2-5-2010

ဒီတစ္ခါေတာ့ က်ေနာ္ မေက်မနပ္ၿဖစ္ေနတာေလးေတြ ေရးဦးမယ္ဗ်ာ။

က်ေနာ္ခု ေနေနရတာက လူ (၈)ေယာက္ကို အေဆာင္တစ္ခုတည္းမွာ တူတူေနရတယ္ဗ်။ အခန္း (၄)ခန္း ရွိတယ္။ တစ္ခန္းကို ႏွစ္ေယာက္ေပါ့။ အေဆာင္မွာ အေဆာင္မွဴးဆိုၿပီး ရွစ္ေယာက္ထဲကေန တစ္ေယာက္ကို ခန္႔ထားၾကတယ္။

က်ေနာ္ေၿပာခ်င္တာကေတာ့ လူေတြက ဘာလို႔ ကိုယ့္အိမ္ကုိယ့္ယာလို သေဘာမထားဘဲ ထင္သလို လုပ္ေနၾကတာလဲဗ်ာ။ တစ္ေယာက္ကို ကူညီေပးခ်င္စိတ္ေတြ ခန္းေၿခာက္ေနၾကတာလဲ။ ဘာလို႔ တြက္ကပ္ေနၾကတာလဲဗ်ာ......။

က်ေနာ္တို႔က မနက္ ၈း၃၀ ေလာက္ဆို အားလံုး အေဆာင္က ထြက္ၾကရၿပီ။ အဲ့ဒီအခါမွာ အေဆာင္မွာ ရွိတဲ့့ တံခါးေတြကို ေနာက္ဆံုးက်န္ခဲ့တဲ့သူက ပိတ္ေပေရာ့ပဲ။ အဲ.........အမွန္က အရင္ထြက္သြားတဲ့သူေတြက တံခါးမၾကီးပဲ ခ်န္ၿပီး က်န္တဲ့တံခါးေတြကို ပိတ္ေပးခဲ့မယ္ဆိုရင္..............ေနာက္ဆံုးက်ုန္ခဲ့တဲ့သူအတြက္ မသက္သာဘူးလား ........................။

ၿပီးေတာ့ (ကန္ေတာ့ဗ်ာ) အိမ္သာေရေပါ့။ ေရလႊတ္တုန္းဆို ေရပိုက္ကေန ေရလာတယ္။ ေရလႊတ္ခ်ိန္မဟုတ္ရင္ အိမ္သာေရက မလာေတာ့ဘူး။ နည္းနည္းခ်င္းပဲ က်ေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့ သူတုိ႔က ေရပံုးနဲ႔ ခပ္မထည့္ခ်င္ေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္တယ္မွတ္လဲ။ နည္းနည္းခ်င္းက်ေနတဲ့ ေရ ကို ဖြင့္ထားခဲ့ၾကတယ္။ ဖြင့္ထားခဲ့ရင္လည္း ၿပန္ေတာ့ ပိတ္ဦးမွေပါ့ဗ်ာ.......။ ခုေတာ့ အၿမင္မေတာ္တိ္ုင္း က်ေနာ္က အေနာက္ကေန လုိက္လုပ္ေနရတာဗ်ာ။ သူတုိ႔ ဒီလိုလုပ္တာဟာ ေရစင္မွာ နည္းနည္းပဲ က်န္ေတာ့တဲ့ ေရကို မေခၽြတာရာ မေရာက္ဘူးလားဗ်ာ။

