanstyle="color:rgb(102,102,102);">ေအးေသာက္ေလ့ရွိပါသလား)ဘယ္ဘေလာ့ဂ္ကကူူး<br />ယူတယ္ဆုိတာေဖာ္ၿပဖုို႔က်န္သြားပါတယ္။ေတာင္းပန္</span spanstyle="color:rgb(102,102,102);">ပါတယ္<br />villagerေရ....။ ခြင့္လႊတ္ေနာ္။ေနာက္ဆုိက်ေနာ္ဒီလိုအမွားမ်ိဳးမၿဖစ္ေအာင္သတိထားပါမယ္။</span spanstyle="color:rgb(102,102,102);"> </span></span><div style="text-align: right;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">အဇူရီ ( thirteenborn )</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-8526700387319484714?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-36928589758419182832008-12-12T21:57:00.005+06:302008-12-12T22:32:29.085+06:30<span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">က်ေနာ္က thireenborn ေလ။ က်ေနာ့္လုိပဲ ေမြးရက္တူတဲ့ သူငယ္ ခ်င္း တစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။<br />သူနဲ႔ က်ေနာ္က ၿမန္မာရက္ေရာ အဂၤလိပ္ရက္ပါ thirteenborn ေတြပါ။ ၿပီးေတာ့ သူနဲ႔က်ေနာ္က အုိေသြးအမ်ိဳးအစားေတြေလ။<br />ကဲ......ဒီလိုထူးၿခားတုိ္က္ဆိုင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းဟာ မနက္ၿဖန္ဆုိရင္ ၂၆ ႏွစ္ၿပည့္ေတာ့မယ္။ သူက သူ႔ဘ၀မွာ ၁၃ ဂဏန္းဟာ<br />ထူးဆန္းတဲ့ ၿဖစ္စဥ္ေတြ ေပးတတ္ပါတယ္တဲ့။ ေကာင္းၿခင္း၊ ဆုိုးၿခင္း ႏွစ္ခုစလံုး ေရာေထြးေနတဲ့ thirteenborn ပုိင္ရွင္ေလးအတြက္<br />ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အၿဖစ္ ဖခင္ေမတၱာကို ေရးဖြဲ႔ထားတဲ့ ၀တၳဳတုိေလးတစ္ပုဒ္ကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ႊ့Thirteenborn သူငယ္ခ်င္းေရ................<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">အၿမဲတမ္းတိုင္ပတ္တဲ့ေန႔ရက္ေတြ ကင္းေ၀းပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုုက္ပါတယ္။<br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></span></span></span></span><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">သီတာေရစင္</span></span><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"> <span style="color: rgb(204, 102, 204);">အေဖကို ဂ်ိဳးဇက္ ဟုေခၚ၍ သားအမည္မွာ မတ္ ၿဖစ္ပါသည္။ မတ္ ၏လက္၀ဲဘက္မ်က္လံုးေေဘးတြင္ ကြင္းစကြင္းပိတ္ပံုသဏၭာန္ အမာရြတတ္ေလးႏွစ္ခု ရွိသည္။ ထုိအမာရြတ္ေလးကို မတ္ (၂)ႏွစ္သားအရြယ္က ရခဲ့ၿခင္းၿဖစ္သည္။ေသရာပါအမာရြတ္။ဘယ္ေတာ့မွေမ့၍ရႏိုင္မည္မဟုတ္ေသာအမာရြတ္။သည္အမာရြတ္ေလးသည္ အေဖဂ်ိဳးဇက္ ႏွင့္ သားမတ္တုိ႕ၾကားရွိ ဆက္ဆံေရးပံုသဏၭာန္ကို အေၿပာင္းလဲၾကီး ေၿပာင္းလဲေစခဲ့ေလသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖ ဂ်ိဳးဇက္၏ အေၾကာင္းကုိ ဦးစြာေၿပာၿပရေပမည္။ အေဖဂ်ိဳးဇက္သည္ “ ပခံုးႏွင့္လက္ၿပင္ ေၾကာၿခင္က သံေခ်ာင္း“ဟုေၿပာရေလာက္ေအာင္ၾကံ့ခိုင္မာေက်ာသူတစ္ေယာက္ၿဖစ္၏။သို႔ေသာ္သူ႔ႏွလံုးသားကားေက်ာက္ေဆာင္ေက်ာက္သားမ်ားပမာ ခက္ထန္မာေက်ာလွသူေတာ့မဟုတ္ပါ။သို႔ေသာ္လူထူးလူဆန္းတစ္ေယာက္ဟူ၍ကားေၿပာရေပလိမ့္မည္။ထုိ႔ေၾကာင့္လည္းအေဖဂ်ိဳးဇက္ႏွင့္သားမတ္တုိ႔အၾကားတြင္ အေၿပာရခက္ေသာ အဆင္မေၿပာမႈတစ္ခုသည္ အၿမဲလိုလို ရွိေနတတ္ေလသည္။တနဂၤေႏြလို ေန႔လည္ ခင္းမ်ားတြင္ အိမ္နီးခ်င္းကေလးမ်ားသည္ ဖခင္ရင္ခြင္တြင္ ေဆာ့ကစား၍ ၀ါစာပီယခ်ိၿမၿမတုိ႔ကို ေၿပာေနၾကေသာ္လည္း သားေလးမတ္မွာမူကား ထုိအခြင့္အေရးမ်ိဳးကို တစ္ခါတစ္ရံမွ်ပင္ မရဘူူးခဲ့။ အေဖသည္ မတ္အား ေနာက္ေၿပာင္က်ီစယ္ၿခင္းကိုပင္ မၿပဳခဲ့။ အေဖသည္ မတ္အား အၿခားေသာဖခင္မ်ားကဲ့သို႔ လယ္ထြန္နည္းကစားရန္ ကိရိယာေလးမ်ား၊ စြပ္ဖားေလးမ်ား၊ ႏြားလွည္းေလးမ်ား ဘယ္ေသာအခါမွ် ၿပဳလုပ္မေပးခဲ့။ ကုန္ကုန္ေၿပာရလွ်င္ အေဖဂ်ိဳးဇက္၏စိတ္အာရံုသည္ လယ္ယာေတာ၌သာ ၿမဳွပ္ႏွံထားဟန္ ရွိေလသည္။ လယ္ယာသည္သာ အမိ၊ လယ္ယာသည္သာ အဖ၊ လယ္ယာသည္သာ ဇနီး၊ လယ္ယာသည္သာ သား ၿဖစ္ေနေလေတာ့သည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> တစ္ေန႔တြင္ မတ္သည္ အာလူူးပင္မ်ားၾကား၌သစ္ေစ့မ်ားကိုစိုက္ပ်ိဳးလ်က္ရွိေလသည္။အေဖကေတြ႔ရွိသြား၏.</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဘာေစ့ေတြလဲကြ</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္သည္ အၿခားလူတစ္ေယာက္၏ အေမးဆိုပါက လွည့္ပတ္ေၿဖႏိုင္စြမ္း ရွိပါသည္။ အေဖ၏ အေမးကုိကား ဘယ္ေသာအခါမွ လိမ္ညာေၿဖႏိုင္စြမ္း မရွိခဲ့။ မတ္၏ မလံုေသာအိုးတို႕သည္ တုတ္ႏွင့္မိုးရံုႏွင့္ အာလာရစၿမဲပင္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">လိေမၼာ္ေစ့ေတြပါ အေဖ</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္သည္ ဤမ်ိဳးေစ့မ်ားကို ခရစ္စမတ္ မတုိင္မီကပင္ စုေဆာင္းထားခဲ့ၿခင္း ၿဖစ္ေလသည္။ မတ္တို႔၏ ဇာတိေၿမတြင္လိေမၼာ္မ်ိဳးေစ့မ်ား ရွင္သန္ေပါက္ေရာက္ရန္ ခဲယဥ္းေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း မတ္တစ္ေယာက္ ၾကိဳးစားပမး္စားႏွင့္ စိုက္ပ်ိဳးေနၿခင္းၿဖစ္သည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">လိေမၼာ္ေစ့ေတြ စုိက္လို႔ကေတာ့ ဘာပင္မွ ေပါက္မွာ မဟုတ္ဘူးကြ။ ဒါေလးေတာင္ မသိဘူးလား။</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖ့စကားေၾကာင့္ မတ္ရင္ထဲတြင္ ခိုးလိုးခုလု ၿဖစ္သြားရသည္။ ထူးထူးဆန္းဆန္းတစ္ခုကုို ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္လုပ္မိတုိင္း အေဖမိတာ အေတာ့္ကို ဆိုးသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> ထုိေန႔က မတ္သည္ လိေမၼာ္ေစ့မ်ားကို ၿပန္တူးယူၿပီး စပါးက်ီေနာက္မွာ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ၿမွဳပ္ထားလိုက္သည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မိုးဖြဲဖြဲေလးမ်ား ရြာေနေသာ ေႏြဦးရာသီ၏ ေန႔တစ္ေန႔တြင္ မတ္သည္ မေတာ္တဆ ထိခုိက္ဒဏ္ရာ ရရွိခဲ့ေလသည္။ ထိုေန႔ကအတန္ငယ္ေအးသည္။ တိရစၦာန္မ်ားသည္ စြန္႔ပစ္ထားေသာ ရုပ္တုမ်ားကဲ့သို႔ စားက်က္ထဲတြင္ စုရံုးအုပ္ဖြဲ႔ကာ ၿငိမ္သက္ေနၾကေလသည္။ သည္လို မိုးေအးေအးႏွင့္ ညမ်ိဳးတြင္ တိရစၦာန္မ်ားသည္ အိမ္ၿပန္ေလ့မရွိၾက။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> ထိုေန႔က ေက်ာင္းပိတ္ရက္လည္းၿဖစ္သည္။ မတ္သည္ အေတာ္ေလး စိတ္လႈပ္ရွားေနသည္။ အေမသည္ တစ္ခ်ိန္လံုးလံုးလိုလိုပင္ ပန္းကန္မ်ားကို ေဆးေၾကာလ်က္ ရွိသည္။ မတ္သည္ ေနာင္စာသင္ႏွစ္တြင္ သင္ၾကားရမည့္ အဂၤလန္ၿပည္၏ ဘုရင္ႏွင့္ ဘုရင္မမ်ားအေၾကာင္းကို အေမ့အား ေၿပာၿပေနေလသည္။ ေၿပာေနရင္းမွာပင္ ဒီကေန႔မတ္သည္ မေန႔က မတ္ထက္ ေခါင္းတစ္လံုး ပိုၿမင့္လာ</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">သလို ခံစားမိေလသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖကား ႏြားႏို႔ညွစ္ရန္ ႏြားမမ်ားကို ေစာင့္ေနေလသည္။ မတ္သည္ အေဖ့အသံကို ရုတ္တရက္ ၾကားလုိက္ရသည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေဟ့ ..........မတ္၊ ဒီအခ်ိန္ဟာ ႏြားေတြကို သြင္းတဲ့ အခ်ိန္ မဟုတ္ဘူးလားကြ။</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္သည္ “ႏြားေတြ” ဟု ေရရြတ္ရင္း တီေကာင္ကို ဆားႏွင့္ တို႔ခံရသလုိ ရႈံ႕မဲ့တြန္႕ဆုတ္သြားေလသည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ႏြားေတြက ၿပန္လာမွာ မဟုတ္ဘူးလားအေဖ။ ၿပန္လာမွာေပါ့.........ေနာ္။ မေန႕ကလည္း သူတို႔ဖာသာ ၿပန္လာၾကတယ္ေနာ္။</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> သူ႔အနားတြင္ အေဖရွိေနလွ်င္ မတ္သည္ စကားကုိ ေလးလံုးကြဲေအာင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေၿပာ၍မရေပ။ သူ႔ပံုစံသည္ ရႈိုးတုိးရွန္႔တန္႔ႏွင့္ အရွက္လြန္ေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္လုိ ၿဖစ္ေနေတာ့၏။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ဒီပံုစံအတိုင္းဆို ၿပန္လာမွာ မဟုတ္ဘူး မတ္၊ သူတို႔ဟာ မိုးလြတ္မယ့္ တစ္ေနရာရာမွာ ၀င္ခိုိေနၾကလိမ့္မယ္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖ့ဆႏၵကို မတ္ နားလည္ပါသည္။ သို႔ႏွင့္ မတ္သည္ စားက်က္ရွိရာသို႔ ထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။ အေဖ့မ်က္ကြယ္ေရာက္သည္ႏွင့္ မတ္သည္ ေၿခကို မလွမ္းခ်င္ လွမ္းရင္း အတန္ၾကာမွ စားက်က္သို႕ ေရာက္ေလေတာ့သည္။ စားက်က္အ၀င္သို႔ ေရာက္သည္</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ႏွင့္ပင္ မတ္သည္ ႏြားမ်ားကို ေအာ္ေခၚေလေတာ့၏။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ႏြားေတြ လာၾက............လာၾက</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> သို႕ေသာ္ ႏြားခေလာက္သံ တစ္ခ်က္ကိုမွ် သူမၾကားရေပ။ ႏြားမ်ားကို သဲသဲကြဲကြဲ ၿမင္ႏိုင္ရန္ စားက်က္ဆင္းလမ္းအတိုင္းမတ္ ေလွ်ာက္ခဲ့ၿပန္သည္။ သို႕ေသာ္ ႏြားတစ္ေကာင္တစ္ၿမီးကိုမွ် သူမေတြ႕ခဲ့ရ။ ပက္ဒရို ဟူေသာ ၿမင္းကိုသာေတြ႔ရေလသည္။ပက္ဒရို သည္ မိုးဖြဲဖြဲေအာက္တြင္ မႈန္ကုပ္ကုပ္ႏွင့္ ရပ္ေနေလသည္။ မတ္သည္ မႈန္ရီမႈန္၀ါးမို႔ ပက္ဒရုိ သဲကြဲစြာ မၿမင္ရေပ။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္သည္ ပက္ဒရို၏ အနားသို႕ခ်ဥး္ကပ္သြားေလသည္။ ၿပီးေနာက္ စုပ္သပ္ေခ်ာ့ေမာ့ၿခင္းပင္ မၿပဳဘဲ ပက္ဒရို ၏ တင္ပါးကိုလက္၀ါးၿဖင့္ ၿဖန္းခနဲ ရိုက္လုိက္ေလသည္။ ၿမင္းသည္ သူ႔အသားကို အထိမခံခ်င္သည့္ပံုစံႏွင့္ အေတာ္လွမ္းလွမ္းသို႔ သြားေနေလသည္။ဤလုိ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ ညမိ်ဳးတြင္ အသားကို တစ္စံုတစ္ေယာက္က လာထိပါက တုန္ခါသြားတတ္သည္။ ပက္ဒရိုလည္း တုန္ခါသြားပံု</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ရသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> ပက္ဒရုိသည္ တစ္ကိုယ္တည္း ေနခ်င္ပံုရသည္။ ဤသည္ကို မတ္က သိပံုမရ။ မတ္က တိုးသြားလိုက္ ပက္ဒရို က ေရြ႕သြားလုိက္ ၿဖစ္ေနသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ မတ္သည္ ပက္ဒရို၏ တင္ပါးကို ဇြတ္အတင္း ပုတ္လုိက္ၿပန္သည္။ ပက္ဒရို၏ နားရြက္ႏွစ္ဖက္သည္ ဆတ္ခနဲ တုန္သြားသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္သည္ ပက္ဒရို၏ တင္ပါးမည္းမည္းၾကီးကို ဖ်တ္ခနဲ ၿမင္လုိက္ရသည္။ ၿမင္းခြာႏွစ္ဖက္သည္ မတ္၏ လက္၀ဲဘက္ မ်က္လံုးတစ္၀ိုက္သို႔ အရွိန္ၿပင္းစြာ က်လာေလေတာ့၏။ ေတာ္ေသးသည္။ ပက္ဒရိုတြင္ သံခြာတပ္မထားပါ။ သံခြာသာ တပ္ဆင္ထားလွ်င္မတ္သည္ ထုိေနရာတြင္ပင္ ပြဲခ်င္းၿပီး ေလာက္ေပသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ပက္ဒရို၏ ကန္ခ်က္ေၾကာင့္ မတ္သည္ မူးေမ့သြား၏။ တစ္မိနစ္အတြင္းမွာပင္ သတိၿပန္လည္လာသည္။ မ်က္ႏွာကို လက္ၿဖင့္စမ္းၾကည့္သည္။ေသြးေတြ။မတ္သည္ေအာ္ဟစ္ငိုယိုကာ အိမ္သို႔ အၿမန္ေၿပးလာခဲ့ေတာ့သည္။ ခလုတ္ကန္သင္းမ်ားကို ေက်ာ္လႊား၍ၿမန္ႏိုင္သမွ်ၿမန္ေအာင္ သုတ္ေခ်တင္သည္။ မည္သည့္ေနရာတြင္မွ ရပ္နားၿခင္းမရွိ။ မတ္သည္ အလြန္ထိတ္လန္႔ေနေလသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖဂ်ိဳးဇက္သည္ မတ္ကို မၿမင္ရမီကပင္ မတ္၏ငိုသံကို အရင္ၾကားရသည္။ စပါးက်ီေအာက္တြင္ ထူထပ္စြာ ေပါက္ေနေသာခ်ံဳပင္မ်ားၾကားမွ တစ္ဟုန္ထုိး ေၿပးလာေသာသားကုိ ၿမင္ရ၏။ သားသည္ မ်က္ႏွာကို လက္ႏွစ္ဖက္ၿဖင့္ အုပ္ထားေလသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> ဂ်ိဳးဇက္သည္ အိမ္ထဲမွ ေၿပးထြက္လိုက္သည္။ ဂိတ္ေပါက္၀သို႕ မေရာက္မီမွာပင္ မတ္၏မ်က္ႏွာၿပင္မွ ေသြးတို႔ိကုိ ဂ်ိဳးဇက္ၿမင္သြားေလၿပီ။ တံခါးမင္းတုပ္ကိုပင္ ၿဖဳတ္မေနေတာ့။ ၿခံကို လႊားခနဲ ခုန္ေက်ာ္လိုက္သည္။ မတ္သည္ ဖခင္ကို ၿမင္ေနရသည္။ နာက်င္မႈမ်ားၾကားမွပင္ အံ့ၾသစိတ္သည္ ဖ်တ္ခနဲ ၀င္၏။ သူ၏ တစ္သက္တာတြင္ ဖခင္၏ ဤမွ်သြက္လက္ေသာ လႈပ္ရွားမႈမ်ိဳးကို သူ</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">တစ္ရံတစ္ခါမွ် မၿမင္ဖူးခဲ့။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> ဂ်ိဳးဇက္သည္ မတ္ကို ေပြ႕ခ်ီကာ အိမ္ဘက္သို႔ ၿပန္ေၿပးခဲ့ၿပန္သည္။မၾကာမီအခ်ိန္အတြင္းမွာပင္ မတ္တို႔၏ အိမ္ကေလးသည္သတင္းလာေမးသူ အိမ္နီးခ်င္းတိုိ႔၏ အသံႏွင့္ ဆူညံေနေလေတာ့သည္။ လူတိုင္းက သူ႔အား ဂရုစုိက္သည့္အတြက္ မတ္သည္ နာက်င္မႈကို ေမ့ေနသည္။ အသက္ရွူရန္ကုိပင္ သတိမရ။ သူ႕စိတ္အစဥ္သည္ ဂုဏ္ယူမႈတြင္ နစ္ေမ်ာေနေလ၏။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္က မွန္ၾကည့္ခ်င္သည္ဟု အေဖ့ကို ပူဆာသည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">မၾကည့္ေစနဲ႔၊ မၾကည့္ေစနဲ႔ ဂ်ိဳးဇက္၊ မတ္ကို မွန္မၾကည့္ေစနဲ႔</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေမက လွမ္းတားသည္။ အေဖက ဂရုမစိုက္။ မတ္ကို ေပြ႕ခ်ီ၍ မတ္၏ ဆႏၵကို လိုက္ေလ်ာသည္။ မတ္၏ မ်က္ႏွာၿပင္တြင္ညိဳမည္းေသာ ဒဏ္ရာမ်ားၿဖင့္ ၿပည့္ႏွက္ေနေလသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္သည္ အားလံုးကိုေတာ့ မမွတ္မိႏို္င္ပါ။ သို႕ေသာ္ သူ႔အေဖသည္ ခါတိုင္းႏွင့္မတူ၊ တစ္မူထူးေနသည္ကိုေတာ့ သူေကာင္းေကာင္း သိပါသည္။ အေဖ ဘာေတြလုပ္သည္၊ ဘာေတြ ဆက္ေၿပာသည္ ဆိုသည္ ကိုေတာ့ မတ္ လံုးေစ့ပတ္ေစ့ မမွတ္မိႏုိင္ပါ။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖသည္ ထမင္းစားပြဲႏွင့္ အၿခားစားပြဲမ်ားကို တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ဆက္စပ္လုိက္သည္။ ဆရာ၀န္ေရာက္လာခ်ိန္တြင္ မတ္သည္ထိုစားပြဲမ်ားအေပၚတြင္ လဲေလ်ာင္းလ်က္ ရွိေနေလသည္။ ဆရာ၀န္သည္ မတ္၏ ဒဏ္ရာမ်ားကို ေသသပ္စြာ ခ်ဳပ္လုပ္ေပးခဲ့သည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> ဆရာ၀န္က ကလုိရိုေဖာင္းၿဖင့္ ေမ့ေဆးေပးေသာအခါ အေဖသည္ တုန္လႈပ္ၿခင္းကင္းစြာၿဖင့္ ေဆးပုလင္းကို ကိုင္ထားခဲ့ေၾကာင္းကိုမူကာား မတ္မွတ္မိေနေလသည္။ အေဖသည္ ေန႕ဘက္တြင္ တစ္ၾကိမ္၊ ည အိပ္ရာမ၀င္မီ တစ္ၾကိမ္ မတ္ကို လာေရာက္ၿပဳစုေပးေလ့ရွိသည္။ မတ္၏ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးကား ေရာင္ကိုင္းေနေလ၏။ မ်က္သားမ်ားမွာလည္း ၀င္လုဆဲ ေနမင္းပမာ နီရဲေနေလ</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ေတာ့သည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖ့ေၿခသံကို ၾကားရသည့္ အခါတိုင္းသည္ မတ္မွန္ၾကည့္ေနခ်ိန္ႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ေနေလ့ ရွိသည္။ ထိုအခါတိုင္းတြင္ မတ္က မွန္ကို အိပ္ရာေအာက္သို႔ ၿမန္ၿမန္ထိုးထည့္ရသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖႏွင့္ မတ္တို႔ ေၿပာေသာ စကားမ်ားသည္လည္း အၿမဲလိုပင္ ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ ၿဖစ္လ်က္ ရွိသည္။ အေဖသည္မည္သည့္အခါမွ် ထုိင္၍ စကားေၿပာေလ့မရွိ။ မိုးတိုးမတ္တတ္ ရပ္ၾကည့္ကာ ေၿပခ်င္ရာေၿပာ၍ ထြက္သြားတတ္သည္သာ မ်ားသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> ဆရာ၀န္က မတ္အား အၿပင္ထြက္ခြင့္ေပးလိုက္ေသာ နံနက္ခင္းတြင္ ၿဖစ္၏။ မတ္က အၿပင္သို႔ လမ္းေလွ်ာက္၍ ထြက္ခ်င္သည္။ သို႕ေသာ္ အေဖက ဘာမေၿပာ၊ ညာမေၿပာ ေပြ႔ခ်ီလိုက္သည္။ မတ္ကလည္း ၿငင္းဆိုၿခင္းမၿပဳပါ။ မတ္သည္ ဒဏ္ရာရစဥ္ကာလကလို တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားၿခင္း မရွိေတာ့။ သူ႔ကို ေပြ႔ခ်ီထားေသာ အေဖ၏ လက္မ်ားသည္ တုန္ယင္ေနေလသည္။ မနိုင့္တႏို္င့္ ခ်ီပုိး</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ထားရၿခင္းကို အထိအေတြ႔မ်ားအရ မတ္သိပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> ဤနံနက္ခင္းကား မတ္ေတြ႔ဖူးသမွ် ေႏြဦးရာသီ နံနက္ခင္းမ်ားတြင္ အလတ္ဆတ္ဆံုး၊ အလွပဆံုး၊ အေတာက္ပဆံုး နံနက္ခင္းတစ္ခု ၿဖစ္သည္ဟု မတ္ခံစားေနမိေလသည္။ အေဖႏွင့္ မတ္သည္ အိမ္မွ ထြက္လာခဲ့ၾကၿပီ။ ဤသို႔ ထြက္လာခဲ့ၿခင္းသည္ အဓိပါယ္မဲ့ အေပ်ာ္ခရီးထြက္ၿခင္း</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">မ်ိဳးမဟုတ္ဟု မတ္ အလိုလို သိေနေလသည္။ အေဖသည္ မတ္ ကို သူၾကိဳတင္စိတ္ကူးထားေသာ</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ေနရာတစ္ခုဆီသို႔ ေခၚေဆာင္သြားေနမွန္းကိုလည္း မတ္ သိေနပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖသည္ မတ္ ကို ခ်ီပိုးကာ အိမ္ၿခံ၀င္းကို ၿဖတ္၍ ကုန္းေစာင္းေလးအတိုင္း ဆင္းလာခဲ့ေလ</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">သည္။ ေရွ႕ဆီတြင္ တစ္ခ်ိန္က မတ္ လိေမၼာ္ေစ့မ်ားကို တူးဆြစိုက္ပ်ိဳးခဲ့ေသာ ေနရာေလး ရွိေနေလ</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">သည္။ အေဖ့ဦးတည္ရာကို မတ္ အတိအက် ခန႔္မွန္းႏိုင္ေလၿပီ။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖႏွင့္သားတို႔သည္ ယခုထိ စကားတစ္ခြန္းမွ် မဆိုမိၾကေပ။ မတ္လည္း ႏႈတ္ဆိတ္ၿမဲ ႏႈတ္</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ဆိတ္ေနမိသည္။ စကားေၿပာရန္ ၾကိဳးစားလွ်င္ မတ္ ငိုမိေပမည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖသည္ မတ္ ကို စုိက္ခင္းငယ္ေလးေဘးတြင္ အသာအယာခ်ထားလိုက္၏။ စိုက္ခင္းေလး</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ကား ေသေသသပ္သပ္ လွလွပပပင္ ၿဖစ္၏။ ၿဖစ္ကတတ္ဆန္း ဖန္တီးထားၿခင္းမ်ိဳးမဟုတ္။ ေပါက္တူး၊</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ေဂၚၿပားတို႔ကို အသံုးၿပဳ၍ က်က်နန ဖန္တီးထားေသာ စိုက္ခင္းေလး။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္ အိပ္ယာေပၚတြင္ လဲေလ်ာင္းေနေသာ ကာလမ်ားတြင္ အေဖသည္ ဤစိုက္ခင္းေလးကို ဖန္တီးခဲ့ၿခင္း ၿဖစ္ေပမည္။ ယခုေတာ့ သစ္ေစ့ေလးမ်ားသည္ ေၿမသားေပၚတြင္ အၿမစ္တြယ္ အေညွက္</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ထြက္ေနေလၿပီ။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖသည္ ဤကိစၥကို မတ္ အား အရိပ္အေယာင္မွ်ပင္ ေၿပာမၿပခဲ့ပါ။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဒါဟာ သားအတြက္ပဲ သာ</span>း</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖက စကားစေၿပာလာပါသည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">အုိ အေဖရယ္</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္ ႏႈတ္မွ ေရရြတ္လိုုက္မိသည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">သားေတာ့ ဘယ္လိုေၿပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္သည္ အံ့အားသင့္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနေလသည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဘာပင္ေလးေတြလဲ အေဖရဲ႕</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္သည္ အညြန္႔ထြက္စ အပင္ေလးတစ္ပင္ကို ထိရန္ ကိုယ္ကို ကုိင္းညြတ္လိုက္သည္။ အရြက္ေလး</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">မ်ားကို လက္ႏွင့္ထိကာ ေမးလုိက္ၿခင္းၿဖစ္သည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">သားထိလိုုက္တဲ့အပင္က ဖရဲပင္ေလးေပါ့သားရ႕ဲ</span></span>ႊ႔<br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);">အေဖက အၿခားအပင္ေလးမ်ားကိုုပါ လက္ၿဖင့္ညႊန္ၿပ၍ ေၿပာလိုုက္ၿပန္သည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဟိုဘက္မွာကေတာ့ ငရုတ္ေကာင္းအနီပင္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ေရွာက္ပင္ေတြ သားရဲ႕</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အားလံုးသည္ မတ္ စုိက္ပ်ိဳးခဲ့ေသာ လိေမၼာ္မ်ိဳးေစ့မ်ားကဲ့သို႔ပင္ ရွားပါးမ်ိဳးေစ့မ်ား ၿဖစ္ၾကသည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">တကယ္ေတာ့ သားမသိလို႔ပါ၊ အေဖတို႔ေၿမမွာက ဒီလိုမ်ိဳးေစ့မ်ိဳးသာ အပင္ေပါက္ႏိုင္တာကြဲ႕</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);">အေဖက ဆက္ေၿပာေနေလသည္။ မတ္သည္ စကားပင္ မေၿပာႏိုင္ေတာ့။ သူသည္ အေဖ့ကို ေက်ာေပး</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ထားေသာ္လည္း သူ႔မ်က္ႏွာသည္ အံ့ၾသမႈၿဖင့္ ၾကည္လင္ေနမည္ၿဖစ္ေၾကာင္းကို အေဖ မုခ်သိေပလိမ့္</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">မည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္လည္း အေဖသည္ စကားကို ဆက္ေၿပာေနၿခင္းၿဖစ္မည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဟိုေန႔က....သားကုိ ဒဏ္ရာႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိရဲ႕သားနဲ႕ ႏြားေတြေနာက္ကို အလိုက္ခိုင္းတယ္</span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> လို႔ေတာ့ သားမထင္ပါဘူးေနာ္</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖက စိတ္မေကာင္းေသာေလသံၿဖင့္ ဆက္ေၿပာေနၿပန္သည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေနာက္မ်ားေတာ့ သားကုိ အေဖ မလႊတ္ေတာ့ပါဘူးကြာ၊ ဒီႏြားမေကာင္ေတြ စားက်က္ထဲမွာ </span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ၾကိဳက္သလိုေနပါေစ၊ ႏြားႏို႕မရရင္လည္း ေနစမ္းပါေစ၊ အေဖ ဂရုမစုိုုက္ေတာ့ပါဘူးကြာ</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖ၏ စကားသံအဆံုးမွာ မတ္သည္ အဆက္အစပ္မရွိေသာ စကားတစ္ခြန္းကို ဖ်တ္ခနဲ ၿပန္ေၿပာလိုက္မိသည္။ ၄င္းသည္ သူႏွင့္ အေဖ့ၾကားတြင္ ရွိေနေသာ ကြာဟမႈတစ္စံုတစ္ရာကို ဆက္စပ္လုိက္သလို ၿဖစ္သြားရ၏။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);"> သားဒဏ္ရာရေတာ့ အေဖဟာ ၿခံတန္းကို လႊားခနဲ ခုန္လိုက္တယ္ေနာ္အေဖ၊ တံခါးမငး္တုပ္</span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ကိုေတာင္ မၿဖဳတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး၊ ဒီေလာက္ ၿခံအၿမင့္ၾကီးကို အေဖဟာ လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ ခုန္ႏိုင္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ေနာ္။</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖသည္ ဘာစကားမွမဆုိႏိုင္။ အေ၀းဆီသို႕သာ ေငးရီေနေလေတာ့၏။ အေဖ့ပခံုးသားမ်ားလႈပ္သြားသည္ကို ၾကည့္၍ သက္ၿပင္းရွည္တစ္ခုကို အေဖမႈတ္ထုတ္လိုက္မွန္း မတ္ သိလိုက္ရပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖႏွင့္သားတို႔သည္ အိမ္သို႔ ၿပန္ခဲ့သည္။ အိမ္အေရာက္တြင္ မီးဖုိေခ်ာင္ထဲသို႕ တန္း၀င္၏။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">မတ္၏အစ္မၿဖစ္သူက မတ္ကုိ လွမ္းေမးလုိက္၏။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">မတ္ နင္တို႔ဘယ္သြားေနတာလဲ</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္က အက်ိဳးအေၾကာင္းကို ေၿပာရန္ ႏႈတ္ဆံြ႕ေနမိသည္။ သူႏွင့္အေဖၾကားတြင္ ရရွိခဲ့ေသာ</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">နားလည္မႈကို လွ်ိဳ႕၀ွက္ထားသင့္သည္ဟု မတ္ ဆံုးၿဖတ္လိုက္သည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဟုိနားဒီနားပါ မမရာ</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> မတ္က ေၿပာလိုုက္သည္။</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဟုတ္ပါတယ္၊ ဟုိနားဒီနားေပါ့</span></span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> အေဖက ေထာက္ခံလိုက္သည္။</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> ေနာင္အခါတြင္ အေဖ၏ ေၿခသံကိုၾကားတုိင္း မတ္ ေရွာင္တိမ္းေနရန္ မလိုေတာ့ပါတည္း။ ။</span><br /></div><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0); font-weight: bold;">မူရင္း------Ernest Buckler ၏ A Son’s Discovery</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0); font-weight: bold;"> 1969, December, Reader’s Digest<br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"><span style="color: rgb(102, 51, 102);">က်ေနာ္ဘာသာၿပန္ထားတာမဟုတ္ပါ။ စာအုုပ္တစ္အုပ္မွ ကူးယူထားတာပါ။</span></span><span style="color: rgb(204, 102, 0); font-weight: bold;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-3692858975841918283?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-23470436252051904542008-12-10T02:42:00.003+06:302008-12-10T03:08:20.050+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ဂႏၱ၀င္ေၿမာက္ခ်စ္ၿခင္း</span><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒီတစ္ေန႕လံုး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရင္ခုန္ၿခင္းေတြ……….ေမြးဖြား</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းေတြ…..ေစာင့္ၾကိဳလို႕</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တိတ္တဆိတ္ ေၾကကြဲေနခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရင္မွာတင္းၾကပ္ ငိုခ်င္ေပမယ့္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဖန္တီးရတဲ့ အၿပံဳးေနာက္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 153);"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ခြင့္လႊတ္ၿခင္း</span> </span>ဆိုတာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ႏွလံုးသားအလိုက် ၿဖစ္တည္ေနခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ႏွလံုးသားနဲ႕ နားဆင္လိုက္ပါ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မေၿပာၿဖစ္လိုက္တဲ့ “…………….” ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒီတစ္ညလံုး အိပ္မက္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဆံုၿဖစ္ခဲ့ရရင္----------------</span>။<br /><br /><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">အဇူရီ</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-2347043625205190454?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-3476350307954261692008-12-10T00:43:00.004+06:302008-12-10T03:21:09.584+06:30<div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;">အီးေကာ္လာ<br /></span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);">(မင္းလူ)</span><br /></div><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သူ႔လက္မွာ ပတ္ထားေသာ ဇီ၀မွတ္တမ္း ကိရိယာေလးက တစ္ညတာအတြင္းမွာ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ေသာ အခ်ိန္ေတြကို စုၿပီးမွတ္ထားသည္။ အိပ္ေရး၀ေလာက္ၿပီ ဆိုေသာအခါ အာရံုေၾကာမွတစ္ဆင့္ ဦးေႏွာက္ဆီသို႔ လွ်ပ္စစ္လိႈင္းမ်ား လႊတ္ၿပီး လႈံ႔ေဆာ္လိုက္သည္။ ထိုအခါ သူ အိ္ပ္ရာမွႏိုးလာ၏။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ဇီ၀မွတ္တမ္း ကိရိယာေလးကို ၾကည့္လိုက္သည္။ ေသြးဖိအား ႏွလံုးခုန္ႏႈန္းကို ၿပေနသည္။ ပံုမွန္ပဲ။ ဆက္လက္ၿပီး အသက္ရႈႏႈန္း၊ ေအာက္ဆီ ဂ်င္ရရွိမႈွ၊ ေသြးထဲရွိ ေကာလက္စထေရာ အေၿခအေန စေသာ အခ်က္အလက္မ်ား ေပၚလာသည္။ သူက ဒါေတြ ဂရုစိုက္ မၾကည့္ေတာ့ဘဲ ရီမုကြန္ထရိုးဖန္ရွင္ကို ေၿပာင္း လိုက္သည္။ စားေသာက္ခန္းရွိ ကြန္ပ်ဴတာကို ဆက္သြယ္ၿပီး စားေသာက္စရာမ်ား အဆင္သင့္ ၿပင္ထားရန္ ခလုတ္ႏွိပ္ မွာၾကားလိုက္သည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ေကာ္ဖီ---- ၅း၃း၂</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ေပါင္မုန္႔မီးကင္---အဆင့္-၂</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ၾကက္ဥေၾကာ္---က်က္ႏႈန္း--၇၅%</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ထို႔ေနာက္ သူသည္ သန္႔စင္ခန္းထဲ ၀င္သည္။ သြားတိုက္ကိရိယာကို ပါးစပ္ထဲ ထည့္ၿပီး ခလုတ ္ဖြင့္ လိုက္သည္။ ႏူးညံ့သည့္ အေမြးအမွ်င္ က ေလးမ်ားက သြားေတြကို ပြတ္တိုက္သည္။ လံုး၀ သန္႔စင္သြားေသာ အခ်ိန္တြင္ အလိုအေလ်ာက္ ရပ္သြားသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> မွန္ထဲမွာ သူ႔ရုပ္သြင္ကို ၾကည့္လိုက္သည္။ မႈတ္ဆိတ္ေမြး၊ ႏႈတ္ခမ္းေမြး စိမ္းစိမ္းက သူ႔အၾကိဳက္ အေန ေတာ္ပဲ။ ဆံပင္ကေတာ့ ရွည္ေနၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆံပင္ညွပ္အုပ္ေဆာင္းကိုု ေခါင္းမွာ စြပ္လိုက္သည္။ တိုတိုုပါးပါး ညွပ္မည္ဟုု စိတ္ကူးၿပီး ပံုစံနံပါတ္ကို ႏိွပ္လိုက္သည္။ ဆံပင္ေပၚမွာ ပိုးေကာင္ေတြ တရြရြ သြားေနသလိုမ်ိဳး ခံစားရသည္။ တကယ္ေတာ့ ဆံပင္ကုိ ညွပ္ပစ္ၿခင္း မဟုတ္ဘဲ ေလဆာေရာင္ၿခည္ၿဖင့္ တိပစ္ၿခင္းသာ ၿဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ဆံပင္ေမြး အစအနေတြ ထြက္ေပၚလာၿခင္း မရွိ။ ဆံပင္ညွပ္ၿပီး ေခါင္းေလွ်ာ္စရာလည္းမလုိ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ဆံပင္ညွပ္လုိ႔ ၿပီးစီးေၾကာင္း အခ်က္ေပးသံ ေပၚလာသၿဖင့္ အုပ္ေဆာင္းကို ၿဖဳတ္လိုက္သည္။ မွန္ထဲမွာ ၾကည့္သည္။ သူ႔ပံုစံမွာ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ၿဖစ္ၿပီး ႏုပ်ိဳသြားသည္ဟု ထင္ရ၏။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> စားေသာက္ခန္းထဲ ၀င္လာသည္။ စားပြဲမွာထိုင္ၿပီး အေ၀းထိန္းခလုတ္ကုိ ႏွိပ္သည္။ မိုုက္ကရိုေ၀့ဗ္ မီးဖိုခန္းတံခါး ဖြင့္ၿပီး စားစရာေတြ တင္ထားေသာ တြန္းလွည္းကေလး ထြက္လာသည္။ စားပြဲနားအေရာက္မွာ ရပ္သြားသည္။ စားစရာေတြ တင္ထားးေသာ လင္ပန္းကိုယူၿပီး တြန္းလွည္းေပၚက အိုေက ခလုတ္ကို ႏွိပ္လုိက္သည္။ တြန္းလွည္းသည္ သူ႔ေနရာသို႔ ၿပန္ထြက္ခြာသြားသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ထိုအခ်ိန္တြင္ ဇီ၀လက္ပတ္က တီတီ ဆိုၿပီး အခ်က္ေပးၿပန္သည္။ ထံုးစံအတိုင္း ယခုစားမည့္ အစားအစာမ်ား၏ အာဟာရတန္ဖိုးေတြကို တြက္ၿပေနၿခင္း ၿဖစ္၏။ ကယ္လုိရီေတြ၊ သတၱဳဓာတ္ေတြ၊ ဗိုုက္တာမင္ေတြ၊ ေကာ္လက္စထေရာ ပါ၀င္မႈေတြ အမွန္တကယ္ လိုအပ္ခ်က္ထက္ပိုေနေသာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဓာတ္ေတြ၊ လုိေနေသာ ဓာတ္ေတြကို ေဖာ္ၿပသည္။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္ ေသာက္သင့္ေၾကာင္းကိုလည္း အၾကံေပးထားေသးသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> သူကေတာ့ လိုက္နာေလ့မရွိ။ တခါတေလ ဘာစားရေကာင္းမယ္ စဥ္းစားလို႔မရသၿဖင့္ ကြန္ပ်ဴတာကို အၾကံဥာဏ္ေတာင္းၾကည့္ဖူးသည္။ ထိုအခါ ေပါင္မုန္႔ညိဳ၊ လိေမၼာ္ခြံယို၊ ၾကက္သြန္စြပ္ၿပဳတ္ႏွင့္ ပဲႏို႔ရည္ ဆိုတာမ်ိဳး သူ ဘယ္လိုမွ မစားႏိုင္ေသာ အတြဲအစပ္မ်ိဳး ထြက္ခ်င္ထြက္လာတတ္သည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> စားေသာက္ၿပီးေတာ့ အေအးခန္းတံခါးမွာ တပ္ထားေသာ ဖန္သားၿပင္ေရွ႔႕ သြားရပ္ၿပီး ခလုတ္ ဖြင့္လိုက္သည္။ အေအးခန္းထဲမွာ သိုေလွာင္ထားေသာ အစားအေသာက္မ်ားစာရင္း ေပၚလာသည္။ အေရအတြက္ႏွင့္တကြ အၿပည့္အစံု ေဖာ္ၿပထားသည္။ လက္က်န္နည္းေနေသာ ပစၥည္းမ်ားကို မွိတ္တုတ္၊ မွိတ္တုတ္ လုုပ္ၿပီး သတိေပးထားသည္။ ထိုပစၥည္းမ်ာ၏ ကုတ္နံပါတ္မ်ားအတိုင္း စက္ထဲ ရိုက္ထည့္ၿပီး ေထာက္ပံ့ေရးဌာနသို႔ အေၾကာင္း ၾကားလိုက္၏။ ထိုမွာၾကားခ်က္သည္ ေထာက္ပံ့ေရးဌာန၏ ကြန္ပ်ဴတာသို႔ အလိုအေလ်ာက္ ေရာက္သြားလိမ့္မည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> မီးဖိုခန္းထဲက ထြက္လာၿပီးေနာက္ နားေနခန္းသို႔ သြားသည္။ နားေနခန္၏ နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားေသာ မွတ္တမ္းတင္ကိရိယာက အိမ္အတြင္းရွိ အပူခ်ိန္၊ စိုထိုင္းဆ၊ ပိုးမႊားကင္းစင္မႈ စသည္တို႔ကို ၿပေနသည္။ ေလသန္႔စင္မႈကေတာ့ ရွစ္ဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ က်ေနသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ဟုတ္တာေပါ့။ သူက စီးကရက္တစ္လိပ္ မီးညွိၿပီး ေသာက္ေနတာကိုး။ စီးကရက္သံုးလိပ္ေလာက္သာ ဆက္တိုက္ေသာက္မိလွ်င္ ေလသန္႔စင္မႈခုနစ္ဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္း ေအာက္သို႔ က်သြားလိမ့္မည္။ ထိုအခါ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ား အလိုအေလ်ာက္ ၿပတ္ေတာက္သြားလိမ့္မည္။ ေဆးလိပ္မ်ားမ်ား မေသာက္မိေအာင္ ၿပဳလုပ္ထားေသာ အစီအစဥ္ ၿဖစ္၏။ အိမ္တိုင္း အိမ္တိုင္း ထိုကိရိယာမ်ား တပ္ဆင္ဖို႔ ဥပေဒၿပ႒ာန္းထားသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ဆိုဖာေပၚ ထိုင္လိုုက္ၿပီး ရုပ္ၿမင္သံၾကားစက္ကို ဖြင့္သည္။ သတင္းအစီအစဥ္ကို ၾကည့္သည္။ လတ္တေလာ ၿဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို အခ်ိန္ႏွင့္ တစ္ေၿပးညီ တို္က္ရိုက္လႊင့္ေပးေနသည္။ သတင္းေတြက သိပ္ထူးထူးၿခားၿခား စိတ္၀င္စားစရာ မရွိ။ ထို႔ေၾကာင့္ အားကစားခ်ယ္နယ္ကို ေၿပာင္း လိုက္ သည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ႏွစ္စဥ္ က်င္းပၿမဲၿဖစ္ေသာ ေတာက္ကမၻာၿခမ္းႏွင့္ ေၿမာက္ကမၻာၿခမ္းတို႔၏ ခ်စ္ၾကည္္ေရးေဘာလံုးပြဲကို မေန႔က က်င္းကခဲ့သည္။ သူတို႔ စံေတာ္ခ်ိန္ႏွင့္ဆိုလွ်င္ ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ေလာက္ ၿဖစ္၏။ ရုပ္ၿမင္သံၾကားက တိုက္ရိုက္ထုတ္လႊင့္ခဲ့သည့္တိုင္ သူအိပ္ေပ်ာ္ေနသၿဖင့္ မၾကည့္ခဲ့ရ။ ထိုပြဲကို အင္တာနက္မွတဆင့္ ၿပန္ေခၚလိုက္သည္။ ပြဲအစအဆံုးၾကည့္ဖို႔ အခ်ိန္မရ။ ထိုွ႔ေၾကာင့္ highlight အစီအစဥ္ကို ၾကည့္သည္။ ေဘာလံုးပြဲ၏ အေကာင္းဆံုးကစားကြက္မ်ားကို ဆယ့္ငါးမိနစ္အတြင္း စီစဥ္ၿပသသည္။ ႏွစ္ဂိုးစီ သေရပြဲ ၿဖစ္သြား၏။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ရုုပ္ၿမင္သံၾကားစက္ကို ပိတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ရံုးခန္းထဲသို႔ ၀င္လာခဲ့သည္။ ဒီေန႔ လုပ္ငန္းခြင္ ေစာေစာ၀င္မည္ဟု စိတ္ကူးသည္။ လုပ္စရာအလုပ္ေတြ ေစာေစာၿပီးၿပတ္လွ်င္ ညေနပိုင္းတြင္ သူ႔ခ်စ္သူႏွင့္ လူကိုယ္တိုင္ ခ်ိန္းေတြ႔ႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> သူတို႔ႏွစ္ေယာင္သည္ ခုခ်ိန္မွာ ေခတ္စားေနေသာ အြန္လိုင္းခ်စ္သူမ်ား ၿဖစ္ၾက၏။ အင္တာနက္မွတဆင့္ မိတ္ဆက္ၾကၿပီးေနာက္ ခ်စ္ၾကိဳက္ခဲ့ၾကၿခင္း