ၿပီးေတာ့ တခ်ိဳ႔ကိစၥေတြမွာ သစၥာသိပ္ရွိၾကတယ္ဗ်။ ဘယ္လုိ ရွိသလဲ ဆုိေတာ့ ကိုယ္က ဒီတံခါးကို မဖြင့္ဘူးဆုိရင္ ၿပန္ၿပီး မပိတ္ဘူးဗ်။ မေန႔ကေပါ့။ က်ေနာ္က မီးဖုိ္ေခ်ာင္မွာ ထမင္းခ်က္ၿပီး ၿပတင္းေပါက္တံခါး မပိတ္ခဲ့ရေသးဘူး။ က်ေနာ္ခ်က္ၿပဴတ္ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္က ခ်က္ေနေသးေတာ့ က်ေနာ္က ေလ၀င္ေလထြက္ေကာင္းေအာင္လုိ႔ တံခါးကို မပိတ္ခဲ့ေသးဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲ့ဒါဗ်ာ...........အဲ့ဒီတစ္ေယာက္က သူ ခ်က္ၿပီးတဲ့အခါ တံခါးေပါက္ကုိ မပိတ္ခဲ့ဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္ဖြင့္ထားခဲ့တဲ့ တံခါးေပါက္ကိုပဲ မပိတ္ခဲ့တာေနာ္။ ကဲ................ဘယ့္ႏွယ့္လဲ ။

အဲ့လို ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ကိစၥကို ကုိယ္ကပဲ အဆံဳးသတ္ရမယ္ဆုိရင္ ဘာလုိ႔ အိ္မ္သာေရကိုေတာ့ မပိတ္ခဲ့ၾကတာလ ဲ မသိဘူးေနာ္။

ၿပီးေတာ့ ရွိေသးတယ္ဗ်။ ေရသြန္ၾကတာေလ။ အေဆာင္ေရွ႔တံခါးေပါက္မွာ ဘာလုိ႔ သြန္ၾကတာလဲ မသိဘူးဗ်ာ။ သူတုိ႔ ဒီလို ေရသြန္ေတာ့ အေဆာင္အ၀င္အထြက္ ေရေတြနဲ႔ ေခ်ာ္လဲမွာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေတာ့ မေနႏိုင္တဲ့ က်ေနာ္က လုိက္ၿပီး ရွင္းေနရတယ္ဗ်။

က်ေနာ္ ခုလုိ ေရးမိတာက က်ေနာ္လုပ္ေနရလို႔ ေရးတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္ကေတာ့ အၿမင္မေတာ္တိုင္း လုုပ္ေပးေနမိဦးမွာပဲေလ။ က်ေနာ့္ဆႏၵကေတာ့ သူတုိ႔ကို လူပီသေစခ်င္တယ္။ နည္းနည္းမ်ား ၾကီးက်ယ္သြားမလား မသိဘူး။ အမွန္ကေတာ့ ကိုယ့္ေၾကာင့္ သူတစ္ပါးမွာ ထိခိုက္မႈ မၿဖစ္သြားေအာင္ ေနထိုင္ၿပဳမူမိစိတ္ေတြ ရွိေနေစခ်င္တာပါပဲဗ်ာ။

က်ေနာ္လည္း စိတ္ထားေကာင္းဖုိ႔ လူပီသဖုိ႔ ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမယ္။


အဇူရီ

My experience

က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္တက္တုန္းက ခံစားခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေလးေတြပါ။
ကဗ်ာေတြ ၿပန္ဖတ္ရင္းနဲ႔ ေတြ႔တာနဲ႔ အမွတ္တရအေနနဲ႔ ၿပန္တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။
အားလံုးအမွတ္ရၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသြားဖို႔ စီးခဲ့၇တဲ့ ေရႊမန္းေမ အေတြ႔အၾကံဳေလးေတြကို ေရးသားထားတာပါ။ ခံစားေပးလွည့္ပါေနာ္။

1CST's ရင္ခုန္သံ

ႏွင္းမႈန္ေ၀သီ ေဆာင္းနံနက္တြင္
မပီ၀ိုးတ၀ါး လႈပ္ရွားသူမ်ား
ၿမင္ေတြ႔ႏိုင္ရန္ ခဲယဥ္းလွ၏။