ၿဖစ္၏။ သူတို႔သည္ တီဗီဖုန္းၿဖင့္သာ ဆက္သြယ္စကားေၿပာရတာ မ်ားသည္။ တစ္လတစ္ၾကိမ္ေလာက္သာ လူကိုယ္တုိင္ ေတြ႔ႏိုင္သည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> အေၾကာင္းကေတာ့ သူတို႔ေနေသာ ၿမိဳ႕ မ်ားသည္ ကီလိုမီတာ ငါးရာေလာက္ ေ၀းကြာေနေသာေၾကာင့္ပင္ ၿဖစ္၏။ လူခ်င္း ေတြ႔ခ်င္ေသာအခါၿမိဳ႕ ႏွစ္ၿမိဳ႕ ၏ အလယ္ေလာက္မွာရွိေသာ ၾကားၿမိဳ႕ ကေလးမွာ ခ်ိန္းဆိုၾကသည္။ သံလိုက္ရထားႏွင့္ဆိုလွ်င္ တစ္နာရီသာသာေလာက္ သြားရ၏။ အလုပ္ေစာေစာၿပီးလွ်င္ ညေနေစာင္း မတိုင္ခင္ေတာင္ ေရာက္သြားႏိုင္သည္။ ခ်စ္သူႏွင့္ ေအးေအးေဆးေဆး ေတြ႔ဆံုစကားေၿပာၿပီး ညစာေတာင္ အတူစားႏိုင္ေသးသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> သူသည္ ရံုးခန္းထဲက စားပြဲမွာထိုင္ၿပီး ကြန္ပ်ဴတာကို ဖြင့္လိုက္သည္။ ဒီေန႔လုပ္ရမည့္ လုပ္ငန္း အစီအစဥ္မ်ား ေပၚလာသည္။ ႏိုင္ငံၿခား ကုမၸဏီတစ္ခုသို႔ အီးေမးလ္ကို ေစာင့္သည္။ ဆယ္မိနစ္အတြင္း အေၾကာင္းၿပန္လာသည္။ သူတို႔အဆိုၿပဳထားေသာ ေစ်းႏႈန္းကို လက္ခံေၾကာင္း ၿပန္ၾကားသည္။ဒီေန႔အဖို႔ေတာ့ မဂၤလာရွိေသာ သတင္းႏွင့္ စတင္ၾကံဳေတြ႔ရၿပီး တစ္ေန႔လံုး အဆင္ေၿပမႈေတြကိုသာ ၾကံဳရေတာ့မည္ဟု ေတြးၿပီး ေက်နပ္သြားသည္။ ထိုအေၾကာင္းကို ရံုးခ်ဳပ္ရွိ ပင္မကြန္ပ်ဴတာသို႔ သတင္းပို႔လိုက္၏။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ဒုတိယ အစီအစဥ္က ဘဏ္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ရၿခင္း ၿဖစ္၏။ ထုိ႔ေနာက္ ေငြစာရင္းဌာန၊ ၿပီးေတာ့ ေၾကာ္ၿငာဌာနခြဲ၊ အခ်ိန္တိုတိုအတြင္းမွာပင္ အလုပ္ေတြ အမ်ားၾကီး ၿပီးသြားသည္။ ဒီလို လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ ရွိေသာေၾကာင့္လည္း အသက္ငယ္ငယ္ေလးႏွင့္ ဒီရာထူးကို ရရွိခဲ့ၿခင္းၿဖစ္၏။ ကုမၸဏီ၏ အရာထမ္း အဆင့္ထဲမွာေတာ့ သူ အသက္အငယ္ဆံုးပဲ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကြန္ပ်ဴတာမွ အခ်က္ေပးသံ ထြက္ေပၚလာသည္။ ရံုးခ်ဳပ္မွ တစ္စံုတစ္ခု အသိေပး အေၾကာင္း ၾကားလုိေသာ သေဘာၿဖစ္၏။ ရံုးခ်ဳပ္ႏွင့္ တိုက္ရိုက္ဆက္သြယ္ေသာ လိုင္းကို ဖြင့္လိုက္သည္။ ေနာက္ ဆယ့္ငါးမိနစ္အၾကာတြင္ အစည္းအေ၀းရွိမည္ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဆင္သင့္ၿပင္ထားဖို႔ အသိေပးၿခင္းၿဖစ္၏။ ေဆြးေႏြးမည့္ အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ ၀န္ထမ္းမ်ားကို ယခုႏွစ္အတြက္ ဆုေၾကး ဘယ္ေလာက္ေပးသင့္သလဲဆိုတာ ညွိႏႈင္းဖို႔ ကိစၥႏွင့္သူ အဆိုၿပဳ တင္ၿပထားေသာ ေတာင္အာရွမွာ ဌာနခြဲတစ္ခု ထပ္ဖြင့္ဖို႔ ကိစၥမ်ား ၿဖစ္၏။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ထိုကိစၥ ႏွစ္ခုစလံုးသည္ ေလာေလာလတ္လတ္ ရရွိထားေသာ လုပ္ငန္းေအာင္ၿမင္မႈႏွင့္ ဆက္ႏြယ ္ေန သည္။ ဒီေအာင္ၿမင္မႈမွာလည္း သူ၏ ၾကိဳးစားအားထုတ္မႈသည္ အဓိက အခန္းက ပါ၀င္ေနသည္။ သူ႔အေနၿဖင့္ မၾကာခင္မွာ ရာထူးတိုးဖို႔ ေသခ်ာသေလာက္ ၿဖစ္ေနၿပီ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> အစည္းအေ၀းခ်ိန္ ေရာက္လာသည္။ သူက ကြန္ဖရင့္အစီအစဥ္ကို တင္လိုက္သည္။ ကြန္ပ်ဴတာေပၚမွာ အစည္းအေ၀း တက္ေရာက္မည ့္သူ မ်ား၏ ရုပ္ပံုမ်ား ေပၚလာသည္။ အေပၚဆံုးက ကြက္လပ္တစ္ခုသာ လြတ ္ေန သည္။ ထံုးစံအတိုင္း ကုမၸဏီဥကၠဌ တက္မလာေသး။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> အစည္းအေ၀း တက္ေရာက္သူမ်ားသည္ မိမိတုိ႔အိမ္ရွိ ကြန္ပ်ဴတာမ်ားေရွ႕ မွာ အသီးသီး ထိုင္ေနၾကၿခင္းၿဖစ္၏။ ကြန္ပ်ဴတာေတြကို ရံုးခ်ဳပ္ရွိပင္မကြန္ပ်ဴတာၾကီးမွတစ္ဆင့္ ကြန္ရက္သဖြယ္ ဆက ္သြယ ္ ထား သည္။ ကြန္ပ်ဴတာမွာ ပါ၀င္ေသာ ကင္မရာငယ္က ရုပ္ပံုေတြကို ရိုက္ၿပီး ေပါင္းစပ္ ေပးၿခင္းၿဖင့္ ဖန္သား ၿပင္ေပၚမွာ အစည္းအေ၀းတက္သူ အားလံုး၏ ပံုမ်ားေပၚေနၿခင္း ၿဖစ္၏။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> အေပၚဆံုးမွ လြတ္ေနေသာ ကြက္လပ္ေနရာတြင္ ကုမၸဏီဥကၠဌ၏ပံု ဖ်တ္ခနဲ ေပၚလာသည္။ ဥကၠဌက ေဆာရီးပဲ၊ ကိုယ္နည္းနည္းေနာက္တ်သြားတယ္ ဟု ေၿပာေနက်အတိုင္း ဆိုသည္။ ထို႕ေနာက္ အစည္းအေ၀း စတင္သည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ၀န္ထမ္းမ်ား၏ ဆုေၾကးေငြကိစၥကို ဘဏာေရးဌာန တာ၀န္ခံက တင္ၿပသည္။ ကုမၸဏီ၏ ေရွ႕အလားအလာ အလြန္ေကာင္းေနသၿဖင့္ ဆုေၾကးေငြကို နည္းနည္းတိုးေပးသင့္ေၾကာင္း သူက ၀င္ေဆြးေႏြးသည္။ ဘဏာေရးတာ၀န္ခံ အပ်ိဳၾကီးသည္ သူ႔အိတ္ထဲက စိုက္ေပးရမွာ မဟုတ္ဘဲလ်က္ အင္တင္တင္ လုပ္ေနေသးသည္။ ဥကၠဌက ေပးလိုက္ပါဟု ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္၏။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ထို႔ေနာက္ ေတာင္အာရွဌာနခြဲ အသစ္ဖြင့္ဖို႔ကိစၥ ဆက္ေဆြးေႏြးသည္။ အားလံုးကပင္ ဖြင့္သင့္ေၾကာင္း ေထာက္ခံၾကသည္။ ထိုကိစၥအတြက္စီမံခ်က္ေရးဆြဲရန္ သူ႔ကိုပင္ တာ၀န္ေပးသည္။ ထိုဌာနခြဲ ဖြင့္ၿပီးလွ်င္ သူပဲ ဦးေဆာင္ရလိမ့္မည္ဟု နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီးသား ၿဖစ္သြား၏။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> အစည္းအေ၀း ၿပီးဆံုးသြားသည္။ အစည္းအေ၀းတက္ေရာက္ေနသူမ်ား၏ ရုပ္ပံုမ်ား တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ ေၾကာ္ၿငာဌာနတာ၀န္ခံ တစ္ေယာ္သာ က်န္သည္။ ကြန္ကရက္က်ဳးရွင္းဟု၀မ္းသာစကားဆိုၿပီးေနာက္ဘယ္လိုလဲသူငယ္ခ်င္း၊ညေနက်ရင္ စစ္တုရင္တစ္ပြဲေလာက္ထိုးရေအာင္ ဟု ေၿပာသည္။ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> သူက မမွတ္ေသးဘူးလား ဟု ရယ္ရင္းေၿပာသည္။ ၿပီးခဲ့ေသာ သံုးပြဲစလံုး သူကခ်ည္း ႏိုင္ခဲ့တာက္ုိး။ သူက ဆက္၍ ညေနက်ရင္ ခရီးထြက္စရာရွိတယ္။ ရထားေပၚမွာ တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ အခ်ိန္ရတယ္။ ကိုယ္ဆက္သြယ္လိုက္မယ္။ အိမ္မွာပဲ ေစာင့္ေန ဟု ေၿပာလိုက္၏။ ေၾကာ္ၿငာတာ၀န္ခံက ဒီတစ္ခါေတာ့ ပြဲၾကီးပြဲေကာင္းပဲ၊ စူပါဒိတ္ဘလူးရဲ႕ ကစားကြက္ေတြ ကိုယ္ ေလ့လာထားတယ္၊ ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့ ဟုုု ၿပန္ေၿပာသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> သူသည္ ေတာင္အာရွေဒသအေၾကာင္းကုိ အင္တာနက္မွတစ္ဆင့္ ေလ့လာၾကည့္ေနလိုက္သည္။ အထူးသၿဖင့္ ေတာင္အာရွႏိုင္ငံမ်ား၏ ပထ၀ီအေနအထား၊ လူဦးေရ၊ စီးပြားေရးအေၿခအေန၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္မႈမ်ားကို ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္၏။ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာ ဌာနခြဲကို ရံုးစိုက္သင့္သလဲ ဆိုတာ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ဖို႔ ၿဖစ္၏။ အခ်က္အလက္ အၿပည့္အစံုကို မိနစ္ပိုင္းေလးအတြင္းမွာပင္ အလြယ္တကူ ရွာေဖြၾကည့္ႏိုင္သည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ထိုအခါ သူ႔အေဖ ၿပန္ေၿပာေသာ အေၾကာင္းမ်ားကို သြားသတိရမိ၏။ အေဖတို႔ လူငယ္ဘ၀က အလုပ္စ၀င္စဥ္ အခ်ိန္တုန္းကဆိုရင္ အခ်က္အလက္ကေလး အနည္းငယ္ကုိ သိရဖို႔အေရး ေန႔တစ္၀က္ေလာက္ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ေနရာ သံုးေလးေနရာေလာက္ကို အပင္ပန္းခံ ေၿပးလႊားရွာေဖြရသတဲ့။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ၿပီးေတာ့ ထုိအခ်ိန္က ရံုးဆိုသည္မွာ ၿမိဳ႕ လယ္က ၾကီးမားေသာ အေဆာက္အအံုၾကီးၿဖစ္၏။ ဒီထဲမွာ စားပြဲေတြ အမ်ားၾကီး၊ လူေတြအမ်ားၾကီး စုၿပီး တကုပ္ကုပ္ လုပ္ၾကရသည္။ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ အားလံုးမွာ စာရြက္ေတြ၊ဖိုင္တြဲေတြခ်ည္းပဲ။ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားကို ေဖာင္တိန္ေတြ၊ ေဘာပင္ေတြသံုးၿပီး ကိုယ္တိုင္ လက္ေရးႏွင့္ ေရးၾကရသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ၀န္ထမ္းအမ်ားစုသည္ ရံုးႏွင့္ အေတာ္ေ၀းရာ အရပ္မွာ ေနထိုင္ၾကသည္။ ေနရာအႏွံ႔ ၀န္ထမ္းမ်ားသည္ ဘတ္စ္ကား၊ မီးရထားတို႔ႏွင့္ ရံုးကို လာၾကရသည္။ ရံုးခ်ိန္ဆိုလွ်င္ ရထား၊ ကား ၾကပ္ေလ့ရွိၿပီး လမ္းမွာတင္ နာရီႏွင့္ခ်ီၿပီး အခ်ိန္ၾကာတတ္သည္ဆို၏။ ရံုးတစ္ခါတက္ဖို႔အေရး အေတာ္ ပင္ပန္းခဲ့ၾကရွာတာပါလား။ လူေတြက လမ္းေပၚမွာပဲ အခ်ိန္ေတြ အလဟႆ ကုန္ခဲ့ၾကတာပါလား။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ရံုးမွာလည္း လူေတြ အမ်ားၾကီးဆိုေတာ့ မ်က္စိေနာက္စရာပဲ။ ၿပႆနာေတြလည္း စံုေနလိမ့္မယ္။ အေဖကေတာ့ လူအမ်ားၾကီးနဲ႔ အလုပ္လုပ္ရေတာ့ လူမႈွဆက္ဆံေရးမွာ ပိုကၽြမ္းက်င္လာတာေပါ့ တဲ့၊ သိုက္သိုက္၀န္း၀န္း အလုပ္လုပ္ရတာ ေပ်ာ္စရာၾကီးဆိုပဲ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> သူတို႔ေခတ္ ေရာက္ေတာ့ ရံုးဆိုသည္မွာ လူေတြအမ်ားၾကီး တရံုးရံုး ၀င္ထြက္ေနေသာ အ ေဆာက ္အ အံုၾကီး မဟုတ္ေတာ့။ ရံုး၀န္ထမ္းေတြက ကိုယ့္အိမ္ရွိ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ မွာ ထိုင္လိုက္လွ်င္ ရံုးတက္တာပဲ ၿဖစ္၏။ ရံုးကို အေ၀းၾကီး သြားတက္ေနစရာမလို။ ရံုးခ်ဳပ္ဆိုတာကလည္း ၀န္ထမ္းမ်ား၏ကြန္ပ်ဴတာမ်ားကို ဆက္သြယ ္ ထိန္ းခ်ဳပ္ထားေသာ ပင္မ ကြန္ပ်ဴတာမ်ားကို ဆက္သြယ္ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာ ပင္မကြန္ပ်ဴတာၾကီးႏွင့္ လူအနည္း ငယ္ေလာက္သာ ရွိေသာ ေနရာၿဖစ္၏။ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> အလုပ္ခ်ိန္ ဆိုတာကလည္း ဘယ္ႏွနာရီဟု သတ္မွတ္ထားၿခင္းမဟုတ္။ တစ္ေန႔တာအတြက္ ကုိယ္လုပ္ ရမည့္ တာ၀န္ကို ၿပီးေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၿပီးလွ်င္ ရံုးဆင္းလို႔ရၿပီ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ဟိုအခ်ိန္က ကာယလုပ္သားေတြကို ေကာ္လာၿပာလူတန္းစား(ဘလူးေကာ္လာ) ဟု ေခၚၾကသည္။ ၀တ္စံုအၿပာေရာင္ ၀တ္ဆင္ေလ့ရွိၾကေသာေၾကာင့္ၿဖစ္၏။အၿဖဴေရာင္အကၤီ်၀တ္ေလ့ရွိေသာဥာဏလုပ္သားေတြကိုေတာ့ေကာ္လာၿဖဴလူတန္းစား(၀ိႈက္ေကာ္လာ) ဟုေခၚသည္။ ေနာက္ပိုင္း စက္ရုပ္လုုပ္သားေတြ ေပၚလာ ေသာအခါ သံမဏိေကာ္လာ( စတီးလ္ေကာ္လာ) ဟုု ေခၚၾကၿပန္သည္။ ခုေတာ့ သူတို႕လို ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ မွာ ထိုင္ၿပီး အလုပ္လုပ္ၾကေသာ သူမ်ားကို ေခၚေသာ ေ၀ါဟာရသစ္တစ္ခု တြင္လာသည္။ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> အီလက္ထရြန္းနစ္ေကာ္လာ(အီးေကာ္လာ) ဟူ၍ ၿဖစ္ေလ၏။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> တစ္ခ်ိန္က ကေလာင္တြန္းသမားမ်ား ဟု ေခၚၾကသလုိ ခုလည္း ခလုတ္ႏိွ္ပ္သမားမ်ား ဟု ေခၚၾကသည္။ ေခတ္ေပၚေ၀ါဟာရ အရဆိုလွ်င္ေတာ့ ကလစ္ကာမ်ား ေပါ့။ ေမာက္စ္ကီပါ ဟု ဆိုသူကလည္း ဆိုသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဟုတ္လည္းဟုတ္သည္။သူတို႔သည္ရံုးကိစၥတြင္မကအၿခားေသာကိစၥေတြကိုပါခလုတ္ႏိွပ္ရံုၿဖင့္ပီးေၿမာက္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေနၿပီ။ စစ္သားမ်ားပင္လွ်င္ ေသနတ္မကိုင္ေတာ့ဘဲ ကီးဘုတ္ကိုင္ၿပီး စစ္တိုက္ေနၾကၿပီ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဇီ၀မွတ္တမ္းကိရိယာဆီက အခ်က္ေပးသံ ေပၚလာၿပန္သည္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၀မ္းဗိုုက္ထဲမွာ အစားေဟာင္းေတြ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ၿပည့္ေနၿပီ ၿဖစ္သၿဖင့္ စြန္႕ ထုတ္ပစ္သင့္ၿပီ ဟု အၾကံေပးထားသည္။ သူလည္း ၀မ္းထဲက ရစ္ခ်င္သလို ၿဖစ္လာ၏။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ထုိ႕ေၾကာင့္ အိမ္သာထဲသို႕ သြားသည္။ ကမုတ္ေပၚမွာ ထိုင္လိုက္သည္။ အိမ္သာတံခါး အတြင္းဘက္မွာ ကပ္ထားေသာ ဖန္သားၿပင္ေပၚတြင္ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ကိန္းဂဏန္းမ်ား ေပၚလာသည္။ လက္ရွိ္ ကိုုယ္အေလးခ်ိန္၊ လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ပတ္က ကုိယ္အေလးခ်ိန္၊ ၿပီးခဲ့ေသာ တစ္ႏွစ္အတြင္းက လစဥ္ ရွိခဲ့ေသာ ကုိယ္အေလးခ်ိန္မ်ားကို အတိုးအေလွ်ာ့ ရာခိုင္ႏႈန္းမ်ားႏွင့္တကြ ေဖာ္ၿပထားသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> သူသည္ သူ႔အေဖဆီက အက်င့္တစ္ခုကို အေမြရခဲ့သည္။ သူ႕အေဖက အိမ္သာတက္လွ်င္ သတင္းစာ ဖတ္တတ္သည္။ သူကေတာ့ အိမ္သာတက္ရင္း သတင္းၾကည့္တတ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေရွ႕က ဖန္သားၿပင္ကို ရုုပ္ၿမင္သံၾကား သတင္းအစီအစဥ္သို႕ ေၿပာင္းၿပီး ၾကည့္ေနလိုက္သည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာသည္အထိ သူ႕၀မ္းဗိုက္က မထူးၿခားေသး။ ဘယ္လိုၿဖစ္တာပါလိမ့္။ ၿပီးေတာ့မွ သူ႔ဖာသာ အေတြးေပါက္ၿပီး ၿပံဳးလိုက္မိ၏။ သူသည္ အရာရာကို အလိုအေလ်ာက္စနစ္ၿဖင့္ ခလုတ္ႏိွ္ပ္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနက် ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ အက်င့္ပါေနတာေလ။ ဟုတ္သားပဲ၊ ခုကိစၥကေတာ့ ကုိယ့္အားကိုယ္ကိုးရမွာေပါ့။ ထို႕ေၾကာင့္ ၾကြက္သားေတြ္ကုိ တအားညွစ္ထုတ္လိုက္ေတာ့မွ ေလွ်ာခနဲ ထြက္က်ၿပီး အဆင္ေၿပသြားသည္။</span><br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;"><br /> ခုမွပဲ ကိုယ့္လုပ္အားကို အၿပည့္အ၀ အသံုးခ်ခြင့္ ရေတာ့သည္။<br /><span></span></span><br /><br /><br /><br /><br />ြ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-347635030795426169?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-83095404516400862062008-12-10T00:24:00.003+06:302008-12-10T03:15:22.605+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">The Many Meaning of the Letter X</span><br /></div><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);">Wrong ( မွားသည္ )</span><br />အေၿဖတစ္ခု မွားယြင္းသည္ကို ၿပရန္ စံသတ္မွတ္ထားသည့္ သေကၤတၿဖစ္သည္။ ဤၾကက္ေၿခခတ္ႏွင့္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား အေတာ္မ်ားမ်ား အကြ်မ္းတ၀င္ရွွိၿပီး ၿဖစ္ပါလိမ့္မည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);">Adult ( အရြယ္ၾကီးရင့္လာသူ )</span><br />အခ်ိဳ႔ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ လူငယ္လူရြယ္ႏွင့္ ကေလးငယ္မ်ား မရႈစားသင့္ေသာ ရုုပ္ရွင္ႏွင့္ video ဇာတ္ကားမ်ားကို “ X “ အကၡရာၿဖင့္ ေဖာ္ၿပထားေလ့ရွိသည္။ ဤေနရာတြင္ X အကၡရာသည္ အရြယ္ၾကီးၿပင္းလာေသာ လူၾကီးကို ဆိုလိုုပါသည္။ အညွီအေဟာက္အခန္းမ်ား၊ ရက္စက္စြာ သတ္ပုတ္ခန္းမ်ားပါ၀င္ေသာ ရုုပ္ရွင္ႏွင့္ video ဇာတ္ကားမ်ားသည္ အရြယ္မေရာက္ေသးေသာ လူငယ္မ်ား ၾကည့္ရႈရန္ မသင့္ေတာ္ေၾကာင္းကို “ X “ အကၡရာၿဖင့္ ေဖာ္ၿပထားေလ့ ရွိသည္။<br /><span style="font-weight: bold;"><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Unknown ( မသိေသာ )</span></span><br />အသိအမွတ္ၿပဳရန္ အခက္အခဲၿဖစ္ေနေသာ လူ သို႔မဟုတ္ အရာမ်ားကို “ X “ အကၡရာၿဖင့္ ေဖာ္ၿပေလ့ ရွိသည္။အကၡရာသခၤ်ာတြင္ မသိကိန္းကို “ X “ ၿဖင့္ သတ္မွတ္ေလ့ရွိသည္ကို မွတ္မိၾကလိမ့္မည္။ ဥပမာ--မႈခင္းစံုစမ္းေရးအဖြဲ႔အေနၿဖင့္ အမည္မသိေသာ လူေသ အေလာင္းကို ေတြ႔လွ်င္ Mr.X ဟု သတ္မွတ္္ၾကသည္။<br /><span style="font-weight: bold;"><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Uneducated ( စာေပခ်ိဳ႔တဲ့ေသာ/ စာမတတ္ေသာ )</span></span><br />“ X “ အကၡရာသည္ စာမတတ္သူ အေတာ္မ်ားမ်ား၏ လက္စြဲၿဖစ္သည္။ စာရြက္စာတမ္းမ်ား လက္မွတ္ထုိးရာတြင္ မိမိ၏ အမည္ မိမိ မေပါင္းတတ္၊ မေရးတတ္သၿဖင့္ “ X “ အမွတ္အသားကို ေရးၿခစ္လိုက္ၿခင္း ၿဖစ္သည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);">Choice ( ေရြးခ်ယ္မႈ )</span><br /> ေလွ်ာက္လႊာပံုစံ အခ်ိဳ႕တြင္ ေရြးခ်ယ္မႈ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေရြးခ်ယ္ရန္ အကြက္ သံုးေလးမ်ိုဳးပါေသာ ေလွ်ာက္လႊာပံုစံမ်ားကို ၿမင္ဖူးၾကလိမ့္မည္။ ထုိအကြက္မ်ားအနက္ တစ္ကြက္ကို ေရြးခ်ယ္လွ်င္ ထုိလက္ကြက္အတြင္း၌ “ X “ အမွတ္အသားကို ၿပေလ့ရွိသည္။ Computer တြင္ options<br />( စိတ္ၾကိဳက္ေရြးခ်ယ္မႈ ) အကြက္ကို ႏိွပ္လုိက္လွ်င္ ၿမင္ရေလ့ ရွိသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);">Location ( တည္ေနရာ )</span><br />ပင္လယ္ဓားၿပမ်ားေခတ္က ဓားၿပတိုက္၍ ရရွိလာေသာ ေရႊေငြပစၥည္းမ်ားကို ေၿမၿမဳပ္ကာ တည္ေနရာကို “ X “ အမွတ္အသားၿဖင့္ ၿပေလ့ရွိသည္။ ထုိနည္းတူပင္ ယခုေခတ္တြင္ ေၿမပံုမ်ားေပၚ၌ တည္ေနရာတစ္ခုကို မွတ္သားလုိလွ်င္ “ X “အကၡရာၿဖင့္ မွတ္သားေလ့ရွိသည္။<br /><span style="font-weight: bold;"><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Multiply ( အေၿမာက္လကၡဏာ/ အဆပြားၿခင္း )</span></span><br />အေပါင္း( + ) အႏႈတ္ ( _ ) အေၿမွက္ ( x ) အစား ( % ) သခ်ၤာသေကၤတ ေလးမ်ိဳးးတြင္ “ X “ သည္ အေၿမွာက္လကၡဏာၿဖစ္ၿပီး အဆပြားၿခင္း သေဘာကို ေဆာင္သည္။ အလ်ားအနံ အတိုင္းအတာမ်ားတြင္လည္း “ X “ ကို အသံုးၿပဳသည္။ ဥပမာ----3’ x 4’ ဆိုလွ်င္ အလ်ား သံုးေပ၊ အနံ ေလးေပ ဟု ဆိုလိုၿခင္း ၿဖစ္သည္။ 3’x4’ ေရးသားခ်က္တြင္ “ X “ ကို “ by “ ဟု ဖတ္ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ 3’x4’ ကို 3’ by 4’ ဟု ဖတ္သည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);">Ten (တစ္ဆယ္)</span><br />ေရာမဂဏန္းမ်ား ( Roman Numberals ) ၿဖင့္ ေရးလွ်င္ “ X “ အကၡရာသည္ “ တစ္ဆယ္ “ ဟူေသာ ပမာဏကိုကုိယ္စားၿပဳပါသည္။ ေရာမဂဏန္းတြင္ V အကၡရာသည္ “ 5 “ ဂဏန္း၊ X သည္ “ 10 “ v သည္ “ 50 “ D သည္ “ 500 “ M သည္ “ 1000 “ စသည္ ၿဖင့္ သတ္မွတ္ထားၾကသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);">Magnification (ခ်ဲ႕ထြင္ၿခင္း)</span><br />ကင္မရာ ဆရာမ်ား အသံုးတြင္ “ X “ သည္ “ ခ်ဲ႕ထြင္ၿခင္း “ သေဘာကိုေဆာင္သည္။ eg: 50x ဆိုလွ်င္ အဆ( ၅၀ ) ခ်ဲ႕ၿခင္းဟု ဆိုလိုသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);">Male (အထီး)</span><br />Genetics ေခၚ မ်ိဳးရိုးဗီဇ ဆက္ႏြယ္မႈ ပညာရပ္တြင္ “ X “ ကို အထီးဟု သတ္မွတ္သည္။<br />ဥပမာ။ ။ the X chromozone<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);">Kisses(အနမ္းမ်ား)</span><br />စာ(သို႔မဟုတ္) ပို႕စကဒ္(သို႔မဟုတ္) ခရစၥမတ္ကဒ္မ်ား၏ အဆံုးတြင္ လူအေတာ္မ်ားမ်ား “ X “ အကၡရာေလးခုခန္႔မွ်ကို ဤအတိုင္း xxxx ဆက္တုိက္ေရးေလ့ ရွိသည္။ “ အနမ္းေပါင္းမ်ားစြာၿဖင့္ “ ဟူေသာအဓိပါယ္ကို ေဆာင္ပါသည္။<br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">***</span>ဘယ္စာအုပ္ထဲကမွန္းေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ သိတဲ့သူရွိရင္ေၿပာခဲ့ေပးပါေနာ္။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-8309540451640086206?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-50412049468314954832008-12-04T00:48:00.001+06:302008-12-04T00:51:16.082+06:30<span style="font-weight:bold;">Sand and Stone</span><br />A story tells that two friends were walking through the desert. During some point of the journey they had an argument, and one friend slapped the other one in the face. The one who got slapped was hurt, but without saying anything, wrote in the sand: "TODAY MY BEST FRIEND SLAPPED ME IN THE FACE." <br />They kept on walking until they found an oasis, where they decided to take a bath. The one, who had been slapped, got stuck in the mire and started drowning, but the friend saved him. After the friend recovered from the near drowning, he wrote on a stone: "TODAY MY BEST FRIEND SAVED MY LIFE." <br />The friend who had slapped and saved his best friend asked him, "After I hurt you, you wrote in the sand and now, you write on a stone, why?" <br />The other friend replied: "When someone hurts us, we should write it down in sand where winds of forgiveness can erase it away. But, when someone does something good for us, we must engrave it in stone where no wind can ever erase it." <br />LEARN TO WRITE YOUR HURTS IN THE SAND, AND TO CARVE YOUR BENEFITS IN STONE<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-5041204946831495483?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-17470510918315179392008-11-30T19:11:00.004+06:302008-11-30T19:45:30.554+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DaR-vN64EUY/STKL9InHhoI/AAAAAAAAAAw/U2jA2ZZK40o/s1600-h/bd.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 140px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DaR-vN64EUY/STKL9InHhoI/AAAAAAAAAAw/U2jA2ZZK40o/s320/bd.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274431996004107906" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ႏြယ္ဆြိ အတြက္<br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 153, 51);">#include<stdio.h><br />void main( )<br />{<br /><br />printf("Happy Birthday to You");<br /><br />}<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">ဒီ program ေလးကို ႏွလံုးသားထဲမွာ run လိုက္ပါ။ error ပါရင္ေတာ့ check လုပ္ၿပီး ၿပင္လိုက္ပါေနာ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:130%;">သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ဒီဇင္ဘာ တစ္ရက္ ေမြးေန႔မွသည္ စိတ္၏ခ်မ္းသာၿခင္း ကုိယ္၏က်န္းမာၿခင္းႏွင့္ ၿပည့္စံုၿပီး လုိအင္ဆႏၵ တစ္လံုုးတစ္၀ ၿပည့္၀ပါေစ။<br /><br /><br /></span></span></span></stdio.h></span></span></span></span><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 153, 51);"><stdio.h><span style="color: rgb(102, 102, 102);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">အဇူရီ</span></span></span></span></span></stdio.h></span></span></span></span><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 153, 51);"><stdio.h><span style="color: rgb(102, 102, 102);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span></span></stdio.h></span></span></span></span></div><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 153, 51);"><stdio.h><span style="color: rgb(102, 102, 102);"><br /><br /></span><br /></stdio.h></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-1747051091831517939?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-60249005108411077822008-11-28T21:48:00.002+06:302008-12-10T03:43:08.620+06:30<div style="text-align: center; color: rgb(0, 51, 51);"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 153);font-size:180%;" >တိုုက္ပံု</span><span style="font-size:180%;"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">သုေမာင္</span><br /></div><br />(၁)<br /><br /> လူမွန္းသိတတ္စမွ စၿပီး တိုက္ပံု စတင္၀တ္ဖူးခဲ့ဖူးတာ ရွစ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀က်မွ ၿဖစ္သည္။ တိုက္ပံု၀တ္ခ်င္သည့္ စိတ္ကေတာ့ မူလတန္း ေက်ာင္း သားဘ၀ကတည္းက ၿဖစ္၏။ အေၾကာင္းမွာ မူလတန္း အဂၤလိပ္ စာၿပဆရာ ဦးေစာစိန္သည္ တိုက္ပံုအၿမဲ၀တ္ေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္၏။ လူဆိုသည္မွာ ကိုယ့္ ဆရာ လုပ္တာမွန္သမွ်ကို အထင္ၾကီးၿမဲပဲ မဟုတ္ပါလား။ ၿပီးေတာ့ လူငယ္ဆိုတာ လူၾကီးသိပ္ၿဖစ္ခ်င္သည္ မဟုတ္လား။<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ဆရာသည္ တိုုက္ပံုအၿမဲ၀တ္ေသာ္လည္း အေရာင္ေတာ့ မေၿပာင္းေပ။ အၿမဲတမ္း မီးခိုးေရာင္ႏုႏုကိုသာ ၀တ္သည္။ဆရာ့မွာ တိုက္ပံုမီးခိုးေရာင္ ဘယ္ႏွထည္ရွိသလဲ ဟူေသာ ေမးခြန္းကိုကား မေမးရဲ။ ေမးစရာလည္း မလို။ အေၾကာင္းမွာ ဆရာ၀တ္ေသာ မီးခိုးေရာင္တိုက္ပံုသည္ တစ္ထည္တည္းသာၿဖစ္မွန္း သိလာေသာေၾကာင့္ၿဖစ္၏။<br /> အေရာင္အဆင္းက မွိန္သထက္မွိန္လာၿခင္း၊ ဟိုနားဒီနား အနားစေတြ ဖြာလာၿခင္း၊ ဟိုတစ္စ သည္တစ္စ ၿပဲလာစုတ္လာၿခင္းကို ၿမင္ရေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္၏။ ဆရာက အဲသည္ ေနရာေလးေတြကို ၿပန္í ၿပန္í ဖာေထးၿခင္းၿပဳခဲ့ေလသည္။<br /> မဟုတ္မွလြဲေရာ၊ ဆရာ့ရည္းစားက လက္ေဆာင္ေပးတာၿဖစ္မယ္ကြ ဟု ေလးတန္းသံုးခါက် ေက်ာင္းသားၾကီးတစ္ေယာက္က ကြယ္ရာမွာေၿပာတာ မွတ္မိေသးသည္။<br /> သည္လိုႏွင့္ တစ္ခုေသာ ဆရာကန္ေတာ့ပြဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေပါင္းၿပီး ခ်ဳပ္္ၿပီးသား မီးခိုးေရာင္တိုက္ပံုတစ္ထည္ ေစ်းထဲ အေၿပး၀ယ္ၿပီး ဆရာ့ကို ကန္ေတာ့လိုက္ၾကသည္။ ဆရာက----------<br />သာဓု သာဓု သာဓု ဟု သံုးၾကိမ္ေခၚေသာ္လည္း ပထမ သာဓု သာ ပီသၿပီး ဒုတိယႏွင့္ တတိယ သာဓု ကေတာ့ တစ္ဆို႔နစ္၀င္သြားေလ သည္။ ၿပီးေတာ့ ဆရာ့မွာ ပီတိမ်က္ရည္ေတြႏွင့္။သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္္တို႔ ကန္ေတာ့ေသာ တိုုက္ပံုကိုမူတစ္ခါမွ် ၀တ္တာ မေတြ႔ဖူးေသး။ မေမးရဲ ေမးရဲ ေမးၾကည့္ေတာ့-------------<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:85%;" >ငါ့တိုက္ပံုက ပစ္လိုက္ရတဲ့အဆင့္ လက္ႏွီးစုတ္ မဟုတ္ေသးပါဘူးကြယ္၊ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ မင္းတို႔တိုက္ပံုကို တစ္ေန႔ေတာ့ ၀တ္ၿပပါ့မယ္။</span><br /><br />ထိုတစ္ေန႔ကား တစ္ေန႔ေတာ့ေရာက္ရွိလာခဲ႔သည္။ ဆရာ့ မဂၤလာေဆာင္မွာ။ ဆရာဆင္းရဲသလုိ ဆရာ့ ဇနီးကလည္း ဆင္းရဲပံုရသည္။ ဆရာတို႔ မဂၤလာေဆာင္မွာ ရပ္ကြက္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာပဲ ၿဖစ္သလုိ ၿပဳလုပ္လို္က္ၾကသည္။ ပရိသတ္ကလည္း ရပ္မိရပ္ဖႏွင့္ ဆရာ့တပည္႔ မိဘမ်ား၊ လုပ္ဖက္ကိုင္ဖက္မ်ားမွ်သာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ႔ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္။ မဂၤလာေဆာင္မွာ ဧည့္ခံတာက ကိတ္မုန္႔ၾကမ္းပါးပါးေလးေတြႏွင့္ ကာကာကုလားဆိုင္က လက္ဖက္ရည္။ကၽြန္ေတာ္၀မ္းသာတာက ထိုပြဲတြင္ ဆရာသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကန္ေတာ့ထားေသာ တိုက္ပံုအကၤ ီ် အသစ္ကို ၀တ္ထားၿခင္းၿဖစ္၏။ ရယ္စရာေကာင္းေနတာက ကၽြန္ေတာ္္တို႔ ၀ယ္လာခဲ့ေသာ တိုက္ပံုက ၾကီးၿပီး ပိန္ေညွာ္ေညွာ္ဆရာႏွင့္ ဘယ္လုိမွ မလိုက္ဖက္ ၿဖစ္ေနၿခင္းပင္။ ေက်ာင္းဆင္းေက်ာင္းတက္ထိုးေသာ ဂလိုင္ ကဲ့သို႔ၿဖစ္ေနေလသည္။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ထိုအၾကိမ္ ပီတိမ်က္ရည္ က်ၾကရတာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြပါပဲ။<br /><br />(၂)<br /><br /> ဘ၀ေတြေၿပာင္းခဲ့ၿပီ။ အခ်ိန္ေတြေႏွာင္းခဲ့ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၿမိဳ႕ တက္ အလုပ္လုပ္ရင္း အရာရွိတစ္ေယာက္ ၿဖစ္ေနပါၿပီ။ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ၿဖစ္ခ်င္ရာၿဖစ္၊ နစ္ခ်င္ရာနစ္ကုန္ၾကၿပီ။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ တစ္ႏွစ္ ေနလုိမွ တစ္ခါ မေတြ႔ရေတာ့။ ဆရာ့ကို ဆိုတာကေတာ့ ေ၀လာေ၀း<br />ေပါ့။ အင္း ခုေလာက္ရွိ ဆရာလည္း ပါသြားတန္ေကာင္းပါၿပီ။ ( ဖြဟဲ့ ........ လြဲပါေစ ဖယ္ပါေစ)<br /> ကိုင္း.....ထိပ္ဆံုးကစကား ၿပန္ဆက္ၾကရေအာင္။<br /> ကၽြန္ေတာ္သည္ အရာရွိဆိုေတာ့ တိုက္ပံုမရွိမၿဖစ္ ၀တ္ရသည္။ အေရာင္စံု ၀တ္ရသည္။ ရံုးတက္ဖို႔၊ အစည္းအေ၀းထိုင္ဖို႔၊ ပြဲတက္ဖို႔၊ ညစာစားပြဲ သြားဖို႔၊ မဂၤလာေဆာင္၊ အလွဴသြားဖို႔ စသၿဖင့္။<br />သည္ေနရာမွာ မဂၤလာေဆာင္သြားဖို႔ ဆိုတဲ႔ ကိစၥသည္ အေရးပါလာ၏။ ဟုတ္ပါ့၊ တိုက္ပံုပါပဲ။ အစဥ္အလာလို ၿဖစ္ေနသည္မွာ အလွဴမဂၤလာေဆာင္ သြားသည္ဆိုလွ်င္ တိုက္ပံုသည္ အၿဖဴသာ ၿဖစ္တတ္ေပသည္။<br />ကၽြန္ေတာ့္မွာ တိုက္ပံုၿဖဴတစ္ထည္ပဲ ရွိသည္။ ဒါလည္း မၾကာခဏ ၀တ္စရာ မလိုလို႔ အပို ခ်ဳပ္မထားၿခင္းပင္။<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:85%;" >ကိုင္း ဆရာၾကီး၊ ေရွ႕အပတ္ မဂၤလာေဆာင္က ရွင့္အထက္လူၾကီးသမီး၊ လုပ္မွာက ဟိုတယ္ၾကီးမွာ၊ ဒီေတာ့ တိုက္ပံုၿဖဴတစ္ထည္ေတာ့ထပ္ခ်ဳပ္ဦးမွ<br />ငါ့တိုက္ပံုၿဖဴ ရွိသားပဲ<br />ေၿပာရ တယ္ခက္ပါလား၊ ရွင့္တိုက္ပံုက တိုက္ပံု မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ တိုက္ေဆြးၿဖစ္ေနၿပီ။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကၽြန္မ ဒီေန႔ ေစ်းသြားမယ္။</span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တိုက္ပံုၿဖဴစ တစ္စ ၀ယ္မယ္၊ ဒါပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ေနဦးကြယ့္၊ အၿဖဴမ၀ယ္နဲ႔၊ ညစ္လြယ္ ေပလြယ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေနရာတကာ ၀တ္လို႔လည္း မရဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ဒါၿဖင့္ နံ႔သာလုပ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ငါ့အသားနဲ႔ မလိုက္ပါဘူးကြာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ေနာ့ၿဖင့္ အ၀ါႏု</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ပိုဆိုးတာေပါ့ဟ၊ ဒီလိုလုပ္ကြာ၊ အစည္းအေ၀း သြားသြား၊ မသာပို႔ပို႔၊ မဂၤလာေဆာင္ပဲ၀တ္၀တ္၊ သင့္တဲ႔အေရာင္၀ယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ဘာအေရာင္လဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> မီးခိုးေရာင္ႏုႏုေလး</span></span><br />ထိုစကားကို ရိုးရိုးေၿပာလိုက္ေသာ္လည္း ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ၊ လိႈက္ခနဲ ၿဖစ္သြားသည္။ ငယ္ဆရာကို သတိရသြားသည္။<br /><br /><br /><br />(၃)<br /><br />ဆူညံေပါက္ကြဲသံမ်ား၊ ၿပိဳးၿပိဳးၿပက္ၿပက္ အေရာင္ေတြၾကားမွာ မြန္းၾကပ္လွသည္။ ပိုဆိုးတာက တိုက္ပံုအသစ္ေၾကာင့္ ေခၽြးေတြၿပန္ေနသည္။ ပိုးလံုခ်ည္ေၾကာင့္ ေအာက္ေခၽြးၿပန္သည္။ အခါေတာ္ေပး ပြဲထုတ္ၿပီးတာႏွင့္ ထၿပန္မည္ စိတ္ကူးသည္။ သို႔ေသာ္ ဒါသည္ မေကာင္းတတ္ေပ၊ တစ္ေယာက္တည္း<br />ထ ၿပန္ဖို႔ကလည္း လူၾကားသူၾကား ရွက္စရာ။ မူးေနာက္ေနာက္ပင္ ၿဖစ္လာသည္။<br />ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ကယ္တင္ရွင္တစ္ဦး ေပၚလာသည္။<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:85%;" >ဟာ ကိုဘရွင္၊ မေတြ႔တာ ၾကာၿပီဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားရွိမွန္း မသိလုိ႔ ဒီ႔ၿပင္၀ိုင္း သြားထိုင္ေနရတယ္<br />အင္း၊ ၀မ္းသာတယ္ဗ်ာ၊ ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားက ၿပန္ေတာ့မလို႔လား<br />ၿပန္ဖို႔ေတာ့ မသင့္ေသးဘူးေပါ့ဗ်ာ၊ ဒါေပမယ့္ ရပ္ကြက္ထဲက အဘိုးၾကီးတစ္ေယာက္ အသုဘရွိေနေတာ့ .................<br />ဟာ အေတာ္ပဲဗ်ိဳ႕ က်ဳပ္လည္း ထ လစ္ခ်င္ေနတာ၊ အေဖာ္ရၿပီ</span><br />ခန္းမအၿပင္ေရာက္ေတာ့-------------<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:85%;" >ခင္ဗ်ား ဘယ္ၿပန္မွာလဲ<br />ေၿမာက္ဥကၠလာ<br />အေတာ္ပဲ၊ က်ုဳပ္ ေရေ၀းသုသာန္သြားမွာ၊ လမ္းၾကံဳတယ္</span><br />သူ႔ကား အေကာင္းစားၾကီးႏွင့္ ဟန္က်လွသည္။ ေလေအးစက္ဖြင့္ထားသၿဖင့္လည္း ေပါ့ပါးလန္းဆန္းသြားသည္။ သည္လုိႏွင့္ ေၿမာက္ဥကၠလာ ေရာက္လာသည္။<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:85%;" >ဘယ္လမ္းလဲဗ်<br />ေနဦး၊အၿပန္မွ ဆင္းမယ္၊ မသာတစ္ေခါက္ ေက်ာင္းဆယ္ေခါက္တဲ့။ ၾကံဳတုန္း အသုဘ ၀င္ပို႔မယ္ဗ်ာ<br />ခင္ဗ်ား အသိမို႔လို႔ိလား<br />သိသိ မသိသိ၊ က်ဳပ္ကေတာ့ အသုဘ ကားတန္းနဲ႔ ၾကံဳရင္ လိုက္ပို႔တာ အက်င့္လို ၿဖစ္ေနၿပီ<br />သာဓုဗ်ာ၊ သာဓု.....သာဓု</span><br /><br /><br /><br />(၄)<br /><br />ဟိုေရာက္ေတာ့ ကားၾကီးကားငယ္ အသြယ္သြယ္တို႔ ၿပန္ထြက္ကုန္ၾကတာနဲ႔ တိုးေတာ့၏။<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:85%;" >ေဟ့လူ၊ မမီေတာ့ဘူးဗ်<br />ဟာ အဲဒီ အသုဘ မဟုတ္ပါဘူး၊ လာစမ္းပ</span>ါ<br />သူ႔ေနာက္ လုိက္သြားေတာ့ ပရိသတ္ သံုးေလးဆယ္ေလာက္သာ ရွိေသာ ဆင္းရဲသား အသုဘ။ အေလာင္းမွာလည္း ဇာအုပ္ေဆာင္းကေလးမွ် မိုးမထား။ မ်က္ႏွာမွာ မိတ္ကပ္ၿခယ္မထား။ မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္၊ ပါးစပ္အေဟာင္းသား။ ငိုမယ့္ ယိုမယ့္သူလည္း မရွိ။ အကၤ ီ်ႏြမ္းလံုၿခည္ႏြမ္းကေလး အေပၚက လႊမ္းထား၏။ ဘယ့္ႏွယ္ ဒီလို အသုဘကို က်ဳပ္မိတ္ေဆြက ကားအေကာင္းစားၾကီးႏွင့္ သြားပို႔ရသတဲ့။ သို႔ေသာ္သူက ေၿပာသည္။<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:85%;" >အဲဒီ ဆရာၾကီးက ေက်ာင္းဆရာေဟာင္းၾကီးဗ်။ မေသခင္ ရက္ပိုင္းထိ က်ဳပ္ေၿမးကို ကၾကီးခေခြး သင္ေပးသြားေသးတာ၊ ဆင္းရဲရွာပါတယ္ဗ်ာ။ က်ဳပ္ေပးတဲ့ လခေလးနဲ႔ သူရို႕ လင္မယား စားေသာက္သြားရတာ။ အိမ္ငွားခလည္း က်ဳပ္ပဲ ေပးတယ္ေလ၊ သိပ္သေဘာေကာင္းတဲ့ဆရာၾကီး။</span><br />သူ႔စကားၾကားရေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာၾကီး ဦးေစာစိန္ကို ခ်က္ခ်င္းေၿပးၿပီး သတိရမိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ အေလာင္းထည့္ရန္ ၿပင္ဆင္ထားေသာ အေပါစား ေခါင္းတလားဆီ လွမ္းၾကည့္မိသည္။<br /><div style="text-align: center;"> <span style="color: rgb(204, 0, 0); font-style: italic;">ဟာ..............</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဆရာၾကီး ဦးေစာစိန္ ( အသက္ ၇၉ )</span>.......