ေ၀လီေေ၀လင္း အလင္းပ်ံ႔ခ်ိန္
မည္းမည္းၿမင္၇ာ ၾကည့္မိခဏ
စိတ္၀ယ္ပင္ပန္း ေစာင့္စားရ၏။

ကဆုန္ခုန္ေပါက္ သူေရာက္ခ်ိန္၌
ၿမင္သာထင္ရွား မက်န္ခဲ့၇န္
ေ၀ွ႔ယမး္လက္ၿပ တားဆီးရ၏။

သူနဲ႔သြားစဥ္ ခရီးတစ္ေလ်ာက္
စိတ္အိုက္နားဆူ ေဒါသေ၀လည္း
သည္းခံၿခိဳးၿခံ ႏႈတ္ဆိတ္ရ၏။

လုိရာပန္းတုိင္ ေရာက္ၿပန္ေသာ္ၿငား
ေညာင္းညာခႏၶာ ဆန္႔တန္းကာၿဖင့္
အိပ္ခ်င္မူူးတူး မ်က္လံုးေမွးကာ
သြက္လက္လႈပ္ရွား သြားရၿပန္သည္
" စာသင္ခန္းဆီ "..............။

အဇူရီီ

30-11-2000( Thursdau)
11:50 pm

28-12-08(sunday)

ဒီေန႕က်ေနာ့္စိတ္ေတြ အရမ္းရႈပ္သြားတယ္။ က်ေနာ္မလုပ္ခ်င္တာတစ္ခုကို လုပ္ရေတာ့မယ္ေလ။ က်ေနာ့္အေဖရဲ႔ ငိုသံနဲ႔ ေတာင္းဆုိတဲ့ ဆႏၵတစ္ခုကို က်ေနာ္ ဘယ္လုိႏွလံုးသားမ်ိဳးနဲ႔ တင္းခံ၇မွာလဲ................?

က်ေနာ္ တစ္ေန႔လံုးအေတြးေတြ လည္ေနတယ္။ ခုေတာ့ က်ေနာ္ ပံုမွန္ၿပန္ၿဖစ္သြားပါၿပီ။

ေမြးဖြားေပးခဲ့တဲ့ မိဘကို ဒီအသက္အရြယ္ထိ ဘာမွ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေက်းဇူးမၿပဳႏိုင္ေသးဘူး။ က်ေနာ့္ကို ေတာင္းဆိုုတဲ့ မိဘရဲ႔ ဆႏၵကလည္း က်ေနာ့္အတြက္ မေကာင္းတာကို ေတာင္းဆိုတာမွ မဟုတ္တာပဲေလ။

ခုေတာ့က်ေနာ္ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးသြားၿပီ။ က်ေနာ့္စိတ္ေတြ ရႈပ္ေနတုန္း ဖုန္းဆက္ၿပီး စကားေၿပာေပးတဲ့ မေလးက ေမာင္ေလး ဟယ္ရီ နဲ႔ ရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္း စည္သူ တို႕ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ေၿပာပါရေစ။ စင္ကာပူေရာက္သူငယ္ခ်င္း ေက်ာ္ဆန္းဦးကိုလည္း ေက်းဇူးပါလို႔။

သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ က်ေနာ္အရင္က ေရးဖူးတဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို တင္ေပးလိုက္ပါရေစ။

အမွားနဲ႔ငါ

လွည့္စားတတ္တဲ့ ေလာကရယ္
မင္းရိုက္ခ်က္က ဆိုးလြန္းတယ္
ငါ ...........ၿပင္ဆင္ခ်ိန္ မရလုိက္ေတာ့
ဟားတုိက္ၿပီး တြန္းကန္ဖို႕႔႕
အၿပံဳးတစ္ခ်က္ ပဲလိုတယ္။


မေရရာတဲ့ ေလာကရယ္
မင္းၿပဳစားခ်က္ ဆိုးလြန္းတယ္
ငါ...........အဆင္သင့္ ရင္ဆုိင္ဖို႔
အၾကည့္တစ္ခ်က္ ပဲလိုတယ္။

က်ီစယ္တတ္တဲ့ ေလာကရယ္
မင္းေဆာ့ကစားတာ ဆုိးလြန္းတယ္
ငါ ..........အငိုက္မိသြားလို႔
ေရွာင္တိမ္းဖို႔ သတိမရလိုုက္ဘူး။

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္
ေလာကမွာ ရွင္သန္ဖို႔
ေႏြးေထြးတဲ့ လက္တစ္စံု ေတာ့ လိုအပ္တယ္။

အဇူရီ
13-9-03(saturday)
9:00 pm