တဲ့။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လုိ ၿဖစ္သြားသည္ မသိေတာ့။ရုတ္ခနဲ ထိုင္ခ်လိုက္ၿပီး ဆရာၾကီးကို ဦးငါးၾကိမ္ ခ်လိုက္ပါသည္။<br />ပထမအၾကိမ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္လည္သည္။ဒုတိယအၾကိမ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ ရႈိက္လိုက္မိသည္။<br />တတိယအၾကိမ္တြင္ မ်က္ရည္ေတြ က်လာသည္။စတုတၳအၾကိမ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ ငိုၾကီးခ်က္မ ၿဖစ္ေနၿပီ။<br />ပဥၥမအၾကိမ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ ဟု ေအာ္လိုက္မိသည္။ကၽြန္ေတာ့္အၿပဳအမူကို ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြၾကီးေရာ၊ ငိုမည့္သူမရွိေသာ ပရိသတ္ကပါ မွင္သက္မိေနၾက၏။ တကယ္ေတာ့ သည္မွ်အထိ ကၽြန္ေတာ့္လို<br />အရာရွိတစ္ေယာက္ အၿဖစ္သည္းဖုိ႔ မသင့္ေပ။သူ႔အေဖမ်ားလား မသိဘူး ဆိုသည့္ အသ့သဲ့သဲ့ကို ၾကားလိုက္သည္။အမွန္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။အဓိကမွာ တိုက္ပံုၿဖစ္သည္။ သည္ကေန႔က်မွ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဘာေၾကာင့္ တိုုက္ပံု မီးခိုးႏုႏုေရာင္ ကို ၀တ္လာမိသနည္း။ ထိုအေရာင္ကိုေရာဘာေၾကာင့္ ေရြးၿပီး ခ်ဳပ္ခိုင္းခဲ့သနည္း။<br />တစ္ခါတစ္ရံတြင္ လူတစ္ေယာက္၏ အတြင္းစိတ္သည္ ထူးဆန္းေပစြ။ေခါင္းတလားတြင္းသို႔ ထည့္သြင္းရန္ သူရို႕ ၿပင္ဆင္လိုက္္ခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ အသစ္စက္စက္ မီးခိုးေရာင္တိုက္ပံုႏုႏုကို ခၽြတ္လိုုက္သည္။<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဆရာၾကီး၏ ကိုယ္ေပၚ လႊမ္းေပးလိုက္သည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-6024900510841107782?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-80129179558067757452008-11-27T01:47:00.004+06:302008-11-27T02:08:47.630+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DaR-vN64EUY/SS2i5fO4t5I/AAAAAAAAAAk/T5e4dFat8L0/s1600-h/BuddhaGaya.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DaR-vN64EUY/SS2i5fO4t5I/AAAAAAAAAAk/T5e4dFat8L0/s320/BuddhaGaya.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273049847240898450" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >၂၀၀၆ တုန္းက ရန္ကုန္ကို သင္တန္းတက္ဖို႕သြားေနတုန္းကေပါ့။ မအိအိခင္ ဆိုတဲ့ စီနီယာအစ္မတစ္ေယာက္က</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ဒီဘုရားပံုေတာ္( ဓာတ္ပံု)ေလးကို အမွတ္တရ ေပးခဲ့ပါတယ္။ တာ၀န္က်ရာ ၿမစ္ၾကီးနားကို လာေတာ့ ဒီဘုရားပံုေတာ္ကို ယူခဲ့ပါတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ ( ၂၀၀၈ ) မွာ ရန္ကုန္ကို အလုပ္တာ၀န္နဲ႕သြားရင္း ဒီဘုရားပံုေတာ္ကို ကြန္ပ်ဳတာတစ္လံုးမွာ ေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါနဲ႕ က်ေနာ္လည္း က်ေနာ့္ mp3 ေလးထဲထည့္ၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >သိမ္းထားခဲ့ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ ဒီပံုေလးကို ေမးလ္နဲ႕ ပို႕ေပးဖူးပါတယ္။ မရေသးသူေတြအတြက္ က်ေနာ္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အားလံုး ကုသိုလ္ပြားႏိုင္ၾကပါေစ။</span><br /></div><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-8012917955806775745?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-68426444431517769522008-11-25T23:33:00.006+06:302008-11-26T00:12:39.537+06:30<div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ပင္လယ္ႏွစ္စင္း</span></span></span><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 102, 51);"><span style="font-size:100%;">ပါလက္စတိုင္းေဒသတြင္ ပင္လယ္ႏွစ္စင္း ရွိပါသည္။ တစ္ခုေသာ ပင္လယ္တြင္ ေအးၿမၾကည္လင္ေသာ ေရအယဥ္ရွိ၏။ စိမ္းစိုလန္းဆန္းေသာ ကမ္းနဖူး ရွိ၏။ ငါးမ်ိဳးစံုတို႕ ရွင္သန္က်က္စားရာ ၿဖစ္သလို၊ ကမ္းစပ္သစ္ပင္အားလံုး၏ေရၾကည္ေပးရာ ေအးၿမကန္သာ ၿဖစ္ပါ၏။ လူတို႕က ဤပင္လယ္ကို " <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ႏွစ္လုိဖြယ္ရာ ရွိေသာ ပင္လယ္ </span>" ( The Seaof Galilie) ဟုေခၚၾကသည္။<br /><br />တစ္ခုေသာ ပင္လယ္တြင္မူ ညိဳညစ္ေသာ ေရၿပင္အတိ ၿပီး၏။ ေၿခာက္သေယာင္းေသာ ကမ္းပါးတို႕ၿဖင့္ ၀န္းရံ၏။ ေလၿပည္မညင္း၊ ငါးတို႕မေပ်ာ္ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႕ ေရွာင္ကြင္းၿခင္း ၿပဳၾက၏။ လူတို႕က ဤပင္လယ္ကို "<span style="color: rgb(255, 0, 0);">မရဏပင္လယ</span>္ " ( Dead Sea ) ဟု ေခၚၾကသည္။<br /><br />ေဂ်ာ္ဒန္ၿမစ္ေရသည္ အဆိုပါ ပင္လယ္ႏွစ္ခုသို႕ အညီအမွ် စီး၀င္ပါသည္။ သို႕ႏွင့္တုိင္ ပင္လယ္ႏွစ္ခုမွာ ၿခားနားလြန္းလွ၏။ အသို႕နည္း။ " <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ႏွစ္လုိဖြယ္ပင္လယ</span>္ " က ၿမစ္ေရကို လက္ခံသည္ႏွင့္အမွ် ၿပန္ထုတ္ေပးသည္။ အ၀င္ႏွင့္ အထြက္ ညီမွ်ေနရာ ထာ၀စဥ္ စီးဆင္းေနၿပီး ၾကည္လင္ေနၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္။ " <span style="color: rgb(255, 0, 0);">မရဏပင္လယ္ </span>" ကမူ ၿမစ္ေရကို လက္ခံရံုမွ်သာ ရွိိၿပီး ၿပန္လည္မေ၀မွ်။ တြန္႔တိုစြာ သိမ္းဆည္းထားသည္။ သို႕ၿဖင့္ ေရေသတုိ႕ သဘာ၀အတိုင္း မံႈမိႈင္းအံု႕ဆုိင္းေနၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">သင္ကိုယ္တုိင္ ေရြးခ်ယ္ရမည္ဆိုလွ်င္ မည္သို႕ေသာ ပင္လယ္ၿဖစ္လိုပါသနည္း။ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">..........ႏွစ္လုိဖြယ္ေလာ............မရဏေလာ...................။</span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">" <span style="color: rgb(255, 153, 0);">ဘရုစ္ဘာတန</span>္" ရဲ႕ အညၾတ ( The Man Nobody knows ) စာအုပ္ထဲက ထုတ္ႏုတ္ထားတာပါ။ အေပးအယူမွ်တသူနဲ႕ အယူသာရွိၿပီး မေပးခ်င္သူဆိုတဲ့ အက်င့္ႏွစ္ခုကို ႏိႈင္းယွဥ္ၿပတာလို႕ နားလည္ရပါတယ္။ " <span style="color: rgb(255, 153, 0);">အတ</span>ၱ " ဟာ ခ်ိဳတယ္ဆိုတာေတာ့ လူတိုင္း အသိမို႕ အက်ယ္မခ်ဲ႕လိုေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခိ်ဳလြန္းရင္လည္း ခါးတတ္ပါတယ္။ "<span style="color: rgb(255, 153, 0);">ပရ</span> " ဟာ စပ္ပူစပ္ေလာင္ ၿဖစ္တတ္ေပမယ့္ ခံစားတတ္ရင္ အရသာရွိႏိုင္ပါတယ္။ ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္က ႏြမ္းပါးသူေတြကို ကိုယ့္ရွိတာေလးထဲက နည္းနည္းခြဲေပးၾကည့္ပါလား။ ဒါမွမဟုတ္ နည္းနည္းေလာက္ အလုပ္ရႈပ္ခံၿပီး သူမ်ားကို ကူညီၾကည့္ပါလား။ ငရုတ္သီးစပ္စပ္ေလးနဲ႕ ထမင္းပူပူ ေလြးလုိက္ရသလို ခံတြင္းေတြ႕ႏိုင္စရာ ရွိပါတယ္။ " ႏိုင္သေလာက္ကူညီ " ခ်င္တဲ့ အက်င့္ေကာင္းေလးတစ္ခုမို႕ စမ္းသပ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။<br /><br /><br /></span></span></span></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 102, 51);"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု သားေရႊဥ<span style="color: rgb(0, 153, 0);"> စာအုပ္မွ ကူးပါသည္။</span><br /><br />( ေက်ာ္၀င္း )</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"></span></span></span></span></div><span style="color: rgb(153, 102, 51);"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span></div><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-6842644443151776952?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-31220348275902380942008-11-25T21:26:00.004+06:302008-11-25T21:42:00.130+06:30<span style="color: rgb(153, 102, 51);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အၾကည့္တစ္ခ်က္ ေထာက္လုိက္ရံုနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ရင္ခုန္သံေတြ က်ိဳးေပါက္ခဲ့ရတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">စိတ္ရွိလက္ရွိ ဟစ္ေၿပာလိုက္ခ်င္တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အနက္ရိႈင္းဆံုး သံစဥ္ဆုိတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မ်က္လံုးေတြနဲ႕ သီဆုိရတဲ့ ကဗ်ာတစ္မ်ိဳးမို႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">နားမေထာင္လည္း တုိးတိုးေလး ၾကားရတာပါပဲ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေနာက္ဆံုးမွာ..........</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဘယ္ေလာက္ရံႈးရံႈး</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဲ့ဒီ အၿပံဳးေလး တစ္ခ်က္ေလာက္အပြင့္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အာရံုေတြ ေစစား လႊင့္လိုက္ခ်င္တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ရင္ခုန္သံအၾကြင္းမဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငါဟာ မင္းေၾကာင့္ လင္းခဲ့ရတဲ့ လမင္းပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ညခင္းတုိင္းမွာ သာခ်င္တယ္။</span><br /><br /><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 102, 51);"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လေရာင္ခ်ိဳ</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ပန္းနဲ႕လင္းတဲ့လမင္း</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">2003, March</span><span style="font-style: italic;"></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-3122034827590238094?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-88982137041642774982008-11-25T21:06:00.005+06:302008-11-25T21:18:30.732+06:30<div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ၿဖစ္စဥ္</span></span></span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);"><br />ဘယ္သူမွ မရွိတဲ့ အခန္းမွာ<br />ဖုန္အထပ္ထပ္ ေရးၿခစ္ထားတဲ့ ခံုတန္းရွည္<br />ေဖြးေဖြးၿဖဴတဲ့ အမည္းေရာင္ သင္ပုန္း<br />တလိပ္လိပ္ တက္တဲ့ ေဒါသေတြ<br />ဂရုမစိုက္တဲ့ မ်က္၀န္းေတြ<br />ေစတနာထားမိတဲ့ ငါ့စိတ္ေတြ<br />ယိုင္.............ယိုင္............သြားခဲ့ရတာ။<br /><br />တသက္စာ ၿပ႒ုုာန္းခ်က္တဲ့<br />ဒီလိုနဲ႕ အဆံုးသတ္ရမွာ<br />ငါ့လိပ္ၿပာ ငါရွက္တယ္။<br /><br />ဂႏၱ၀င္ၿဖစ္ခြင့္မရေတာင္<br />ခဏတာ အားၿဖည့္ဖုိ႕<br />ဘာေတြလုိေနၾကတာလဲ ?<br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">အဇူရီ<br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">19-3-07(Monday)</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">4:35 pm</span>ီ</span><br /></div><span style="color: rgb(102, 102, 102);"></span></div><span style="color: rgb(102, 102, 102);"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-8898213704164277498?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-31833877579176395382008-11-25T20:37:00.007+06:302008-11-25T22:24:37.630+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">အသြင္ေၿပာင္းပြဲေတာ္<br /><br /></span></span><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">- သန္းေခါင္ေက်ာ္ မဟူရာည<br />ဟုိတစ္စ ဒီတစ္စ အလင္းတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕<br />အလႊာစံု ဆင္ႏႊဲတဲ့<br /> <span style="font-style: italic;"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0); font-style: italic;">" ကမၻာ႕ပြဲေတာ္ည "</span><br /><br />- ဒီအခ်ိန္ဆို<br /> အားလံုး .............. ကခုန္ၾက<br /> ရႊင္လန္းၾက<br /> ငိုရိႈက္ၾကနဲ႕<br /> ေလာကဓံ စံုလင္ပံုမ်ား<br /> မ်က္ေတာင္ခတ္ဖို႕ေတာင္ ေမ့ေနၾက ....................။<br /><br />- ၿပီးေတာ့ ............... လက္ခုပ္သံေတြ<br /> စကားစစ္ထိုးသံေတြေအာက္မွာ<br />ငါတို႕ရဲ႕ ပြဲေတာ္ဟာ အသြင္ေၿပာင္းခဲ့ရ ။<br /><br />- ငါ့အတြက္ေတာ့<br /> ဒီပြဲေတာ္မွာ ပါ၀င္ဖို႕<br /> အေရခြံ ထူဖို႕ပဲလုိတယ္............။<br /><br />- ကဲ...........မင္းနဲ႕ငါ<br /> ရိုးသားစြာနဲ႕<br /> အတူ ဆင္ႏႊဲၾကပါစို႕ .............။<br /><br /> </span></span></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">အဇုူရီ</span></span></span></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">15-5-03(Thursday)</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">12:45 am</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br /></span></span><span style="font-weight: bold;"></span></span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;"></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-3183387757917639538?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-35731274570487720092008-11-24T21:09:00.005+06:302008-11-25T21:46:47.342+06:30<span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ႏို၀င္ဘာ ၂၅ ရက္ေန႕ဟာ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ၿမန္မာလုိ ေမြးေန႕ေနာ္။<br />အေ၀းတစ္ေနရာမွ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။<br />ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ကိုေတာ့ အဂၤလိပ္ေမြးေန႕ရက္ေရာက္မွပဲ ေမးလ္နဲ႕ ပို႕ေတာ့မယ္ေနာ္။<br />အမွတ္တရအေနနဲ႕ နင္နဲ႕ငါ အေၾကအလည္ ေဆြးေႏြးဖူူးတဲ့ ကဗ်ာေလးကို တင္ထားေပးလုိက္တယ္။<br />ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ကိုေတာ့ နင္ေပးခ်င္သလို တပ္လိုက္တယ္။<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ဘ၀ထဲကအခ်စ္</span></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"></span></span></div><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />ၿ<span style="color: rgb(102, 51, 255);font-size:100%;" >ပီးခဲ့တာေတြ ေနာက္ေၾကာင္းၿပန္</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 255);font-size:100%;" >မၿဖစ္္ေသးတာ ခန္႕မွန္းၾက</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 255);font-size:100%;" >ပစၥဳပန္မွာ ရင္ခုန္ၾကတဲ့</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 255);font-size:100%;" >............ငါတို႕ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေတြ...........။</span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 255);font-size:100%;" >တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ေရာင္းေစ်းၿမွင့္ၾက</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 255);font-size:100%;" >တစ္ခ်ိဳ႕လည္း အထူအပါးညွိၾက</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 255);font-size:100%;" >ေသခ်ာတာက......... ငါတို႕ရဲ႕ ရင္ခုန္သံေတြ</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 255);font-size:100%;" >................ထပ္တူက်ဆဲပဲ............။</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><br /> </span></span><div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">အဇူရီ</span></span></span><br /><br />1-7-08(Monday)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-3573127457048772009?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-83101795927895039592008-11-24T00:19:00.003+06:302008-11-24T00:40:33.914+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DaR-vN64EUY/SSmYsg3acQI/AAAAAAAAAAc/gRRok_s0rT4/s1600-h/friends.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 210px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DaR-vN64EUY/SSmYsg3acQI/AAAAAAAAAAc/gRRok_s0rT4/s320/friends.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271912729317896450" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ.....................<br /><br />ဒီပံုေလးကို မွတ္မိၾကေသးလား?<br /><br />ကင္းေကာင္....နင့္ကင္မရာနဲ႕ ရိုက္ထားတာေနာ္။ ခုေရာ နင္ ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ၿဖစ္ေသးလား။ ဆုေတြရရင္ ေၿပာဦးေနာ္။<br />အင္းသားတုိ႕စံုတြဲ.....ခုေရာအရင္လိုရန္ၿဖစ္ၾကတုန္းလားဟ။ မၿဖစ္ၾကပါနဲ႕ဟာ။ ဟုတ္လား။ ငါက နင္တုိ႕အနားမွာ မရွိေတာ့ အရင္လို ဒိုင္မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူးေလ။<br />ေဟမာန္က်ား.............ဘာေတြအလုပ္ရႈပ္ေနလဲ။ မေတြ႕တာၾကာၿပီေနာ္။ အစစ ok ပါေစဟာ။<br />ေအးၿမတ္ၿဖဴ....သူဘာေတြလုပ္ေနတယ္ၾကားေသးလဲ။ သိရင္ေၿပာၾကပါဦး။<br />ႏြယ္ဆြိ..................exam အတြက္ ပင္ပနး္ေနၿပီလား။ ေအာင္မွာပါဟ။ စိတ္ပူမေနနဲ႕ ။ ၾကားလား။ ေအးေဆးလုပ္။<br />၀င္းလတ္ေရ............နင္ကေတာ့ ခုထိ အြန္လိုင္းမ၀င္ေသးဘူးေနာ္။<br />ေက်ာ္ဆန္းဦးနဲ႕ ေဇာ္၀င္းမ်ိဳး................သုူငယ္ခ်င္းတို႕ အုိေကၾကတယ္မလား။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-8310179592789503959?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-40493180871840152542008-11-22T14:54:00.005+06:302008-11-25T21:53:51.069+06:30<div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">လမ္းစရွာဆဲ</span><br /></span></span><div style="text-align: left; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">တေရြ႕ေရြ႕သြားေနတဲ့ခရီးပါ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">အဲ့ဒီမွာ........</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ပန္းေမြ႕ယာလုိ မႏူးညံ့ဘူး။</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေက်ာက္တံုးလိုလည္း မမာခဲ့ပါဘူး။</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လဲက်ရင္ၿပန္ထ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေမာရင္ခဏနား</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ကူရာမဲ့ ငါတစ္ေယာက္တည္း.........</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ကာရန္မညီတဲ့ဘ၀ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိမွာပါ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ငါ့ဖာသာအားတင္းရင္း</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">သံစဥ္ေတြ ညွိလို႕ေပါ့............</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဒီလိုနဲ႕ ........</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">အိပ္မက္ေတြ ပံုရိပ္ေဖာ္</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ခရီးအဆံုးကို ေတာင့္တရင္း</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ငါ.......ဆက္လက္ေလွ်ာက္ေနဆဲ.....................။</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">အဇူရီ</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">30-6-08(monday)</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">3:00 pm</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;"></span></span></div></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;"></span></span><br /></div><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-4049318087184015254?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-11390654408377445582008-11-19T22:57:00.000+06:302008-11-19T23:19:07.822+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DaR-vN64EUY/SSQ_zArbNiI/AAAAAAAAAAM/PylUtia0qGQ/s1600-h/innlay.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DaR-vN64EUY/SSQ_zArbNiI/AAAAAAAAAAM/PylUtia0qGQ/s320/innlay.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270407609518339618" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />၂၀၀၄ ခုႏွစ္တုန္းက ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တိုင္ကို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ သြားတုန္းက အင္းေလးမွာ ရိုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေလးပါ။ ခု ဒီထဲက ပံုေလးထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ခုဆို တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ လူခ်င္းဆံုေတြ႕ ဖို႕ ခက္ခဲသြားပါၿပီ။ </span><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br /><br />သူငယ္ခ်င္းတို႕ ေရ..........<br /><br />ငါတို႕ ဒီတုန္းက ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ ရင္ထဲမွာ </span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မွတ္တမ္းတင္ထားၾကရေအာင္ေနာ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-1139065440837744558?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2716182419613857964.post-17388642318163836812008-11-19T22:23:00.000+06:302008-11-19T23:16:42.651+06:30<span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;">က်ေနာ္ blog လုပ္ခ်င္ေနတာၾကာၿပီ။ အဓိက ကေတာ့ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြကို သတိရတဲ့ အခါ သူတုိ႕အေၾကာင္းေလးေတြ က်ေနာ္ ခ်ေရးမယ္။ သူတို႕ ေတြ ဒါကို ဖတ္ရတဲ့ အခါ ဟုိအရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တာေတြကိုၿပန္ၿပီး သတိရၾကလိမ့္မယ္။ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြက က်ေနာ္နဲ႕ ေ၀းရာမွာ ေရာက္ေနၾကတာကလား။ဒီေတာ့ သူတို႕ ေတြ က်ေနာ့္ blog မွာ ၀င္ဖတ္ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈရၾကပါေစလို႕ ရည္ရြယ္လိုက္ပါတယ္။<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >NOW, I am remembering my friends.</span><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2716182419613857964-1738864231816383681?l=thirteenborn.blogspot.com' alt='' /></div>thirteenbornhttp://www.blogger.com/profile/01785985952845331792noreply@blogger.com0